Cold Harbour (2013)

Carey McKenzies eerste film met een fictief verhaal over corruptie in Zuid-Afrika. Ondanks dat het een vrij standaard smokkel c.q. corruptieverhaal is, valt het zeker niet tegen. De film kent tevens behoorlijk fraai camerawerk. Hiermee geeft het een nadrukkelijk grauw en beklemmende sfeer van een corrupt land mee. Naast een bekende naam als Tony Kgoroge zien we een vrij onbekende cast, die zeer overtuigend overkomt.

Een stemmige thriller in en over Zuid-Afrika. Wie voor een bonkende misdaadfilm gaat, kan maar beter wegblijven. McKenzie zet in op een bedaarde, onderkoelde ambiance, zoals op de poster te zien is. Een treffende weergave van het uiterlijk van de film. Bijna gestript van kleur, grijs en kil met muziek die op beheerste wijze een weinig optimistische en van tijd tot tijd dreigende toon in de film legt.

De ijzige, soms bezwerende fotografie sluit daar naadloos op aan. Niks mis mee, al maakt het de film zo ook een beetje afstandelijk. Temeer omdat het niet zo gek veel tijd spendeert aan z'n hoofdrol. Alles wat de man is, zit er in en Kgoroge doet het met tact, maar hij blijft zo net wat te ver weg om helemaal mee te gaan in zijn tegenstrijdige wereld. Jammer, want een boeiend personage, dat is hij wel.

Het corruptiezaakje doet zo ongeveer wat het moet doen. Registrerend van karakter, zonder poespas en vooral doelmatig. Integrity is a luxury few can afford zal de zin zijn die de boel samenvat. Het enige echt moeizame momentje is op het roeibootje. Dat had McKenzie iets soepeler mogen aanpakken. Toch een cruciaal en zo ook heikel punt in z'n film, al zal dat ook wel over het einde gezegd worden.