Meningen

Goede en degelijke film. Maar het lyrische wat sommigen hier op dit platform hebben, en wat de internationale pers heeft dat heb ik niet. Daarvoor mist de film toch gelaagdheid. Tot de pest zijn intrede deed vond ik de film en het verhaal wat gewoontjes. De pest strooit met ziekte en dood en zorgt dat de film meer gelaagdheid krijgt, alhoewel dat nu ook weer niet zo veel werd. Het blijft met name bij onmeetbaar verdiet en verwijt. Mescal en Buckley doen het aardig(ja sorry ik ga ook niet mee met de Oscar voor Buckley, vond haar hier af en toe overdreven acteren) maar ook zij weten er niet iets speciaals van te maken.

Shakespeare ken ik niet goed. Vind het al gauw pretentieus en vermoeiend. Ook hier als het toneelstuk opgevoerd wordt.

De film lukte het niet mij echt te raken. Tot het einde wanneer de muziek-in the nature of daylight- van grootmeester Max Richter ten gehore wordt gebracht. Pas dan voelde ik wat de makers en acteurs van deze film je willen laten voelen. Richter lukt dat, Sakespeare niet(dat zal heel persoonlijk zijn).

In the nature of daylight is een meesterwerk van Max Richter van zijn album the blue notebooks. Frappant is dat dit nummer ook in Shutter Island gebruikt wordt bij de dood van kinderen.

Tegenvallende Film. Een romcom kan superleuk zijn. Dat was deze niet. Vol cliches en voorspelbaarhei en een enkele leuke scene. Het was een beetje een rommeltje en leek goedkoop gemaakt. Nooit eens een mooie setting. Acteren was theatraal en over de top. Een keer kijken en niet weer.

Prachtige en warme film. The holdovers heb ik links laten liggen omdat de film toch bij de winter en kerst tijd hoort. Het was het wachten waard. Wat een pracht van een film is dit zeg, met meeslepende melancholie en nostalgie, winterse atmosfeer en prachtige beelden(ondanks of wellicht juist door de houterige cinematografie). En met werkelijk prachtige muziek en songs.

Payne pelt de hoofdrolspelers af; al hun onzekerheden, frustraties, verdriet en pijn komen langzaam tevoorschijn. Heel subtiel maar heel confronterend. De setting van een verlaten universiteit in de winter werkt hier gewoon en is een belangrijke peiler van de film. Alsmede het zeer goede acteer werk van alle drie de hoofdpersonen die op de ook al prachtige filmposter staan. Ach, Paul Giamatti. De man lijkt met zijn voorkomen en stem gemaakt voor dit soort films. Wat een norse doch ontwapende persoon speelt hij hier.

The Holdovers heeft diepe indruk bij mij gemaakt. Uiteindelijk zegt de film met name "wees lief voor elkaar ".

Mooie film. Wellicht wat onevenwicht doordat het door niet italianen gespeeld wordt met zwaar aangezet italiaans accent; de rol van Paolo door Jared Leto als voorbeeld(mijn god wat een irritant personage en irritant gespeeld), en enkele essentiele gebeurtenissen worden wat afgeraffeld(montage fout? script keuze?). Daartegen staat de prachtige gespeelde rollen(goed vertokte karakter ontwikkelingen), onder andere van met name Lady Gaga. Maar ook de bijrollen werden puik vertolkt. Al Pacino ben ik geen fan van en hier blijkt ook maar weer eens waarom. Er is veel aandacht voor mode, alsmede voor het interieur. Dat is allemaal heel mooi gedaan en tilt de film naar een hoog niveau. De mooie locaties zijn met zorg uitgekozen en met fraai coleur locale weergegeven. Er is meer te genieten dan aan te ergeren in deze film. Positief verrast! Kijkwaardig en zeker voor een herkijk beurt ooit.