Slechte films met één briljante scène

Soms heb je zo'n, die je vervelend vindt en je helemaal niks doet en dan opeens zit er dan één briljante scène tussen, om vervolgens weer op dezelfde vervelende manier verder te gaan.

Kennen jullie dat ook en bij elke films geldt dat voor jou? Bij mij is dat bijvoorbeeld bij Achilles and the Tortoise en Cube 2: Hypercube het geval.

The Big Lebowski: openingsscene (met melk)

POTC At World's End: Zo'n surrealistische scene van Jack Sparrow, steentjes, beestjes, schip en een witte achtergrond

American Gangster: Scene waarbij Frank Lucas midden op straat iemand door het hoofd schiet

Minnâ-yatteruka!: First class scene in de vliegtuig

Verder vond ik de bovengenoemde films niet veel aan of te eentonig worden.

Maar om welke scenes gaat het dan ?

Wat een nietszeggend topic.

Ik durf te wedden dat als een gewone user dit topic had geopend, dat er nu een slotje op zou zijn.

Ik heb het idee dat je (en andere gebruikers ook, vanwege het beperkte aantal reacties) niet begrijpt wat ik met het topic bedoel. Dat je daardoor mij aanvalt, vind ik dan weer jammer en onnodig.

Ik vind het interessant, dat wij hier op deze site films als goed en slecht beoordelen, terwijl bij sommige (naar mijn mening) slechte toch een glimp van het talent van de makers doorschijnt. Het is alleen jammer, dat ik van mijn voorbeelden net geen youtube-fragment weet te vinden. Nog een voorbeeld is de feest- en dansscènes van A Festa da Menina Morta (2008) .

Bij Cube 2: Hypercube is het de liefdesscène, die uit het niks komt en werkelijk prachtig is. Past haast niet in de film, maar biedt toch een mooi opveermoment.

Ik begrijp heel goed wat Knisper bedoeld. Nu weet ik even geen concrete voorbeelden, maar af en toe kom ik het ook tegen. Dat ik een film kijk waar ik totaal niks mee heb, en dan ineens komt er een scene voorbij die me helemaal omver blaast.

Had dat gister bijvoorbeeld enigszins bij Simple Men. Aardige film, maar net niet helemaal.

Maar ergens midden in de film is er ineens een dansscene, briljant. Echt een uitschieter in een anders niet echt geweldige film.

Bij Bed of Roses (1996) schreef ik (potsedikke alweer 6 jaar terug):

Vraag me naar mijn 10 favoriete scenes aller tijden en ik noem uiteraard allemaal scenes van mijn favoriete films op, maar ook 1 scene uit het verder maar matige Bed of Roses.

In deze scene wordt Lisa voorgesteld aan de familie van Lewis, in het ouderlijk huis, ik geloof met Kerst. Wat een warmte, wat een gelukzaligheid, echt zo'n mooi klein en blij momentje om helemaal week van te worden.

Ik wil een ieder toch graag deze film aanraden, om die ene scene...

Conan The Barbarian (1982)

Het moment dat Arnold Schwarzenegger een kameel knock-out slaat. Dat kwam echt volledig uit het niets en wist mij erg aan het lachen te krijgen.

Unearthed (2007)

Het moment dat een vrouw door een explosie wordt weggeblazen en dan in de lucht drie backflips maakt. Totaal ongeloofwaardig, maar het was het enige entertainende aan de film.

Verleden week 'The Lost World: Jurassic Park 2' nog eens bekeken, en het viel me op hoe slecht sommige shots wel niet zijn. Alsof een amateur ze heeft gemaakt. Een scene die ik wel sterk vond was de klifscene. Mooie opbouw en sterk in beeld gebracht. Enige bewijs dat de film is gemaakt door een regisseur die wat ervaring heeft.

Night of the Demons uit 2010.

Het moment dat één van de dames bezeten is en een lipstick via haar borst in haar lichaam drukt en vervolgens uit haar vagina haalt. De enige indruk makende scene in de hele film. Ook te zien in het origineel en alhoewel het origineel beter is als geheel, is deze scene in de remake beter.

Helaas van de remake scene geen clip te vinden.