Meningen

Vooral ongeloofwaardig. Er zit totaal geen opbouw in het ontstaan van de 'obsessie', en waar die precies op is gebaseerd is mij geheel ontgaan. Het slaat eigenlijk helemaal nergens op. De stalkacties zijn zo voor de hand liggend en uit het boekje, dat het daardoor nimmer spannend wordt. Ook de reactie van Sharon op het nieuws dat Lisa in de hotelkamer van Derek was gevonden, was zo overdreven en ongenuanceerd dat het zelfs storend werd. Overigens lijkt deze film voor Beyonce meer een medium om haar muziek te promoten dan dat ze daadwerkelijk tracht serieus genomen te worden als actrice.
Natuurlijk eindigt het verhaal in een compleet over-the-top catfight tussen de twee vrouwelijke rivalen, inclusief de stoere one-liners waar Amerikanen een patent op schijnen te hebben. Tsja. Typerend zal ik maar zeggen.

Ondanks de hier en daar overdreven sentimenten toch een prima film. Mooi om te zien hoe groot de rol van rituelen in de Japanse cultuur is, en het respect voor de doden dat zij opbrengen. Voor degene die niet alles begrijpen van de plechtigheden bij de crematie/wake wordt dat hier uitgelegd. Jammer eigenlijk dat we in Nederland bijna geen eigen cultuur kennen als je dat zo ziet, aangezien dat zo mooi kan zijn.

Wat mij opviel is dat ondanks het zware thema hier en daar toch de de aparte (soms zwarte) humor van de Japanners komt bovendrijven, zoals de instructievideo die de vriendin van Daigo in zijn bureaulade vindt of de zeer misplaatste grap van de ovenmedewerker bij de crematie. Je krijgt er bijna plaatsvervangende schaamte van. Desondanks een fraai drama met gepaste muzikale ondersteuning.