Meningen

Typisch Dumont, en dat bedoel ik positief, hoewel de film een beetje uitgezeten dient te worden, om juist niet voor de al verfilmde levensfase van jong en mooi met de oudere Rodin te kiezen, maar drie dagen op oudere leeftijd in het gesticht! De film is zeer geschikt voor een klein filmhuis, met weinig anderen in de zaal, terwijl het buiten regent.

Ik hoop dat dit ook in Nederland uit gaat komen. Ik moest al lachen toen ik las dat er iets buitenaards in voorkomt. Bij de trailer lag ik dubbel.

PS Qua lot en toeval raakt de film verder sterk aan het leven als raadsel. Ik wist niet waar het verder over ging, behalve dan dat het uitgangspunt me aantrok. Jongen overleeft bomaanslag in museum. Vooral dat hij in de middle of nowhere terecht komt, in de woestijn. Ongelooflijke lotswending.

Inderdaad. Je kan nog wel bohèmien zeggen. Ik zag de film niet. Maar bohèmien-bourgeois wellicht...dit paar?

Het is te hopen voor Nederland dat deze film ook in Nederland nog in de zalen komt, en niet als, misschien, te Duits wordt afgedaan, deze verfilming van de roman van Herman Hesse. Vaag staat be bij de roman gelezen te hebben. In München vernam ik dat het boek dieper gaat. Krijg je dat cliché wat boekverfilmingen betreft. Ik heb me prima vermaakt en vond het goed onderhoudend. Mooie beelden. Het klooster leek meer op een kasteel, maar goed. Mooie beelden dus. Tegenstelling tussen een man van God en een man van de wereld. Mooi om zo’n alledaags leven in de middeleeuwen te zien. Misschien eens wat (her)lezen van Hesse. Erg fijn dat ik München in een hotel zat bij een bioscoop om de hoek, waar deze film draaide.

Dit is de enige andere van Sulik die ik zag, erg mooi. Sfeer als The Garden. Vriendelijk. Magisch. Vage beelden herinner ik me. Mooi zou het zijn, deze film op dvd te krijgen, nogmaals in de bioscoop te zien. Ik heb misschien meer met The Garden maar dat komt doordat ik die vaker zag. Hier dient dus een kosmische onevenwichtigheid hersteld te worden.

Ruit (Plerk) - Cinema - Portrait of a young girl om fire - Utrecht, Springhaver, maandag 17 augustus 2020 - Gezien de tweede keer. Knap gevonden verhaalgegeven. Eind 18e eeuw, een verder nauwelijks in beeld gebracht landhuis aan de Bretonse kust. De dochter des huizes keert terug uit een klooster omdat haar zus, die uitgehuwelijkt zou worden, van een klif is gesprongen. Nu is zij aan de beurt maar ze wil niet en ze wil dus ook niet geportretteerd worden voor haar aanstaande echtgenoot. Een schilderes wordt ingehuurd dat in het geheim te doen, zich uitgevend als gezelschapsdame. Tussen letterlijke ogenblikken door, ontstaat erven liefde tussen beide vrouwen. Maar het mag niet zijn, 18e eeuw. Kennelijk ook niet met de schilderes als blijvende gezelschapsdame. Zeer ingetogen, stil gefilmd. Alsof het zo altijd onder vrouwen gaat. Liefde tussen de twee en zusterschap ook met de jonge dienster in huis die zwanger geraakt blijkt en in een abortus ondersteunt wordt door de twee geliefden. Mogelijk nam ik in deze een mannelijke blik mee. Ik zou wel in zo’n landhuis aan zee willen leven. Zonder internet, tv. Echt waar?

Deze film, over de jongensachtig ogende systeem(not)springer Benni, behoudt steeds energie, de energie van Benni. Steeds strandt het weer in hopeloosheid maar je blijft hopen voor haar ergens een thuis te vinden, misschien nog geeneens het liefst de moeder. Of geeneens hoop je, misschien, je weet het ergens al. Maar ze is zo energiek. En innemend. Dat stuwt de film. De film eindigt waarschijnlijk niet voor niets bij de mafste oplossing die Das System nog weet te verzinnen: naar een of ander project in Afrika. Nog voor het vliegtuig gaat het fout, bij de checkautomaten, de lopende band. Ze vlucht op het vliegveld het terras van het vliegveld op, waar je naar de vliegtuigen kan kijken. Ze wordt achtervolgt. Ze springt. Dan eindigt de film. Je ziet niet dat ze valt, of desnoods magisch wegvliegt. Het beeld, als door een ruit, breekt, als eerder zij een ruit brak door er buitenspeelgoed tegen aan te smijten. Is dit einde letterlijk of figuurlijk, symbolisch of realistisch? Springt ze letterlijk uit het systeem? Ik vat het maar symbolisch op want ik zie graag een deel 2.

Ik had de film jarenlang niet gezien en vroeger kennelijk meermaals of ik ging er meermaals heen in periode van uitbreng. Ik had de dvd ervan al een tijd zien liggen bij Filmhuis042 te Nijmegen en uiteindelijk een 11 euro voor vrijgemaakt toen de film er laatst ook vertoond werd, wegens nieuwe film van Sulik. Zo scheppen lievelingsfilms hun eigen topos in de tijd.

Maar ik zou niet willen wonen in de tuin van de film. Maar het geeft wel een fantastische visie op de natuur, een godinnelijke beschouwing erop. En op een zelden voorkomende type meid/vrouw, met God/Natuur verbonden. Ik lees hier pas enige twijfel aan de filosofen die voorbij komen. Te expliciet? Ik vond de expliciteit louter grappig, ironisch. In hoofdstukjes vertellen met vertellende inleiding is geen nieuwe vorm maar past wel bij deze parabel, dit moderne sprookje. Jakup neemt het kennelijk allemaal gelaten op.