Meningen

The Abyss had ik ondanks het releasejaar van 1989 nog niet gezien. Ik heb The Abyss: Special Edition bekeken. Bij aanvang was ik een klein beetje sceptisch. Een film met Aliens is niet altijd een goed huwelijk naar mijn mening. Toch heb ik de film in een rit uitgekeken. Voor mijn doen knap en dat lukt mij meestal alleen bij de topfilms.

De meeste acteurs acteren naar behoren vind ik. Nu heb ik uit meerdere bronnen gelezen dat de werkcondities dusdanig slecht waren, dat er nogal een verhitte set-sfeer heerste. Dat er zelfs acteurs, psychische klachten hebben overgehouden aan het filmen van de film. Ook een aantal acteurs die niet meer met regisseur James Cameron willen werken. Wellicht dat er bepaalde scene's daarom zo goed zijn 'geacteerd'. Omdat het niet meer geacteerd is, maar dat de emoties en frustraties gewoon echt zijn. Alhoewel de special edition gerestoreerd is in 4k en het geluid naar HD-audio, vind ik het beeld en geluid/muziek voor een 1989 film goed.

Gezien de leeftijd van de film en het aantal reacties en meningen hoef ik de meeste filminhoudelijke gebeurtenissen niet nog eens allemaal dunnetjes over te doen. Dat staat allemaal prima bij de andere meningen verwoord. Een paar minpuntjes vielen mij nog wel op:

Bij de missie om het luik onderwater te openen, gaan de twee heren onbeschermd, naar buiten het water in. Ondenkbaar dat overleef je onder die omstandigheden niet. En dan nog te bedenken dat er daarna nog een zwaar en intensief gevecht (met eventuele dodelijke afloop) volgt met een SEAL. Een SEAL als elite der elite die niet in het water is geweest en dus uitermate fit, kundig en doeltreffend is. Datzelfde geldt voor de reanimatie. Dat had ze onder die omstandigheden never nooit overleeft. Het verbaast mij gewoon dat de makers dit soort knullige acties in een goede film plaatsen. Zonde. Al kun over dit onderwerp blijven discussiëren want Aliens bestaan ook niet. Het blijft tenslotte een sciencefictionfilm.

Ik ben van kleins af aan fan van de Asterix stripboeken reeks. Asterix, scenario schrijver René Goscinny weet zijn creatieve humor, in de essentiële vorm van creatieve intelligentie feilloos vorm te geven in woord en geschrift.

Naast Asterix is de originele Lucky Luke serie van dezelfde hoogstaande kwaliteit.

Spijtig genoeg kent menig Asterix fan het lot van René. Hierna is de tekenaar van Asterix en blijkbaar de rechthebbende, aan de haal gegaan met Asterix, zowel in beeld alsmede geschrift. Naast een nieuwe reeks van Asterix strips met een twijfelachtige kwaliteit wat betreft scenario. Is de "Asterix en de Romeinse Lusthof" film een ongekend en absoluut hoogtepunt wat betreft negativiteit.

Het gaat nergens over. De 3d-stijl raakt kant nog wal. Het scenario is waardeloos. Laat ik het zo zeggen. De film heet in de Benelux officieel: "Asterix en de Romeinse Lusthof". Maar het is wat betreft de Nederlandse taal: Asterix en 'het' Romeinse Lusthof.

Dat laatste zegt mijns inziens meer dan genoeg. Alleen al aan de titel is af te leiden dat er totaal geen moeite is gedaan om er echt voor te gaan zitten, een goed scenario te schrijven en een leuke film te maken. Het komt bij mij over als 'te' makkelijke cash cow.

The Bloody Hundredth is een documentaire, ietwat verborgen na afloop van de serie Masters of the Air. Deze nieuwe documentaire naar aanleiding van hetzelfde Masters of the Air, voegt de nodige context toe die naar mijn mening ontbrak in de miniserie. De docu is vormgegeven in de Band of Brothers stijl waar de daadwerkelijke soldaten van weleer vooraf met passie, tevens verdriet, frustratie, maar ook naar hartenlust vertellen over de periode in de 'Air Force' van WW2. Gekoppeld aan originele beelden met de aanvullende rustige 'radio stem' van Tom Hanks.

Het geeft een gedegen kijkje bij de oorlogsvoering en de impact op de levens van de betreffende soldaten en betrokkenen, met het originele rauwe beeld van de werkelijke oorlog. Het bevestigt mijn mening dat het zoetsappige van de Masters of the Air serie bewust is gecreëerd. Mede omdat anno 2024 niets meer naar de harde werkelijkheid zou mogen worden weergegeven, en alles moet worden afgevlakt want er zou wel eens iemand aangesproken kunnen worden............. Of naar aanvraag van Apple+ naar de huidige maatstaven van diversiteit en inclusie. Wie zal het zeggen.

Nogmaals ik respecteer ieders mening en het plezier of vermaak met de Masters of the Air serie. Ik vind Masters of the Air abject. Deze soldaten hebben ook gestreden voor onze vrijheid en worden veel te geromantiseerd en de oorlog veel te positief en eenzijdig weergegeven. Dat kun je deze soldaten niet maken. Vrijheidsstrijders verdienen veel meer en niet deze rommelige te positieve, geromantiseerde serie. Ik geef deze docu het maximaal aantal sterren, alleen al omdat deze strijders het 100% verdienen.

Er staan prachtige Dune (2021) recensies op de MovieMeter site.
Een aantal daarvan zelfs tot op detailniveau beschreven. Hulde daarvoor!
Ik richt mij op wat mij opvalt.

De hoofdonderwerpen zijn immers al veelvuldig beschreven en besproken.
Ik denk dan aan de muziek van Hans Zimmer.
Het lijkt mij dat ik en dat wij Hans Zimmer niet hoeven uit te leggen hoe muziek werkt.

Afijn nu over de film.
Ik ben bekend met het Engelstalige boek Dune van Frank Herbert.
Mijn kijkgenoot met wie ik samen de film heb gekeken heeft het boek niet gelezen.
De film begint op een paar zinnen na meteen met volle bak actie, vol gas en vrij druk.
Mijn kijkgenoot had mede daardoor wat moeite om in te film te komen.

Het is mijns inziens een goed idee om in het begin van de film, eerst in een wat rustigere setting.
Meer uitleg te geven over wie, wat en waar. In de stijl van de Lord of the Rings film: Kaartje erbij, uitleg van de verschillende planeten, bevolkingen enzovoort. Dune is best een complexe materie. Wanneer je in de film bijna gelijk vol gas geeft. Dan kan ik mij goed voorstellen dat het vooral in het begin als niet Dune lezer,
eventjes aanpoten is om alles goed mee te krijgen.

Ik realiseerde mij na het kijken van de film, dat het al behoorlijk lang geleden is dat ik het Dune boek heb gelezen. Van sommige gebeurtenissen in de film weet ik niet of Frank Herbert dit geschreven heeft of de scriptschrijvers van de film. Ik vermoed dat laatste.

Zo zijn er zijn sommige scenes die naar mijn mening behoorlijk knullig worden beïnvloed door de handelswijze van de karakters. Het verbaasde mij zelfs een beetje

De scenes in en rondom het proefstation valt mij op in negatieve zin.

Het karakter van Jason Momoa; Duncan Idaho is wapenmeester. Tot de betreffende scene heeft hij geen kind aan zijn tegenstanders. Maar hij laat zich tactisch wel erg makkelijk pakken door de soldaten in het proefstation. Aangezien het karakter van Timothée Chalamet; Paul Atreides op dat moment reeds de nieuwe Duke is. Zal de wapenmeester de Duke nooit in de steek laten. Eens te meer omdat er een erg simpele ontsnappingsmogelijkheid is via een muur van het complex.

Het geeft meer dan genoeg tijd om te ontkomen. Daar is deze ontsnapping muur immers ook speciaal voor gebouwd. Van wat ik gelezen heb komt de wapenmeester oorspronkelijk uit de oudheid en is het, het equivalent van een commando in de moderne tijd. Net als een wapenmeester is een commando het beste van wat er op dat moment aan manschap te krijgen is. Naast het feit dat een commando altijd de taak heeft om het gezelschap in zijn geheel in veiligheid te brengen. Zal deze tactisch zeer goed onderlegt zijn en een tactische beginnersfout als deze beslist niet maken.

In het verlengde hiervan:

Sharon Duncan-Brewster speelt Dr. Liet Kynes. Na de ontsnapping uit het proefstation zoals hierboven is ingezet, waarin ze aan het einde van de rit, nog trots meldt dat ze stiekem Fremen is en dat de duinen haar thuis zijn. Laat ze zich vervolgens juist gelden vanuit een hele andere kant.

De amateuristische kant. Hoe haal je het in je hoofd om als duin expert met de duinen als jouw thuis, wanneer het buiten nog krioelt van de soldaten van de tegenpartij. Zo gewoon zonder verkenning, open en bloot naar buiten rent en boven op een duin een worm oproept (met als doel om er waarschijnlijk bovenop mee te gaan zandreizen). Ze staat daar gewoon vol in beeld met een Thumper waardoor haar aanwezigheid naast zichtbaar ook hoorbaar en voelbaar wordt.

Met een beetje ervaring in de duinen weet je als geen ander, dat als je alleen bent tegenover een heel legertje soldaten, je juist de kracht van de duinen gebruikt om jezelf te kunnen verstoppen.
(Hoe je je kunt verstoppen in de duinen, hebben Rebecca Ferguson; Lady Jessica Atreides en Timothée Chalamet; Paul Atreides reeds eerder in de film laten zien). Daarna wacht je tot de kust veilig is.
Om er vervolgens vandoor te gaan, eventueel indien wenselijk op de rug van een worm.
Al blijft dat natuurlijk wel de aandacht trekken.

Ik zou nog kunnen gaan schrijven over onderwerpen die het boek verschilt van de film.
Dat is wel eens vaker discussiestof bij het boek en de film. Zo is Dr. Liet Kynes in het boek een man.
In de film gespeeld door een vrouw. Voor mij niet relevant. De rol dient overtuigend gespeeld te worden.
Dat is mijn ijkpunt voor het geven van een mening.

Ik ben benieuw hoe de film en het verhaal afloopt en kijk uit naar het vervolg (Dune deel 2).
Los van een paar knullige scenes en een ditje en datje hier en daar.
Heb ik mij vermaakt en denk ik dat regisseur Denis Villeneuve geslaagd is.
Tot slot vind ik dat je een film moeilijk kunt verpakken in een cijfer of ster.
Maar vrij vertaald zou mijn cijfer tussen de 7.3-7.5 komen te liggen of ergens tussen de 3de en de 4de ster aan.

Naar mijn mening een overbodige film.
Begin vind ik goed, met hier en daar misschien af en toe een ietsjes teveel CGI gum effect naar mijn smaak, maar dat mag mijn pret niet drukken.

Totdat Indiana over de trein springt, heb ik mij goed gemaakt.
Maar heej wat was dat slecht geanimeerd en dan heb ik het over de shots op afstand.
Wanneer Indiana als klein poppetje veel te simpel, semi houterig en zonder luchtdruk over de trein springt en bijna zelfs vliegt als een vogel die niet kan vliegen.

Afijn daarna is het mijns inziens gelijk uit met de pret.
Indy wordt vervolgens wakker en is nu een oude versleten man, die met een katertje wakker schrikt van achter zijn Tv.

Op zijn laatste werkdag maakt hij wederom kennis met zijn dappere kuch... irritante peetdochter Helena. Waar Indiana nu als ouwe man en lulletje rozenwater wordt weggezet. Komt Helena het Dial of Destiny mysterie wel even fixen voor opoe. Indiana/Harrison kan het makkelijk zelf en Bladerunner is daar een goed voorbeeld van.

Dan vraag ik mij toch echt af. Wat is dat toch met veel moderne films? Waar een mannelijk hoofdkarakter, als dom en oud wordt weggezet en een persoon precies volgens de ethiek van tegenwoordig. Sterk, krachtig, slim en intilligent is en het wel even komt oplossen. Ik kom om Indiana Jones te zien en niet Helana.

De rest van hoe de film in elkaar zit hoef ik niet eens te beschrijven, te veel domme spoilers om te coveren en een veel te makkelijk en voorspelbaar verhaal. Met diverse opzichtige en domme fouten. Maar ook deze fouten zijn al veelvuldig in dit draadje behandeld. Deze film komt bij mij overduidelijk over als dat Walt Disney een film wilde hebben en niet zozeer de director die met een goed script bij zijn baas zat. Met 300m filmbudget moet er toch iets veel mooiers te maken zijn. Absoluut Indiana Jones onwaardig.

Na het kijken van trailer een en twee keek ik uit naar The Matrix Resurrections.
Zoals weergegeven in de trailers is Resurrections een soort van 'Matrix meets the Resurrections'. Tesamen met de bewezen vaste crew in de persoon van Keanu Reeves en Carrie-Anne Moss is er veel mogelijk. De uitgelezen kans om er iets heel moois van te maken.

Met de nadruk op mogelijk. Keanu Reeves en Carrie-Anne Moss hebben zich reeds bewezen.
Het filmscript van het vierde deel is daarentegen flinterdun en ongepolijst. Het heeft meer weg van een filmdocumentaire met 'in film cutscene' achter de schermen. Wat 'The Matrix' mogelijk is en hoe de Matrix tot stand zou kunnen zijn gekomen. Een soort van herbeleving van de Matrix vanuit een derde persoon. (Uit een eventueel andere Matrix).


De eerste Matrix film was subliem. Het tweede en het derde deel vermakelijk.
Ik kom tot de conclusie dat de eerste film een lucky shot is. Deze huidige, vierde film is mijns inziens compleet overbodig. Veel gepraat maar weinig nieuws. Ik heb deze film twee keer gekeken en het geeft mij telkens het gevoel dat Warner Bros. studios het tijd vindt voor een nieuwe Matrix trilogie en the Wachowskis die ongeacht 'wie, wat, waar, waarom' wij draaien.

Grafisch op sommige momenten inspirerend maar geen moment een gedegen verhaal, op kleine lichtpuntjes na. Ik blijf Hugo Weaving (Agent Smith) en Laurence Fishburne (Morpheus) missen. Een groot gemis zelfs aangezien beide heren voorheen een ijzersterkte rol neerzette.
De film mist naast het verhaal een paar extra krachtige karakters.
Ik had deze productie als filmproducent nooit goedgekeurd.
Het open einde is een start voor een vervolg. Een vervolg wat ik niet blindelings zal gaan kijken.
Spijtig maar mijns inziens niet aan te bevelen.

De titel Napoleon & Joséphine zou passender zijn. Maar dan begin ik nu over de film. Uitgekeken naar de film. Helaas heb ik niet uitgekeken naar het resultaat, zo blijkt achteraf. Het is een rommelige en afgerafelde film vanuit zowel filmisch als historisch oogpunt. Eigenlijk heeft het helemaal geen verhaal, het is een rommelige, afgerafelde schematische biografie die grote veldslagen afraffelt of zelfs overslaat zonder ze ook maar te noemen. Dus als je nauwelijks iets over Napoleon weet, weet je dat morgen ook niet.

Bovendien voel je niets voor de hoofdpersoon, je krijgt geen band met hem omdat de film niets over hem uitlegt. Waar liggen zijn roots, wat hem gevormd heeft, wat hem een van de belangrijkste heersers in de Europese geschiedenis maakte, het wordt allemaal gewoon overgeslagen. Je ziet snippers uit het leven van.... Niet een episch gesmeerd en lekker lopend verhaal. Waardoor ik aan het eind zou kunnen denken van sow die Napoleon dat was me er eentje. Wat een kerel en logisch dat het een van de belangrijkste heersers die de geschiedenis kent was geweest....

Je zou als tegen argument kunnen aandragen: "Ze hadden maar 2,38 uur om zijn hele verhaal te vertellen, natuurlijk moeten er dan veel onderdelen worden overgeslagen", en daar ben ik het deels mee eens, echter hebben ze wel veelvuldig tijd 'over' voor verschillende scènes die hem eruit laten zien als een 'geile' middelbare scholier die zijn zin niet krijgt. En al stampvoetend als klein kind door zijn paleis ijsbeert.

Of haal er anders wat scènes uit van zijn 'officiële' liefje Josephine. Die ik te nadrukkelijk en veel te vaak in beeld is. Helemaal als de tijd schaars is of zou zijn. Gemiste kans want de mogelijkheden om er wat moois van te maken waren wel degelijk aanwezig (acteurs, budget, regisseur e.d.)

Ik vind De Slag om de Schelde (2020) een hele lastige film.

Afgaande op de cover, trailer (2.14min) en de persfoto's verwachtte ik een hele andere film.

Ik dacht te gaan kijken naar een oorlogsfilm.

Band of Brothers (2001) of The Longest Day (1962) in de setting van de Schelde.

Het werd een dramafilm in oorlogstijd. Een oorlogsfilm met de werkelijke slag van de Schelde heb ik nagenoeg niet gezien. Het gevoel blijft bij mij overheersen dat ik heb zitten kijken naar: Oorlogswinter (2008) met een vleugje Schelde, 1917 (2019)/Dunkirk (2017).

Enkel het begin van de film bevat een mini introtje van (de voorbereiding van) de slag om de Schelde.

Het overgrootte deel van de film is drama gerelateerd.

De laatste paar minuten van de film zijn naar ik in de reacties mag lezen de werkelijke bestorming van de Sloedam in beeld. Oftewel: Dit is onderdeel van de ware slag om de Schelde.

Het Drama van de Schelde (2020) als titel dekt mijns inziens de lading beter.

Immers de filmbeelden van de werkelijke slag had men ook kunnen verwerken in een extended trailer van 10 min.

Ik heb na het kijken van de film de cover, trailer (2.14min) en de persfoto's eens teruggezien.

Het overgrootte deel van de film is drama gerelateerd en komt niet overeen het bovenstaande beeldmateriaal.

Vooral de ondertiteling van de trailer lijkt pardoes gekopieerd van een andere film, en heeft mij toch echt op het verkeerde been gezet. Dit lijkt de trailer van de remake van A Bridge Too Far (1977).

Jammer. Gemiste kans!