Meningen

Pff, jemig wat een geweldige film!

Toen ik hem voor het eerst had gezien kon het het allemaal nog niet helemaal vatten en was toen van mening dat ik Immortal Beloved (1994) iets beter vond (vind ik ook een hele mooie film, met een van de betere rollen van Gary Oldman), maar deze film kreeg ik maar niet uit mijn hoofd en hoe meer ik erover nadacht hoe beter hij werd. Dus volgde een week later, toen ik het allemaal even kon bezinken een tweede kijkbeurt en ik was helemaal weggeblazen.

Jemig wat een complexiteit, weergaloos vertolkt door de fantastische acteur Fahrid Murray Abraham als Antolio Salieri. Ik leef in die film helemaal met hem mee en hij komt zo ongelofelijk echt over.

Het mooie is dat ik hem helemaal begrijp, maar als je hem begrijpt, is het lastig uit te leggen aan iemand die de film nog niet heeft gezien.

Film blijft fictie en het verhaal klopt niet helemaal met de werkelijkheid rondom Mozart/Salieri, maar dat maakt voor mij echt niet uit. Een alternatieve realiteit werkt ook en dat blijkt maar weer.

Het gaat erom hoe het wordt uitgevoerd, geacteerd, het brengen van het verhaal al het visuele, de muziek en, en... nou ja woorden schieten mij nu te kort... Milos Forman heeft weer een meesterwerk gemaakt met deze film!

De muziek blijft nog af en toe doorspelen in mijn hoofd. Prachtig!

Een van mijn favourite Brian de Palma films. Een keer op SD gezien, maar had een tijdje geleden de Arrow Video Blu-Ray 4K Remastered gehaald. Wereld van verschil. Zelfde film, maar dan 5x beter in kwaliteit en ook de ervaring voelt dan lekker fris en nieuw aan.

John Travolta in een van zijn beste rollen samen met Pulp Fiction, hier misschien nog wel beter eigenlijk.

De film heeft een eenvoudig concept, wat goed en gedetailleerd wordt uitgewerkt, maar met een verrassend en hard einde. Niet echt gebruikelijk voor dit soort films uit die tijd.

Cinematografie ten top zeker dat eindshot met Travolta als het zacht aan het sneeuwen is.

Genot voor het oog!

Vele films in dit genre al eens gezien. En veel uit de Top-250 lijst. Merendeel wat er in de toplijst staat ben ik het mee eens. Deze film staat ook in de toplijst en was voor mij een aantal jaar geleden, toen ik hem in deze lijst zag, vrij onbekend en had er nooit van gehoord.

Dus toch maar gekeken. Nu hou ik van lange misdaad epos van 140 tot 220 min. Als het voor mij nergens saai wordt, maar bij deze film... man man man (Rob Geus zucht). Na drie kwartier zat ik al de hele tijd met zenuwen op de tijd te letten wanneer er een einde aan de film kwam. Onnodig lang gerekt en nergens boeiende verhaal lijnen neergezet waardoor het spannend wordt. Het is gewoon afwachten tot het afgelopen is. Acteerwerk van B-Niveau. Maar veel B-films hebben als voordeel dat ze vaak rond 80/90 minuten zijn en zichzelf belachelijk maken. Kan ik me nog wel mee vermaken, maar dit duurt nog even wat langer... veel te lang. Jammer.

Ook ergerde ik me op een gegeven moment me mateloos aan dat "holmes" en "ese" straat taaltje.

In andere (soortgelijke) films komt dit ook voor, maar hier wordt er om de 5 minuten mee gestrooid als zaad in een maisveld. Het gaat op mijn zenuwen werken.

Het thema sprak me aan en er zitten wel toffe momenten in, maar al bij al was dit voor mij de langste zit in een film ooit, terwijl ik langere films heb gezien dan deze.

Mijn favoriet van Terry Gilliam. Prachtige, aparte film. Het is inmiddels al een jaar (of misschien zelfs 2 jaar) geleden dat ik deze film heb gezien. Ik had de film op aanraden van een vorige collega gekocht, maar toen lang laten liggen van "die kijk ik nog wel".

Daarna had een maat van me deze film gezien en vond dit een hele rare film waar hij niks van begreep. Nog langer laten liggen en daarna uiteindelijk toch maar met een matig verwachtingspatroon gekeken en ik vond het geweldig!

Het verhaal en de opzet is inderdaad apart en toen de film net was afgelopen had ik nog wat vragen over het verhaal, maar daar had ik al snel geen last meer van.

Je raakt door de aparte gebeurtenissen en opzet soms een beetje afgeleid van de kern van het verhaal, maar dat kwam bij mij naderhand wel weer snel op zijn plaats.

Een keer kijken of ik de blu-ray kan scoren, want ik vond dit cinematografisch en visueel erg puik!

Bye the way: 94 min (korte versie) . No way! Deze film mag van mij wel naar 180 minuten gezet worden als het aan mij ligt.

* Prettig dat de cover op de website is ge-update. Die vorige was een oudere versie en een beetje bleekjes.

Deze film was lang op mijn radar, maar ook erg lang uitgesteld. Eindelijk gezien en ben erg verrast!

Die mockumentary sfeer aan het begin die regelmatig terugkomt in de film in combinatie met surveillance camera beelden, maar ook de afwisseling naar first-person shootouts en actiescenes vanuit 3e persoon, petje af gewoon.

Wel even wennen waren die buitenaardse wezens, maar al snel vond ik het design toch erg snel verfrissend en nieuw.

Ook erg gaaf vind ik de diepgang die deze film bied. Ik had al aan het begin een vermoede dat die buitenaardse wezens werden weergegeven als slecht, maar dat ze dat eigenlijk niet zijn en hoe dat wordt uitgewerkt vind ik erg goed.

De setting in Zuid-Afrika vind ik ook erg origineel en goed gekozen.

Is een keer wat anders dan Amerika (de wereld vergaat... ja in Amerika).

Ik ben wel meer van het eerste uur van Winding Refn (Pusher I tm III) maar van zijn meer bij grotere publiek bekende films vind ik dit wel echt verruit de beste. Objectief misschien wel echt zijn beste, maar toch persoonlijk heb ik de Pusher fims iets hoger, maar daarna echt deze. Zonder twijfel.

Toendertijd ook die achterlijke Fast of Furious trailer. Veel mensen dachten dat het een dat dat soort film ging worden... Gelukkig niet!!

Lekker filmpje dat makkelijk wegkijkt. Merkte wel erg veel invloeden van Sergio Leone, maar dat was van te voren ook wel duidelijk.

Toch ook een iets andere vibe door de andere soundtrack. Waar Sergio Leone veel klassiek (door Ennio Morricone) gebruikt klinkt dit totaal anders, maar niet verkeerd!

Prachtfilm dit! De derde na "Arrietty" en "The Red Turtle". Ja deze en Arrietty zijn wel erg fijn hoor.

(Heb meteen ook Spirited Away, Grave of Fireflies, Princess Mononoke en My Neighbour Totoro besteld)

Deze film heeft een ontzettend gelaagd verhaal wat ik na het kijken van de film niet precies in woorden kan uitdrukken, maar wel qua gevoel snap.

Soms stoorden mij de abrupte tijdsprongen mij, omdat ik ze niet helemaal ideaal geëdit vind. Al vind ik wel dat de niet-chronologische vertelling een toegevoegde waarde is, maar de uitwerking vind ik net niet zoals ik gehoopt had. De rest is prachtig!

Leuker dan ik had gedacht. Had nogal lage verwachtingen hiervan omdat ik het idee had dat het wat herhaling had van Alien. Ik zie wel veel inspiratie van die films, maar het heeft ook wel een eigen karakter wat deze film prettig maakt om weg te kijken. Leuke twists zitten er ook in (niet te overdreven, in de trend van: "Ja hoor" plot twists).

Jake Gyllenhaal, Rebecca Ferguson en Hiroyuki Sanada vind ik het beste in deze film naar voren komen. Ook Ryan Reynolds doet het goed alleen heeft hij wat weinig screentime, maar dat maakt ook niet heel veel uit.

Gisteravond in de bios gezien met vrienden. Lekker filmpje.
Mooie scenes, vooral die "car chase scene" op het eind vind ik er mooi in beeld gebracht en de nacht scenes waarbij Lou Bloom op pad gaat met zijn camera vind ik ook erg sfeervol.

Gyllenhaal zet ook een tof personage neer die erg emotieloos en hard is tegenover zijn medemens. Het interesseert hem echt geen drol wat er met andere mensen gebeurt zolang hij maar als eerste op een plaats delict is en de meest controverse beelden schiet voor nieuwsmateriaal.

Hier en daar zat ook een beetje humor: Bijv. Lou Blooms partner zegt op een geven moment wat ik al een tijdje in de film dacht: dat die rode auto wel erg opvalt. Vond ik wel grappig.

Bij die scenes als hij succesmateriaal had vergaard, vervolgens het bedrijf binnenkomt om zijn materiaal te laten zien en met een big smile zijn collega's complimenten geeft (zeker op het eind van de film), moest ik een beetje aan Patrick Bateman (American Psycho denken). Die kwam ook altijd nadat hij de avond daarvoor een brute moord had gepleegd gewoon gemaakt vrolijk binnen alsof er niks aan de hand is.

Tijdens kerst deze film gezien. Had hem al een tijdje liggen, maar uitgesteld en vond het rond kerst een geschikt moment om deze film te zien. Heb niet eens de moeite genomen de Theatrical Release in mijn blu-ray speler te stoppen, maar gelijk de director's cut van 170 min. Zat er klaar voor.

Ik heb erg genoten van deze film. Een heerlijk romantisch drama met humor en een mooie cinematografie en veel, heel veel sfeer. Ik heb zelfs een traantje weggepinkt tegen het eind. Vond het echt emotioneel om te zien hoe moeilijk de hoofdrol speler dat meisje wilt hebben, maar gewoon ongrijpbaar en weggehouden word. Heb dat niet vaak met films behalve "Once Upon A Time In America" en zeker "The Deer Hunter".

En dan de muziek. Jemig ik dacht dat ik niet meer weggeblazen kon worden door Ennio Morricone na "Once Upon A Time In America" nou niks is minder waar. Deze score doet het daar zeker niet voor onder. Het raakt mij misschien nog zelfs ietsje meer.

Prachtfilm dit! Voor herhaling vatbaar (meerdere keren zelfs). Een klassieker!
Zonet een flinke plaats in mijn Top 10. Heb er flink over nagedacht, maar vind het waard!

Alleen al Louis Armstrong's "We Have All The Time In The World" in deze film is erg speciaal geplaatst vind ik zelf. Erg uniek. Alleen jammer dat het in de film erg snel gaat naar dit moment (moment van ommekeer/liefde), scene ervoor kon Tracy James nog niet echt zitten. Maar goed. Blijft een goede bond film vind ik. Lazenby is misschien niet de beste ook voor die tijd, hoewel Lazenby wel erg goede ideeen had voor die tijd, maar werden afgeslagen. Bijv. de scene in The Spy Who Loved Me, waar Bond in het begin met zijn skies van een klif springt en zijn parachute opent was al een idee van Lazenby, maar was hier nog technisch niet mogelijk. Dalton werd al benadert, maar vond zichzelf te jong. Jammer. Had hem toch liever dit zien doen eigenlijk. Toch hulde voor Lazenby die totaal geen acteer talent had en na het immense succes van de Connery Bond films hem opvolgde. Twee vervolg films zouden hem beter doen, waaronder Diamonds Are Forever (die had hij moeten doen, of die film had niet gemaakt moeten worden imo). Maar helaas.

Mijn favoriete film! (Beste film allertijden vind ik een lastig begrip, aangezien er talloze topfilms zijn uitgekomen *zie de Top en Tip 250), ik had ook moeite met mijn persoonlijke top 10. 10 Films is erg lastig, ik kan wel tot 50 doorgaan als het niet meer is .

De film bevat alle ingrediënten die nodig zijn: een pakkend en goed uitgewerkt verhaal, hele mooie shots, erg mooie muziek, goed acteerwerk (vooral de jonge acteurs vond ik erg goed en zeker voor hun leeftijd en carrière in der tijd wat ze hebben neergezet), mooie locaties, spullen/materiaal/rekwisieten voor beeldweergave en belevenis jaren '20, '30 en '60 enz.

Ook erg fijn is dat er regelmatig een vleugje western in zit wat de sfeer in de film ten goede komt bijv. de scene "Bugsy Shoots Dominic". Een harde, maar ook erg mooie scene.

Deze film is een beetje een obsessie voor me geworden (in positieve zin dan hé ), ik wil steeds meer informatie weten over hoe deze film tot stand is gekomen, de manier van aanpakken in der tijd en wat er allemaal bij kwam kijken om deze film tot stand te brengen, het pijnlijke knippen naar 143 min voor de Amerikaanse bioscoopversie (blerg).
Ik heb de poster een tijdje geleden met aangepaste lijst besteld en opgehangen in mijn huis in de kamer waar ik mijn films kijk. Was een mustbuy

Nog meer goed nieuws van DVD-T: de Extended Director's Cut komt binnenkort uit. Ik heb trouwens gelezen dat hij in Nederland in oktober verschijnt i.p.v. september.
Ik kan niet wachten om hem wéér helemaal te zien

En ik hoop dat het Ennio Morricone concert in december wél doorgaat na 2x uitstellen. Maar ja de beste man is al 85 dus het is al heel wat dat hij nog één of meerdere concerten geeft. Heb veel respect voor die man.

Voor mij is dit een hele speciale film. De film die mij open deuren heeft gegeven in cinema.

Waarom.. nou dat ga ik nu uitleggen.

Voor ik deze film zag, kwam ik in aanraking met de Bond films door mijn vader ook andere actie films werden mij toegediend en tuurlijk als je jong bent vorm je een mening een beeld en ga je mee in hypes en wat nieuw is.

Ik weet nog goed bij deze film. Op school toen had ik een vak CKV en moest een les opnieuw inhalen en niet met klasgenoten nee met anderen, waar ik zeer tegen opzat. Toch kon ik kiezen en koos voor de les met een film en de film die werd getoond wist ik nog niet.

Toen die leraar kwam en een vooruitleg gaf en daarna deze film ten toonstelde hielp het ook nog niet echt mee dat de rest van de mensen in de klas negatief aan het boehen waren. Oud, saai, gaar (ik laat het woord kanker nog even achterwege hier in die zin, want dat werd ook nog genoemd).

Ik wilde voor dat vak een goed cijfer halen, omdat ik hiervoor al had gefaald, dus al dat negatieve liet ik langs mij heen gaan. Ik dacht bij mijzelf "ik moet hier geconcentreerd naar kijken en een goed cijfer halen".

Eenmaal dat de film begon en opgang kwam werd ik heel gefascineerd!

Dit was voor mij een van de eerste keren dat ik volledig werd megenomen door een verhaal.

Voor mij is dit de film die mij open deuren heeft gegeven in andere cinema.

Dit is DE film voor mij! Deze film heeft voor mij alles bepaald.

Voor mij toch wel een meesterwerk!

Ik dank dan ook die leraar uit het verleden (ik weet zijn naam helaas niet meer) die gelukkig wist wat goede cinema was!

Zojuist voor de vierde keer bekeken. Wat ik wel echt heel goed vind is dat Nederland het onderwerp "kanker" in films goed en aangrijpend kan neerzetten. Bij "De Marathon" en zeker in deze film "Simon" is dat echt goed, subtiel en aangrijpend gebracht.

Vorig weekend eindelijk gezien. Had hem wel erg lang uitgesteld, maar had er dan toch echt zin in.

Erg goede film en aangrijpend ook hoe die Norma Desmond zo vergeten afgetakeld is na haar tijdperk in de silent-movies. Ze leeft in een soort illusie en creëert een beeld dat ze nog steeds gewild en aanbeden wordt in de business. Ook die verstandhouding met haar eerste man Max vond ik erg aangrijpend.

Ook viel me op dat er erg goed werd geacteerd. Zeker voor die tijd. Ik vind het bij sommige zwart-wit films uit die tijd een beetje houterig, maar hier had ik het gevoel alsof het de tijd vooruit was.

Een erg flauw vervolg eigenlijk. Zaten wel wat nostalgische momenten in, maar zat hier eigenlijk niet op te wachten. Enige goede line over de nostalgie kwam van Mark Renton tegen Veronika in een restaurant (die Facebook shit e.d.), dit was voor mij het beste uit de film. Een alternate take op zijn vorige leven. Ik vond de film nogal suf op z'n zachts gezegd vergeleken bij Trainspotting wat een hallucinatie trip was in een unieke zin. En de absurditeit en nasleep vanuit het vorige deel ontbreekt. Het is er wel in enige zin, maar nogmaals "flauw" en makkelijk.

En ja dan kan je zeggen, maar dit is niet het vorige deel... Nee klopt.. waarom maak je hem dan überhaupt? Voor mij echt overbodig... Niet slecht, maar ik mis niks!

Aantal jaar geleden voor het eerst op dvd bij een vriend van me gezien. Vond het toen wel gaaf, maar zat er op een of andere manier niet helemaal in.

Een tijdje terug heb ik de Mastered in 4K blu-ray versie van deze film besteld en ik was gewoon weggeblazen.

Door het verhaal, de soundtrack, de vibe en de belachelijk scherp en gedetailleerde beeldkwaliteit van deze blu-ray uitgave.

Ik moet toch toegeven dat ik dit wel het meersterwerk van Scorsese vind.

Vooral die ellende op straat is zo tof neergezet en hoe je Travis als kijker volgt en welk pad hij bewandeld.

Deze film was denk ik de eerste van de Ghibli films die ik wilde zien. Ik wil deze film echt op bluray. Rede ook dat het lang duurde dat ik deze had gezien. Ik heb inmiddels andere Ghibli films hiervoor gezien: Spirited Away, Grave of the Fireflies, Arrietty, The Wind Rises, The Red Turtle, Princess Mononoke, maar...

In KINO Rotterdam draaien ze deze zomer tijd veel Ghibli films. Het is alweer een paar weken geleden dat ik deze film met mijn broer in KINO heb gezien. Dit was zijn verjaardagscadeau, maar tot nu toe vind ik deze de beste die ik heb gezien van Ghibli. Ik was al enthousiast na het zien van deze film. Na het bezinken ervan vond ik het steeds beter worden. Ghibli heeft tot nu toe letterlijk mijn hart veroverd. En in deze film ging ik helemaal op. Het voelde alsof ik letterlijk daar in die wereld was. Dat gevoel heb ik eerlijk gezegd heel lang geleden gehad toen ik kind was en voor het eerst in aanraking met films kwam. Ik dacht dat dit nooit meer zou gebeuren.

Bij Arrow Films kan je hem ook bestellen. Geen regiovrije blu-ray speler voor nodig. En de Arrow Films versie is aanzienlijk beter (de director's cut versie dan).

Criterion heeft een mooie collectie, maar Thief en Blow Out zijn echt beter gedaan door Arrow Films.

Erg toffe film dit. De sfeer en de muziek van Tangerine Dream komen erg goed samen. Dat hele kluiskraken is echt wreed in beeld gebracht. Ik snap nu ook waarom deze film deels inspiratie was voor Drive. En ik zie ook wat overeenkomsten met Nightcrawler (de setting dan).

Ook één van mijn favoriete material arts films (in het rijtje 36th Chamber of Shaolin, The Raid en

The Raid: 2). Heb 'm al best vaak gezien, maar zo nu en dan zet ik hem nog wel eens op samen met deel 2 die ik ook nog wel tof vind.

De delen daarna vind ik stukken minder.

Het is niet alleen het vechten wat er slick uit ziet, maar zoals hierboven ook al gezegd wordt heeft het een goed achtergrond verhaal (wat gebaseerd is op omstandigheden die echt gebeurt zijn) wat zicht onderscheid van andere films uit dit genre (meestal een minder meeslepend verhaal).

Ook leuk toen ik net die film zag dat het een tijd heeft geduurd voor ik erachter kwam dat die acteur die alle "Kung-fu Meesters" in Foshan uitdaagt en in elkaar beukt (behalve uiteindelijk IP man) Riki-Oh speelt in "Story of Ricky".

Die heb ik ook eens lang geleden gezien, maar dat is gewoon lachen, gieren en brullen vermaak (die eindbaas die zichzelf kan vergroten en oppompen, jemig ik lag echt dubbel).