Meningen

Deze is voor de fans en nerds. Het gaat alleen maar over wat wanneer gebeurde. En toen en toen en toen....de originele beelden maken veel goed maar toch is dit maar een deel van het verhaal.

Zo presenteren de vrijwillig meewerkende boomerds zich als de perfecte brave huisvaders die zelfs op tournee aan hun vrouw en kinderen dachten. En hun ouders waren zo trots! Ga toch weg...Niks over drugs, groupies, excessen, overdoses.

Alsof je een docu over Jim Morrison maakt en anderhalf uur lang alleen maar praat over wat een goede dichter hij toch was. En verder niks.

Ben ik de enige die zich zat te ergeren? Ik snap dat dit format helaas waarschijnlijk moest om medewerking van de bandleden te krijgen maar toch. Ik denk dat ik "the Dirt" ga bingewatchen op repeat om deze saaie & taaie drol zo snel mogelijk te vergeten.

Dit was een film die me bijbleef na het kijken, en het is zeker dan ook zeker geen doorsnee horror film. De spanning die geleidelijk wordt opgebouwd vraagt inderdaad wel wat geduld. Ik vond de lange monologen van het personage van Hugh Grant boeiend en provocerend - ook omdat ik religie en sektes interessant vind. Het deed me voor een deel denken aan de Youtube docu's over de oorsprong van religies die je enkele jaren terug had, maar met een twist. De vergelijking die wordt gemaakt tussen mainstream religie en Monopoly is verrassend - maar niet vergezocht.

Eigenlijk was ik daarom meer Team Hugh Grant dan Team Mormonen. Ik dacht, laat hij die tutjes maar eens goed uitleggen hoe het zit. Maar de film is zo opgezet dat je eigenlijk wel gedwongen wordt je te identificeren met de Mormoonse jongedames - ze zijn kwetsbaar en sympathiek, en praten onderling oa over seks net als gewone meisjes. Langzaamaan wordt steeds meer duidelijk dat ze te maken hebben met een soort religieuze versie van Hannibal Lecter die vuile spelletjes met ze aan het spelen is. Achter de facade van de vriendelijke professor schuilt een andere laag, en daarachter is nog weer een ander geheim verborgen.

Een heel onderhoudende film, die spannend blijft ook omdat de beweegredenen van Hugh Grant onduidelijk zijn (en blijven). Punt van kritiek is dat sommige elementen onderbelicht blijven. Er was iets onduidelijks met een poppenhuis-versie van het huis waar ze vastgehouden worden, en poppetjes, wat in de montage gesneuveld lijkt te zijn. Onbevredigend vond ik dat je bijna niets te weten komt over het mysterieuze personage van Hugh Grant: wat beweegt hem? Wat maakt hem zo "eng?" Ook zou het interessant geweest zijn als de Mormoonse dames zichtbaar in een geloofscrisis terecht waren gekomen. Het lijkt nu soms meer of ze nooit echt geloofd hebben, dat het maar een facade was - en misschien is dat juiste de intentie van de film?

Al met al een spannende film met Lynchiaanse trekjes die je bijblijft.

Het was duidelijk de bedoeling van deze film om nu een keer niet alle aandacht te geven aan Bonnie & Clyde, maar om te focussen op de "good guys", de Texas Rangers die een eind maakten aan hun veelbesproken crime spree. En dat is gelukt. Maar levert dat een goede spannende film op? Niet echt. De zogenaamde "good guys" (met de overschatte Kevin Costner in de hoofdrol) in dit verhaal zijn nogal saaie figuren.

Bovendien blijft de motivatie van deze mannen om op middelbare leeftijd hun leven te wagen voor deze zeer gevaarlijke opdracht onduidelijk, en dat is een groot manco van deze film. Dat er een prijs op de hoofden van Bonnie & Clyde stond zal zeker meegespeeld hebben.

Bonnie & Clyde zelf blijven helaas steeds mysterieuze figuranten op de achtergrond - alleen op het moment van de ambush komen hun gezichten voor het eerst in beeld. Dat maakt ook dat je geen zucht van opluchting slaakt als ze eindelijk omgebracht zijn. Ik had meer iets van: "jammer!"

Als je deze film moet geloven kregen Bonnie & Clyde zelfs nog een kans om zich over te geven, maar dit is iets wat niet met de werkelijkheid overeen komt. Hoewel de getuigenverslagen op details verschillen, bevestigen ze allemaal dat het een zaak was van "shoot first, ask questions later."

Vooral voor het tijdsbeeld, met de oude Fords en de gangsters die helden worden door alle publiciteit, is het nog wel een redelijke film.