Asmodexia (2014)

Bekend kwaaltje. Spaanse horror weet zich meestal mooi te verkopen, maar heeft zelden iets unieks te bieden. Zo ook deze Asmodexia. Niet eens zo'n verkeerd concept, maar qua uitwerking, vertelwijze en tempo veel te zweverig en nietszeggend. Ziet er wel érg fijn uit allemaal. Mooi kleurgebruik en een prachtig eindshot. Carreté biedt een wat meer low key kijkje op het excorsisme. Geen overdreven praktijken, maar meer met de nadruk op de reis van opa en kleindochter.

Spaanse exorcisme.

Volgens mij de eerste keer dat dit onderwerp gebruikt wordt in de Spaanse filmindustrie.

Op zich begint 'Asmodexia' nog wel interessant, maar ik heb het gevoel alsof men hier iets complex van wil maken waar dat helemaal niet nodig is. Het resulteert zich in redelijk wat verwarring omtrent wat er nu echt speelt. Hierbij voegen de vele subplotjes en - vage - flashbacks vrijwel niets toe.

Desondanks wordt het geheel uitstekend in beeld gebracht; mooie shots en fijn kleurgebruik. Zo krijg je als kijker te maken met een rijk landschap, maar ook duistere locaties die iets onheilspellend over zich hebben. Alleen jammer dat de exorcisme rituelen enigszins spanningsloos verlopen. Wat dat betreft past het zweverige slot er prima bij.

Al met al matig, ondanks het gegeven. Wel is het te prijzen dat Marc Carreté dit voor elkaar heeft gekregen met een bescheiden budget.

Kleine 2,0 sterren.

Goed.

Vond het eigenlijk helemaal niet zo voorspelbaar of "bekend terrein". Er zijn eigenlijk niet zoveel horror films die "de bad guys" volgen, meestal krijg je toch het verhaaltje van "de goeie kant" voorgeschoteld. Vind deze visie een stuk leuker, al kan dat ook gewoon zijn omdat ik het nog niet zo vaak ben tegengekomen.

De film zelf is verder niet bepaald uitleggerig. Doorheen de film zelf moet je alles een beetje aan elkaar lijmen, maar ook dat is helemaal niet erg. Fijn einde verder, vooral omdat het goede amper een strobreed in de weg weet te leggen. Het einde van de wereld is onafwendbaar en dat is het dan zo'n beetje. Maakt dat het misschien niet zo heel spannend is, maar daar kon ik me niet aan storen.

Visueel is het redelijk, paar mooie shots, maar in het algemeen valt het toch een klein beetje tegen. De soundtrack hangt maar wat losjes aan de film vast en de editing is ook niet bepaald geweldig, waardoor de sfeer nooit écht weet te aarden. Daar verliest Carreté toch een paar puntjes.

Maar hij mag wat mij betreft gewoon een volgende film maken. Deze Asmodexia heeft een fijn idee, aardig uitgewerkt. Nog wat sleutelen aan de stilering en er zit een erg fijne nieuwe horror regisseur verscholen in Carreté.

3.0*