Meningen

Matig verhaal stoort niet in prachtig Loving Vincent

***

Een 95 minuten durende animatiefilm die compleet bestaat uit handgeschilderde beelden in de stijl van Vincent van Gogh: het idee alleen al geeft reden tot applaus. In een grote loods in Polen maakten 150 schilders 67.000 schilderijen, die vervolgens frame voor frame worden geanimeerd tot een prachtig ogende animatiefilm. Het resultaat is een groots schouwspel waarin de kijker de personages uit Van Goghs schilderijen tot leven ziet komen. Puur esthetisch gezien is de film dus prachtig, maar als de kijker na een kwartier een beetje gewend is aan de stijl, blijkt dat achter de mooie verpakking een weinig verheffend verhaal schuilgaat.

Loving Vincent speelt en jaar na Vincent van Goghs dood. Joseph Roulin, postbode en vriend van Vincent, vraagt zijn zoon Armand om Vincents laatste brief te bezorgen bij zijn broer Theo van Gogh. Wanneer ook Theo overleden blijkt te zijn, zet Armand zijn reis toch voort. Hij besluit de brief te gaan bezorgen bij Dr. Gachet, een goede vriend van Vincent. Het duurt echter even voordat Armand hem te spreken krijgt. In de tijd die Armand moet overbruggen, spreekt hij met mensen die Vincent hebben gekend.

Armand ontdekt een aantal verdachte gebeurtenissen rond de ‘zelfmoord’ van Van Gogh en maakt het zijn taak om uit te zoeken of het daadwerkelijk zelfmoord was, of dat er iets anders aan de hand is geweest. De rest van de film draait om de zoektocht van Armand en laat ons meer zien over de laatste dagen en het getroebleerde karakter van Van Gogh.

Armands onderzoek naar de mogelijke moord op Van Gogh geeft het bekende verhaal een originele twist, maar omdat de afloop al meer dan 130 jaar bekend is, wordt het nooit echt spannend. De kijker- er even vanuit gaande dat deze een beetje algemene kennis heeft- weet dat Vincent wel degelijk zelfmoord heeft gepleegd. De reis is mooi vormgegeven, maar de bestemming is al bekend.

In plaats van met beelden te laten zien wat er gebeurt, verzandt de film in- overigens nog steeds mooi geschilderde- pratende gezichten die het verhaal vertellen. Dit maakt dat het tweede deel van de film wat statisch overkomt. En waarom hebben de Franse karakters trouwens allemaal een Iers accent?

Concluderend is Loving Vincent een mooie film, maar is het verhaal wat inwisselbaar. De kijker zal zich echter nooit vervelen, daarvoor zijn de beelden te mooi. De draai die regisseurs Kobiela en Welchman aan het verhaal geven is leuk gevonden, maar slaagt er niet in om de film enige suspense te geven. Of dit erg is, is maar de vraag. Want hoewel het verhaal van Loving Vincent misschien snel vergeten wordt, zal de overweldigende schoonheid van de tot leven gebrachte schilderijen van Van Gogh de kijker nog lang bijblijven.

Toen de film gedaan was wist ik niet zo goed wat ik ervan moest denken. Maar na een aantal dagen stond deze film al in mijn top 20 aller tijden. Ik wist niet meteen wat ik van de zangscene moest vinden, maar die vind ik uiteindelijk ook legendarisch. Wie durft dat nou aan? ik vind de zangscene nog veel iconischer dan de bekendere kikkerscenePrachtige film!

Il pìu bel giorno della mia vita is een mooie film waarin melancholie wordt afgewisseld met vreugdige momenten en verboden liefde. De herkenbare stormachtige zoektocht naar liefde die niet bij iedereen even gemakkelijk verloopt wordt geschetst door een goede cast. De moraal wordt je niet in het gezicht gesmeten, maar Chiara, die haar heilige communie viert, loopt als een soort rode draad door het verhaal heen en brengt de subtiele moraal.