Meningen

Ik moet bekennen dat ik het grootste gedeelte van de film maar saai vond. Na dik een uur vroeg ik me nog steeds af waar ik nou naar aan het kijken was. Er gebeurt zo weinig? Wat is er nou zo interessant aan het kijken naar een man en vrouw die een hond kopen en een gezin opbouwen?

En dat werd me het laatste half uur wel duidelijk. Dat is nou juist het punt! Het is juist de bedoeling om te kijken naar de jeugd van de kinderen en de band die het gezin opbouwt met de hond. Ik denk dat ze hier een groot publiek mee bereiken. Veel mensen zullen zich kunnen identificeren met dit verhaal. Hoeveel mensen hebben wel niet een hond of hebben een hond gehad? Al die mensen hebben al de vervelende problemen met de opvoeding gehad, maar zijn ondanks alles toch blij met de dieren. Het laatste half uur werd het me allemaal duidelijk. Daar gaat deze film over. Over de band van een mens met een hond. En wat werd dit prachtig neergezet het laatste half uur! De gevoelige noot werd met bezieling uitgebeeld op het scherm. Zo mooi, dat het mij zelf ook geraakt heeft en deed denken aan mijn eigen jeugd en hond. Missie geslaagd dus!

Het is echter niet alleen maar lof. De film was namelijk, zoals ik al zei, het eerste uur vrij saai. Jennifer Anniston raakt me absoluut niet.(in geen enkele film overigens) Owen Wilson is eigenlijk ook niet zo'n bijzondere acteur voor me. Mooi gefilmd is de film eigenlijk ook niet. Het is tenminste zeker geen hoogvlieger. Dus wat maakt de film nou zo speciaal.....? De film IS gewoon speciaal!

Vond de film wat tegenvallen. Je kan het verhaal niet veranderen. Het is en blijft een biopic. Het onderwerp boeit me alleen niet zo. Ben wel een liefhebber van een goed drama, maar het verhaal was me iets te langdradig en ik verloor al snel de interesse. Wel benoemenswaardig is de acteerprestatie van Sean Penn. Wat een rol speelt hij in deze film zeg. Na 5 minuten was het al duidelijk dat dit één van de best gespeelde rollen van het jaar is. Het was soms een beetje çreepy', maar wel erg goed. Heel soms bij een toespraak herkende je de 'echte' Sean Penn, wanneer hij zijn stem verhief en met meer enthousiasme sprak.

Emile Hirsch, die met Into the Wild een enorme indruk op me achter liet, maakte het dit keer niet waar voor me. Hij had dan ook maar een kleine rol.

Een 2,5, met 0,5* erbij voor de acteerprestatie van Penn.

Toch...., zal dit geen film zijn die ik zal herzien. Geen film die ik zal bewaren. Leuk voor een keer, maar daar blijft het absoluut bij!

Een oorlogsfilm met een goed verhaal, een beetje humor en aardig wat drama en ethiek. Niet een film die ik snel weer zal bekijken, maar wel goed genoeg om me deze film te herinneren. Wat me erg aanspreekt aan de film is de taal/talen die er gesproken worden in de film. Ze hebben zich netjes aan de juiste taal gehouden. Geen 'allo allo gehalte'. Duitsers spreken Duits, Italianen Italiaans en Americanen Engels..... Zeker een goed punt van de film. Het eerste half uur viel me toch wel tegen. Het verhaal komt wat traag op gang. De duur is voor mij te lang om de aandacht er continu bij te houden. Daarvoor is het verhaal te zwak. Het einde maakt weer een beetje goed. De acteurs brengen het verhaal vrij realistisch. Geen b-acteurs naar mijn mening.