Onbevooroordeeld films kijken...

Kijken jullie wel eens een film / documentaire / serie zonder iets te weten van acteurs, regisseurs, plot, trailers en recensies? Voorkennis? Context?

Out Of Context: The Critical Importance Of Films You Know Nothing About

Waarom wel of juist niet?

Wat ik vaak heb is dat ik een film van televisie opneem omdat het van een bepaalde regisseur of met een bepaalde acteur/actrice is maar dat ik daarna weer vergeet waarom ik hem heb opgenomen. Dan is het altijd goed opletten tijdens de openingscredits naar enige vorm van herkenning.

Films die gekocht zijn of die ik in de cinema zie, daar heb ik praktisch altijd wel voorkennis van.

In het pre-internet tijdperk was het wat makkelijker om 'volledig' verrast te worden.

Ik bezocht als student af en toe de sneak. Ik zag toen The Shawshank Redemption en was volledig verrast. Ik had er nog nooit van gehoord, het is toen enige tijd mijn favoriete film geweest.

Van Fight Club wist ik vooraf enkel dat het geen typische vechtfilm was, zoals de titel deed vermoeden. Op aanraden van vrienden gezien in de bioscoop. Ik wist vooraf alleen dat Brad Pitt er in meespeelde.

Tegenwoordig lees ik vaak expres de synopsis van films niet. Ik laat me het liefst zoveel mogelijk verrassen.

Vooral dvd-hoezen kunnen enorme spoilers bevatten.

Van Hundstage wist ik vooraf alleen dat de film door weinigen werd gewaardeerd.

Op uitnodiging van een vriend heb ik Trois Couleurs Rouge in het filmhuis gezien. Ik wist vooraf enkel de titel.

Het heeft zeker voordelen, erg weinig voorkennis hebben van een film.

Omdat ik zoveel regisseurs en acteurs volg op MM is volledig onbevooroordeeld film kijken er voor mij helaas niet meer zo vaak bij.

Ook houd ik tegenwoordig actief het trailer overzicht bij, maar dat levert ook juist mooie tips op.

Het gebeurt mij alleen als ik toevallig een film tegenkom op tv. Zo weet ik nog wel dat ik ooit toevallig aan het begin van Snatch terechtkwam op de BBC, en aangezien die bij mij op 1 staat, is die film me zeker goed bevallen. Zo heb ik zelden een film kunnen kijken.

Ik denk dat het tegenwoordig haast onmogelijk is om onbevooroordeeld een film in te stappen.

Ik denk dat ik het zelf nog nooit gedaan heb. Ik lees op z'n minst al de synopsis, dus daar vormt zich het eerste oordeel reeds.

Ik ben helemaal voor, wilde dat het vaker gebeurde. Zonder enige context is wel lastig, meestal ga ik toch wel of op regisseur of genre.

Films kijken op het IFFR komt erbij in de buurt, hoewel ik daar ook mijn selectie maak op slechts 4 regels tekst.

probleem is inderdaad dat het in de huidige informatie overloaded maatschappij vrijwel onmogelijk is om ergens echt blanco in te gaan.

Ik baseer me meestal op poster/eventuele screenshots. Als die er niet zijn, dan even snel de trailer doorklikken. Echt een trailer kijken, synopsis lezen oid zit er niet in.

Vind het meestal ook wel een fijn gevoel, zo weinig mogelijk van een film weten alvorens hem op te zetten.

Klopt, maar uiteindelijk hangt bevooroordeeld zijn gewoon samen met je eigen ingesteldheid. Hoe open je staat en in hoeverre je je laat leiden door de reputatie van een film/regisseur etc. Zo haat ik in principe musicals, maar toch staat Mary Poppins op een goeie 4 sterren. En hoe weg ik ook mag zijn van een bepaalde regisseur, bij mij moet hij elke prent opnieuw weer zijn strepen verdienen.

Heb net een film gezien, war ik echt bijna niets van wist. Was me getipt in het tiptopper spel. Beviel erg goed.

meestal kies ik films naar acteur of regisseur maar soms gewoon een titel of still die aanspreekt. Op festivals probeer ik vaak naar film te gaan zonder iets over te weten.

Lijkt me vreselijk lastig om een film te kijken, zonder dat je er iets van weet. Uiteindelijk wil ik toch graag iets zien als een titel, poster of genre. Op basis daarvan durf ik best de gok te nemen. Meestal kijk ik ook wel naar de regisseur en belangrijkste acteurs. Ik ben niet bang voor miskopen in ieder geval niet bang. Ten slotte staan daar vaak ook leuke ontdekkingen tegenover.

Op de goeie gok kan inderdaad verrassend zijn, aan de andere kant blijft het erg vervelend dat je er wel mee zit als het tegenvalt. Heb hier zo al een hele stapel DVD's liggen die ik moeilijk kwijtgeraak. Ik zal me dan ook sneller richten tot huren of desnoods pindakaas tegenwoordig als ik niet 100% zeker ben dat iets me ligt, vooraleer ik het koop.

www.ruiljedvd.nl

Misschien voor Belgen niet heel handig vanwege de extra postzegels, maar ikzelf ben op deze manier van een hoop dvd's afgeraakt. Ook van films waarbij ik de ruilkansen behoorlijk laag ingeschat had.

Die site is vooralsnog niet bruikbaar voor mensen buiten Nederland helaas (heb daar een paar maand geleden al eens op gekeken). Toch bedankt voor de tip.

Ik heb af en toe weleens de Sneak gezien. Daarbij bijv. Cashback (2006) , die dan ook insloeg als een bom. En ik kende niemand van de cast en crew.

Ik ben normaal heel kritisch over welke films ik wel of niet kijk. Daarom kies ik eigenlijk zelf zelden iets zonder voorkennis uit.

Twee keer hebben de meeste indruk gemaakt.

Ik ging naar de persvoorstelling van Atonement, een film waar ik heen ging eigenlijk puur en alleen vanwege de aanwezigheid van Keira Knightley - verder wist ik er niets over. Ik kwam in de persruimte, zag de poster en begon al te gruwen... dit wordt een vreselijke vrouwenfilm. Dacht ik. Heb er intens van genoten.

En laatst, met The Prestige. Ik had 'm geleend van een goede vriend en had er expres niets over gelezen. Lang geleden dat ik zo ademloos naar een film heb zitten kijken.

Grappig, had ik ook met Cashback. Wist alleen dat het een komedie was en vond het wel een vlotte titel. Was toen ook behoorlijk onder de indruk.

Voor de rest heb ik dat met meer films gehad. De allereerste keer dat ik Fight Club zag als klein mannetje. Dacht dat het een brute actiefilm was en snapte het einde toen ook niet maar was gefascineerd met wat ik zag en had de film nog weken in mijn hoofd. Er ging toen een nieuwe wereld voor mij open leek het wel.

En met 25th hour had ik hetzelfde. Wist niks van de film of van Spike Lee, wist alleen dat het een film was met Edward Norton die ik toen nog niet had gezien. Geniale opbouw heeft die film en staat al jaren op nr1 in mijn top 10.

Onbevooroordeeld is niet helemaal de juiste term (het gaat hier meer om zonder voorkennis en dat is niet hetzelfde).

Ik heb het vooral vaak gehad eind jaren '90 toen ik met veel minder filmkennis dan nu films bij de publieke omroep zag en er af en toe compleet door werd weggeblazen. La Haine, Hana-Bi, Xich Lo, Raise The Red Lantern en Gummo heb ik bijvoorbeeld zo gezien en hebben mijn filmliefde aangewakkerd.

Ik heb altijd wat informatie over een film voordat ik het kijk. Het is niet zo dat ik meteen een titel

zie en denk 'dit wordt hem'. Ik kijk wie er in meespelen, eventueel een gemiddelde, het verhaal en wat mensen ervan vinden.

Ik kijk altijd films met voorkennis. Eigenlijk altijd al gedaan. Welke acteurs spelen erin, het genre en het jaartal.

In het verleden had je je heel weinig informatie vooraf. Toen kwam er steeds meer, omroepblad, speelfilmencyclopedie, internet, trailers.

Ik lees nu soms ook al het hele plot (bij Wiki o.a.) om te zien hoe de film afloopt. Mij gaat het er vaak alleen nog maar om hoe het één en ander wordt neergezet en uitgevoerd. Toch kom ik ook wel verrassingen tegen.

Ik heb zelden spijt dat ik een film gezien heb. Maar dat hij achteraf tegenvalt gebeurt ook vrij vaak. Hieraan kan je zien dat informatie vaak toch niet helemaal duidelijk is. De voorstelling die je ervan hebt is toch anders dan als je hem ziet.