Meningen

Oei, wat een tegenvaller. Hollywood laat zich weer eens zijn domste en leegste kant zien. De film weet niet welke kant hij op moet met Barbie en gevolg. Echt plezier en echte pijn zijn afwezig, zoals het een poppenleven betaamt, maar tegelijkertijd worstelt de film intern met menselijke zaken die het probeert te verenigen met Barbie. Aan deze tegenstrijdigheid komt maar geen einde en maakt de film na 15 minuten al geheel oninteressant. De cliché statements, over wat een vrouw of een man derhalve behoort te zijn, vliegen je almaar sneller om de oren. Wanneer Rhea Perlman tegen het einde verschijnt wordt het echt een draak. Alles moet nog even uit de doeken gedaan worden door haar, want het publiek is immers nog dommer dan Hollywood. Evenwel valt er dus niks uit de doeken te doen.

Één lichtpuntje, Margot Robbie is een geweldige actrice. Ze lacht en huilt op commando, het is fijn kijken naar haar. Ryan Gosling echter had zich beter op zijn acteren kunnen focussen dan op zijn sixpack. Hij wordt overspeeld door de supporting cast, vooral door Kingsley Ben-Adir. Soms lijkt Gosling er zelfs helemaal niet bij te zijn met zijn gedachten. Ik heb hem nooit sterk gevonden, en nu bewijst hij definitief dat hij echt een Ken is.

Oei oei wat een onwijs slechte documentaire is dit. Ik ben er 2 keer bij in slaap gevallen, maar wilde hem toch afkijken in de hoop een foto van de alien ruimteschepen te zien, maar helaas, het blijft bij loos en oninteressant gewauwel. Deze docu levert dus 0,0 bewijs op voor wat Bob Lazar vertelt.

Bob is enorm gespannen tijdens kritieke punten gedurende de interviews, zijn mond vertoont ticks. Hoogstwaarschijnlijk van de angst om ontmaskerd te worden. Bob bezit geen enkel artefact, foto of document van de ruimteschepen die hij zegt ontmanteld te hebben. Wel kan hij ze tekenen, maar dat doet hij dan weer zo kinderlijk (het klassieke schoteltje) en zonder een enkel detail dat je je plaatsvervangend schaamt ,en medelijden krijgt met deze man.

Het schip zou aangedreven worden door een motor die werkt op zwaartekracht en het opvouwen van tijd<>ruimte dimensies. In plaats van zelf te bewegen vliegt het schip enorme afstanden door die tot nul te reduceren. Haha, laat nou dat idee van de scifi film Interstellar komen, wat weer gestoeld was op de natuurkundige inzichten van series als Cosmos 2. Tijd-ruimte reizen is vooral een wens van de mens om zich te bevrijden van zijn enorme isolatie in het heelal.

Telkens wanneer het interview dreigt concreet te worden weet Bob zich er heel handig uit te lullen als een geboren draaikont: "I was not allowed" "My information was destroyed" "I dont want publicity" enzovoorts. Bobs vrouw lacht hem ronduit uit in een scene, zo oppervlakkig.

De associatieve graphics waren dan wel weer erg mooi gedaan.

Een half uur gekeken, en toen kon ik niet verder. Kolossaal saaie film over een man die maar wat wauwelt ergens op een eiland waar vlakbij ooit atoombommen zijn getest. Dit laatste gegeven was na een half uur nog niet in beeld. De dialogen overstegen nergens het alledaagse, ergo, ze waren zwakker en oninteressanter dan wat een gemiddeld mens zoals dagelijks omringt aan dom gel*l.