Meningen

Wat een crappy film! In het lijstje van 'films met onlogische gedragingen in onlogische situaties' kan deze wel tellen. Ik som op:
Als je met de ouders van het kind wil gaan praten, dan ga je toch niet zomaar dat huis binnen? Eerst probeer je de voordeur, eventueel klop je eens op de zijdeur, maar de trap opgaan? Om dan nog eens langs het dak naar buiten te klauteren? SURE

Dan zie je dat ze je auto gestolen hebben, maar je neemt NIETS mee van je andere bezittingen om hem te gaan zoeken.

Dan vind je de mensen die je auto gestolen hebben, je portefeuille en je gsm, en ze willen hem niet terug geven. Daarenboven vallen ze je nog eens aan met een mes. Per ongeluk steek je dan hun hond dood, en je zegt dan 'sorry'?

Je moet dringend hulp gaan halen, maar besluit toch maar even wat aan sightseeing te gaan doen in het bos?

Je vriend ligt op sterven, het is een kwestie van minuten, maar voor een dialoogje over trouwen is er in films natuurlijk altijd tijd.

Het bos is zo gigantisch groot dat je een kaart nodig hebt om er uit te geraken, maar natuurlijk wordt je wel altijd opnieuw gevonden door de jongeren. De jongeren fietsen altijd van plaats tot plaats en stoppen ook altijd net waar ze - geheel toevallig- verstopt zitten.

and so on, and so on.... ]

en dan hebben we het nog niet gehad over de muziek. Die vertelt ons duidelijk 'en nu moeten we een traantje laten' , 'en nu moeten we bang zijn'. Dat haat ik zo in films.

Het enige goede aan deze film is de plotwending aan het einde. Spijtig dat dat de laatste 5 minuten van de film zijn. De overige 80 minuten trekken dan weer nergens op. Had er hoge verwachtingen van door de goede ratings, maar ben toch behoorlijk teleurgesteld. 'Funnygames' en 'Last house on the left' zijn ook geen fan-tas-tische films, maar alleszins toch beter dan deze.

ik heb hem gisteren gekeken. Vooraleer ik aan mijn 'recensietje' begin even melden dat ik de film niet helemaal gezien heb. Ik heb een soort van fascinatie voor horror omdat ik altijd benieuwd ben hoever het script ditmaal zal gaan en hoe het in beeld wordt gezet, ik kan tegen een stootje, maar als er wat met 'uitwerpselen' gebeurt kijk ik het liever niet. Dus die scenes heb ik alleen met audio gekeken (en geloof mij: het was duidelijk genoeg wat er gebeurde )

Eerst en vooral: Deel 1 vond ik maar matig. Het was eigenlijk een horrorfilm zoals er duizenden zijn, slechte acteerprestaties e.d., alleen met een vies gegeven. De film teerde enkel op dat. Het enige interressante gegeven in die film was het 'ik weet wat er met mij gaat gebeuren-maar ik kan er niets aan doen-moment'. Het moment dat Heiter zijn ongelooflijk gestoord plan uit de doeken doet. Dat was een goed horrormoment, het overige was, zoals eerder gezegd, matig.

Laat nu dat interessante gegeven volledig afwezig zijn in de volgende film. Je hebt nul binding met de personages. Het zijn allemaal jammerende mensen op een rij, die je eigenlijk totaal niet kent. Het feit dat het er 12 zijn in de plaats van 3 geeft gek genoeg ook meer een gevoel van 'samen in hetzelfde schuitje zitten', terwijl 3 personen nog een soort van wanhoop en eenzaamheid geeft. De film heeft niks van 'engheid'. Het is allemaal gruwelijk en vies, maar eng is hij totaal niet. Hij is ook vaak onlogisch, je moet een aantal dingen die onmogelijk zijn door de vingers kunnen kijken.

Dit gezegd zijnde zijn er ook nog wel pluspunten: het zwart-wit is origineel (hoewel zwart-bruin-rood misschien ook interessant had kunnen zijn ), Martin is afstotelijk als hoofdfiguur (veel personen vinden dokter Heiter net iets beter, ik vind Martin een interessanter figuur omdat we meer over zijn leefsituatie weten), en de manier waarop alles in beeld is gebracht is goed gedaan. Ook de komische noot (vb. de getattoeerde man die hem een lesje komt spellen maar toch wel verrast wordt eens hij arriveert) is wel te pruimen.

Samengevat krijg je wat je gevraagd hebt: een film enkel bedoeld om te shockeren, om samen met je vrienden in de zetel te gruwelen en lachen met alle vieze dingen die er gebeuren om de film dan vol enthousiasme met mond-op-mond reclame door te verkopen . Het verhaal is niets waard, er is geen echte 'horrorsuspense'. Nevertheless: de film is wat hij wil zijn, geen niet-waargemaakte ambities, en dat kan je hem toch al nageven.

Ik vond hem super. Films die mij weten te beroeren, of het nu lachen, plezier, gruwel, verdriet, ... is, als de film dat kan, dan is het een goede film. Het is er alleszins eentje die blijft hangen.

Is het de goriest film die ik al gezien heb? Nee. Ik vond de 'gore' al bij al nog wel meevallen, dan vind ik pakweg Hostel of Saw erger. Hij is wel psychologisch keihard, geen enkele komische noot, geen enkel luchtig momentje waarin we liefde of vriendschap zien buiten het afscheid van Anna van Lucy, maar keiharde mensonterende omgang met elkaar en dit voor 2 uur lang. Als je al week wordt van romantische komedietjes of melige drama's, dan raad ik deze absoluut af.

Is het dan etisch onverantwoord om zulke films te maken? Ik vind dat het afhangt van de manier waarop zulke films in beeld gebracht zijn. Er zit een sterk verhaal in deze film, en de gruwel is onmisbaar om dat sterk verhaal over te brengen. Het is dus geen gruwel om gewoon maar controverse te veroorzaken. Het verhaal wordt op een serieuze manier overgebracht, zonder te vervallen in goedkope gratuit horror 'shockmomentjes'. Ook die allerlaatste marteling had zijn nut in het verhaal. Dit in tegenstelling tot pakweg 'a serbian film' of 'august undergound', wiens succes teert op controverse en slechts een mager verhaal ophangt met een vage symboliek. Bij het maken van zulke films stel ik mij etisch serieuze vragen. Martyrs is dus een film van een heel andere strekking.

Kortom, heel goede film, maar zoals al gezegd, met de nodige waarschuwingen en niet voor iedereen.