Heinosuke Gosho

Van Hiroshi Shimizu zag ik gisteren pas mijn tweede film, maar misschien nog schandaliger is dat ik van Gosho tot nu toe nog niets zag! Ik heb wel al tijden Entotsu no Mieru Basho (1953) (zijn meest geroemde denk ik) en The Dancing Girl of Izu (1933, nog niet op MM) op de harde schijf en een snelle blik leert dat er nog zo'n 9 andere met Engelse subs te vinden zijn via de on-officiële kanalen.

The Dancing Girl of Izu zag ik vandaag ook weer voorbij komen in Eiga Joyû (1987) waarbij gememoreerd werd dat Gosho deze absoluut als stomme film wilde maken om de poëzie van het verhaal volledig recht te doen. En dat terwijl hij net met Madamu to Nyobo (1931) de eerste Japanse talkie op zijn naam had gezet. Daar heb ik bij voorbaat al veel waardering voor! Hij werd blijkbaar ook echt door de studio gezien als een man met visie die de nodige verjonging kon aanbrengen in de inmiddels volwassen geworden kunstvorm, waardoor hij behoorlijk snel carrière maakte.

Nog veel toe te voegen en te zien hier door liefhebbers van de Japanse cinema!

Koi no hana saku Izu no odoriko (1933) - IMDb

quote:

"Dancing Girl of Izu may not be a flawless film, but on the whole it constitutes a harmonious collaboration between Gosho and Kawabata...Other adaptations would be less successful. Indeed, at times Gosho's warm and sympathetic treatment, as well as his penchant for melodrama, clashed with the darker or more detached tone of the literature he was adaption. In Dancing Girl of Izu, howerver, this was not the case. Here his combination of melodrama, warmth, and sympathy served him well. It also served his audience, Shochiku Studio, Kawabata, and -- last but not least -- the new movement that he helped to launch, the junbungaku"

http://www.mysteriousobjects.com/dancing4.jpg

http://www.mysteriousobjects.com/dancing6.jpg

Banka (1957) - IMDb

quote

"Stunning and endearing performance by the female lead, Yoshiko Kuga, and an equally great one by Masayuki Mori. This may have been very much influenced by western filmmaking; I felt very much reminded of the lyrical sensitivity of Carné in places (probably not least for the occasional use of French music on the soundtrack), but while it's certainly sad, romantic and melancholic, in a way it also has a bitter-sweet lightness and is not as 'elegiac' as the title would suggest. Great outdoor cinematography, too. Masterpiece, if you ask me."

http://img838.imageshack.us/img838/3487/vlcsnap2012010413h21m39.png

http://img864.imageshack.us/img864/756/vlcsnap2012010413h27m28.png

http://img268.imageshack.us/img268/9121/vlcsnap2012010413h32m42.png