Meningen

Is it better to speak or to die?

Call Me By Your Name is een ervaring. In de schoonheid van het Italiaanse platteland van 1983 gaat een verandering schuil waar je als kijker echt in wordt meegezogen. Zelfs in scenes die 'loom' lijken. Hierdoor liet de film me niet meer los. Dit komt ook door de heerlijke soundtrack. De originele songs van Sufjan Stevens (Mystery of Love en Visions of Gideon) vormen een sterke 'verteller'.

Regisseur Luca Guadagnino doet niet aan screentests. Hij vertrouwt op zijn keuzes, acteurs en publiek. Dat betaalt zich dubbel en dwars uit. De chemie tussen tiener Elio (fenomenaal neergezet door Timothée Chalamet) en twintiger Oliver (Armie Hammer) is off the charts.

Wil Elio Oliver zijn? Wil Elio naar bed met Oliver? Of wil hij het allebei? Chalamet neemt je mee in de achtbaan in Elio's hoofd. Hierbij is elk gebaartje en iedere blik raak. Die Oscarnominatie was dan ook meer dan terecht. Oliver is als knappe Amerikaan de ster van het Italiaanse dorp, maar als kijker is het eerst lastig om hem aardig te vinden. Hij gedraagt zich lomp en de eerste toenaderingspogingen in de richting van Elio zijn onhandig. Ook gezien het leeftijdsverschil. Maar op het moment dat de jongere Elio het voortouw neemt, wordt Olivers muur steeds verder afgebroken en is de kwetsbaarheid (letterlijk) zichtbaar. Armie Hammer is goed te volgen in die transformatie.

Ik las van de week dat Guadagnino en een groot deel van de cast hebben getekend voor een vervolg. Kan niet wachten