Meningen

Laat de trailer (skippen gewoon) of de 'slechte' rating niet misleiden, dit is best een goede 'highschool movie', ééntje die je laat denken in plaats van alles voorschotelt! Heus geen perfecte film, maar een goed bestede 100 min, wat mij betreft.

Vermakelijk en verrassend, heerlijke popcorn film! Soms wat cheesy en de effecten hadden beter/overtuigender gekund. Al met al, prima voor een netflix & chill avond.

Wat een film! ja, ik ben fan van de muziek, dus de review is wat gekleurd. Ik zag de film op het LIFF, in een volle zaal, dat helpt ook, natuurlijk;-)

Van begin tot eind vermakelijk, maar ook vaak aangrijpend, temeer het verhaal ieder bekend is. De muziek speelt de hoofdrol, en Rami Malek steelt de show. Ik was vooraf bang me te ergeren aan de 'verschillen', maar nee, dat gebeurde totaal niet...

Het mooiste shot misschien wel op het einde, als Freddie net een fractie eerder wegloopt in het beeld en de film plots erna klaar is. Emotioneel, maar niet overdadig, te meer de film stopt op een hoogtepunt en de rest erna in tekst wordt getoond. Dat vond ik wel mooi gedaan. Daarmee ligt de focus op de levendige Freddie van midden jaren '80... Daarentegen was het 5 sterren geworden als ze Innuendo erin hadden verwoven. Dat album en de muziek ervan miste ik wel (op de aftiteling na dan).

Aangrijpend verhaal, soms ook erg grappig. Zeker een aanrader, voor een wat serieuzer moment. Oh, en daarna wil je waarschijnlijk óók een road trip door Groot Brittannië doen, want een paar prachtige plekken komt voorbij.

Heerlijke film; luchtig en herkenbaar aan de ene kant maar tegelijk ook verfrissend en pittig aan de andere. Soms gaat het wat snel want wat praten ze snel daar in Spanje, dat zorgde af en toe voor wat entropie in mijn begrip...

Vond het een solide verhaal, met her en der heel effectieve, creepy schrikmomenten. Ik snap dat het soms wat minder hoge ratings zal krijgen, omdat het best verwarrend is waar we nu eigenlijk naar kijken. Mijn interpretatie:
Vrouw met traumatische ervaring(en) die zich in het rouwproces van alles begint in te beelden terwijl ze flink drinkt, slecht slaapt (veel droomt), en alleen in een creepy huis rondwaart. Gaandeweg begint ze zich steeds meer in te beelden dat ze eerder had moeten overlijden in dat ongeluk en hiervoor gestraft wordt nu, een beetje à la Final Destination, door het recente verhaal met haar wat te ver doorgeschoten in het occulte echtgenoot die zelfmoord pleegde. Ik denk dus niet dat hij écht een moordenaar was, te meer ze dit in een half-droom pas "ontdekt" nádat ze hoorde van die andere vrouw dat hij wat té kinky (choken) wilde vreemdgaan. Dat hij er een eind aan maakt kan ik nog niet helemaal verklaren, buiten 'schuld over vreemdgaan', maar ja, we hebben hem nu eenmaal nu ook niet gezien in de film/kennen hem niet....
Maar goed, toegegeven, het zou net zo goed ook wél een serial killer film kunnen zijn... Deze twijfel die de film zaait, vind ik erg interessant in een tijd waar de meeste filmverhalen zo voorspelbaar zijn.
Het einde vond ik daarom ook juist goed, als kwinkslag naar ons, door het laatste wat ze zei , oftewel de laatste zin van dat gedicht, een beetje vergelijkbaar met de laatste scene in andere films die je doen laten nadenken (bvb. Inception) over de waar/onwaarheid van waar je nu net naar keek.