Filmclichés

De kleffe, romantische scene die zich opvallend vaak afspeelt op een kermis en moet aantonen dat 2 mensen smoorverliefd op elkaar zijn maar eigenlijk altijd een voorbode is van iets heel ergs. Het verliefde stelletje zit samen in een reuzenrad, daarna eten ze samen van 1 suikerspin, vervolgens staan ze bij een schiettent, de jongen schiet natuurlijk alles raak en het dolgelukkige meisje krijgt een enorme knuffelbeer, ten slotte rent het duo hand in hand over het strand, de jongen struikelt over zijn eigen benen, sleurt zijn vriendin met zich mee en de scene eindigt steevast met een natte kus. Je weet dan al dat die twee aan het einde van de film uit elkaar zijn of erger nog: dood. In Fatal Attraction zit trouwens ook zo'n soort scene.

Als de held heel veel tegenstanders heeft uitgeschakeld raakt zijn munitie uiteindelijk op bij de laatste tegenstander (lees bad guy).

Zijn minder vlugge handlanger die je alweer vergeten was komt net op het moment suprême aanzetten en doodt de tegenstander door die in de rug aan te vallen of neer te schieten met een gericht schot of actie.

Het type sukkel dat doelbewust wordt toegevoegd om nog eens extra te benadrukken dat de held een held is ... ... (of voor de, soms wat verplichte, humor)

In films zitten er zo ongeveer om de halve meters overal sprinklers in het plafond, in een matrix, dus als brand uitbreekt is het een groot waterfestijn.

In werkelijkheid zitten er lang niet zoveel sprinklers in gebouwen. Zoveel schijnt niet nodig te zijn. Maar voor film oogt het natuurlijk wel leuk.

Ik zag onlangs nog eens een slasherfilm en ik kon zo de volgorde voorspellen waarin de tieners gingen sterven en wie er op het einde overbleef. Ook altijd een groep van 5 jongeren: 2 vrouwen en 3 mannen. Een vers verliefd koppel, een braver koppel dat twijfelt over hun relatie en een vrijgezel.

De homoseksuele vriend die altijd met wijze raad komt.

Een vrij-scene in de lift en als deze onverwachts stopt, lopen er zakenmannen naar binnen, onbewogen gezichten en de vrijers doen snel hun haar recht en herstellen kleding.

Het bizarre is wel dat hele oude films vaak minder voorspelbaar en minder clichés laten zien. Die bestonden vaak nog niet en er werd nog veel geëxperimenteerd met film, net zoals nu op youtube gedaan wordt.

Het cliche wat mij het meest irriteerd is wanneer de hoofdpersoon liegt voor een baan of relatie en de nep-crisis die hier uit voor komt in de derde acte. Zou wel mooi zijn als het ze eens niet interesseert als ze er achter komen, of dat ze daadwerkelijk niets meer te maken willen hebben met die leugenaar.

In maffia- en misdaadfilms;

Als een crimineel betrokken is geweest bij een afrekening, moet 'ie even een jaartje de stad verlaten.

Bij terugkomst is het blijkbaar allemaal vergeven en vergeten...

In 70's Italiaanse genreflicks drinken ze altijd J&B met merk prominent in beeld.

Bij thrillers en horrorfilms: het medicijnkastje-cliché. Een persoon staat in de badkamer bij de wastafel, opent het spiegeldeurtje van het medicijnkastje om er iets uit te pakken, meestal een doosje pillen, doet het deurtje weer dicht en jawel hoor daar staat iemand achter hem of haar. Soms wordt er ook handig gebruik gemaakt van dit cliché en gebeurt er helemaal niks. Het schrikmoment volgt dan meestal een paar tellen later.

Dat is inderdaad een héle herkenbare Ebenezer. Het ergste is dat ik harder schrik wanneer ik het al zie aankomen, dus het werkt wel.

Een persoon (altijd de good guy) rent door een kogelregen heen, maar wordt merkwaardig genoeg nooit geraakt.

Daarop inhakend: iemand die neergeschoten wordt en dood lijkt te zijn, maar de kogel is op miraculeuze wijze gestopt door een object in zijn borstzak.

Oeh, ik ruik Cabin In The Woods!

*Niemand gebruikt meer algemeen plafondlicht, maar 99 schemerlampen, burolampen, nachtkastlichtjes e.d.

*overdags moeten er al drie lampen aan terwijl door de ramen duidelijk zonlicht te zien is, maar als 's nachts het licht uitgaat is de toevallige volle maan voldoende om het hele huis te verlichten.

*'s nachts is het buiten de deur altijd lichter dan binnen, vooral bij huizen die buiten de stad staan. Een zaklamp van een dollar store volstaat om 's nachts midden in een dicht bedekt bos alles goed verlicht te krijgen. Iemand wel eens in de natuur overnacht, ver van de bewoonde wereld?

*Niemand doet de lichten aan als hij/zij -tijdens bedtijd- naar de keuken gaat of op een vreemd geluid aan het zoeken is. Serieus wie doet dat in het echt ook?

- Mensen die een masker/bepaalde vermoming plots vinden en opzetten om zo "onherkenbaar" te worden

- Wanneer er een grote sprong gemaakt moet worden, ligt er toevallig altijd wel vuilnis of iets anders om de val te breken

- Wanneer het lijkt dat de politie ergens lijkt binnen te vallen, wanneer de daders nog bezig zijn, vallen ze altijd op de verkeerde plaats binnen en is men plots stomverbaasd

In Amerikaanse films/series met name: een vrouw stapt uit bed en houdt het laken tot boven haar borsten om zich heen.

In films heb je geen sleutel nodig om een huis binnen te komen, de sleutels liggen altijd onder de deurmat, in een plantenbak bij de deur of op het deurkozijn.

Wat ik ook al menigmaal voorbij heb zien komen: een groepje jongeren is in het holst van de nacht verdwaald in een eng donker bos en besluit te gaan splitten... In het echt zou iedereen gewoon veilig bij elkaar blijven maar in de film is dit om onnaspeurbare reden de gewoonste zaak van de wereld.

In Film > Algemeen > Criminelen met geweten:

Zo'n hekel aan films met criminelen met een geweten.

Die hard 3 : fake bom bij school
Dark knight : joker laat mensen leven
Invisible target : fake bom in bus bij kinderen.

Kom op, laat de boel toch ontploffen.

Films met een time loop zoals in Groundhog Day. Nieuwste voorbeeld: Naked (2017)

Inmiddels al zo vaak gedaan dat het cliché wordt.

Komisch bedoeld, maar inmiddels zo vaak gedaan dat je het al meteen ziet aankomen:

Iemand zegt 'nee dat doe ik echt niet' of iets in die trant. Vervolgens zie je een seconde later de scène dat degene het wél doet.

de domme pappa en de altijd slimme bijdehante mamma

Hier nog eentje die ik vrij vaak tegenkom:

Hoe vaak zie je niet dat er iemand aanbelt en dan gaat de voordeur op een kier, omdat hij aan een deurketting hangt. Dan wordt meestal zonder iets te zeggen de deur weer dichtgesmeten, waardoor de indruk gewekt wordt dat degene die heeft aangebeld maar moet weggaan. En dan gaat na een kleine pauze van stilte.. toch de deur open.

Het zit in zoveel films dat het echt niet iets nieuws is. Dit moet toch opvallen, hey.

Bij flinke tegenslag gaat het hoofdpersonage naar een bar en bestelt een dubbele whisky.

'make it a double'

Of 'Leave the bottle.'

Volgens mij meest recent gezien in Pirates of the Caribbean 5.