Zeer beklemmende film. Rollen goed geacteerd. Juist de afwisseling in emotie zorgt ervoor dat je steeds op het puntje van je stoel blijft zitten
Mooi om te zien hoe bezit van een kwaadaardige entiteit hier wordt uitgebeeld doormiddel van het lichaam van Nikki en haar ogenschijnlijke obsessie voor Bear. Bear had van mij alleen wel een iets meer defensieve rol richting Nikki mogen aannemen; ik vond hem wel vrij tam. Maar misschien zorgde dat juist wel voor steeds dat onheimische gevoel van: nu komt straks die bezeten kant van haar weer naar boven en doet ze hem iets aan. Constant weet de film te boeien en ook het eind is origineel. Allesbehalve een standaard film. Ook Nikki haar vreemde uitingen zijn heel sinister in beeld gebracht: haar contouren in de hoek van de kamer, de vaas met bloemen voor haar gezicht, de manier van lopen en vooral die constante lach (die laatste deed me trouwens wat denken aan de film Smile).
De zeer hoge recensies begrijp ik, want qua originaliteit en spanningsboog scoort deze heel hoog in het genre. Wat ik wel irritant vond, was dat gehuil van haar en zijn geschreeuw heel de tijd. Maar goed, dat hoorde ook bij de setting en om bewust de emoties zo te laten zien om juist die spanning op te bouwen. In één woord: verrassend!
Eerste helft erg beklemmend. Daarna wordt het toch wat teveel van hetzelfde en dus te voorspelbaar. Ook de ontploffende hoofden vond ik wat "over the top".
Maar al met al viel hij mij zeker niet tegen. De setting, muziek en cinematografie vond ik best wel goed. Het "engste" stuk vond ik die patient van haar moeder die bezeten was tijdens de opname van vroeger en de dochter recht in de ogen aankeek. Deed me wat aan de film Sinister denken. Ook vond ik het stuk dat zij zelf door de camera keek en daardoor toegang kreeg tot een andere wereld wel orgigineel en spannend.
