Scener ur ett Äktenskap (1973)

Waar zal ik beginnen?
Ruim 160 minuten boeiend, kaal drama. Vanaf de eerste scenes weet je al dat het goed mis zit. Bijzonder knap geacteerd en geschreven. Het ideale huwelijk dat ze dan nog lijken te hebben is er niet. En dat wordt heel snel duidelijk. Liggend op een bed wordt de wond opgereten en dat doet pijn. Ullman die ineens de confrontatie aanmoet, zich niet meer kan verschuilen in een geregeld leven.
Een verhaal in episodes, door die vorm lijkt het af en toe alsof er net wat teveel in een episode moet.
Maar toch blijft het boeiend om te zien hoe bijvoorbeeld Ullmans karakter zich telkens weer enorm voorbereid heeft op de confrontatie met haar ex-man, maar bij het minste of geringste alweer keihard uit haar gekozen rol valt. Of hoe de ex-man eigenlijk pogingen doet om haar weer terug te winnen, maar dat nooit al te direct doet. Trots zit hem in de weg. Het einde vond ik een bewijs van wat ik al wist, hoe ze ook geprobeerd hebben, zelfs met lichamelijk geweld en nieuwe huwelijken, ze zijn nog niet los van elkaar.
De film is wat statisch en toneelachtig (en zeer low-budget naar het schijnt), maar dat stoort me niet echt. Op het toneel mis je toch de lichaamstaal en expressie en dat is juist een van de sterke kanten van dit drama. Het toneelachtige zit hem dan ook niet in het acteren.

4.0*

Prachtig en fascinerend drama. Ullmann is een geweldige actrice. Geboeid zitten te kijken naar de eerste vijf delen en de vijf sterren zaten al in de spreekwoordelijke 'pocket'.

Maar dan het laatste deel. Daar kon ik helemaal niks mee, het pakte me totaal niet. Ik zat me dood te vervelen en heb meerdere malen op het knopje op de afstandsbediening gedrukt om te kijken hoe lang het nog duurde. Erg jammer.

Desalniettemin een aanrader. Zeer benieuwd naar de serie.

(@streeter: ja, waarom niet)

De ogen van Liv Ullman. Voor mij vormt haar blik de kern van Scenes uit een Huwelijk.

Ik moest er wel even inkomen. De onafgebroken dialoog (soms zijn het eigenlijk meer monologen) in kleine ruimtes, vrijwel zonder andere personages, zuigt je echter langzaam in de film. Of niet zozeer in de film maar in het leven van twee mensen. Onvoorstelbaar wat voor diepte Bergman weer weet te leggen in zijn werk. Hij circelt om het paar heen en registreert genadeloos alle zwakke plekken, hij ontleed met haast chirurgische precisie hun gevoelens en gedachten. Prachtig wordt het tegenstrijdige in het huwelijk van deze twee mensen bloot gelegd: hun onvermogen om van elkaar te houden dat paradoxaal genoeg wordt gecombineerd met de onmogelijkheid om elkaar los te laten. Terwijl hun huwelijk een dalende lijn vertoont groeit hun relatie recht evenredig. Het eind van de film vormt dan ook een wereld van verschil met het begin, maar toch is er niets veranderd.

Geen enkele regisseur benadert de inhoud van literatuur zo dicht als Bergman. Maar hij benut de mogelijkheden van het medium film ook ten volle. Hier voornamelijk met de voor zijn werk kenmerkende close-ups van twee gezichten, in alle mogelijke variaties. En natuurlijk met de ogen van Liv Ullman. 4*

Zelden heb ik het zo slecht (lees: NIET) droog gehouden bij een film. Een geniaal script en twee ongemeen goede acteurs, meer heb je niet nodig als regisseur, dat blijkt wel. Door dat fantastische script en de fenomenen genaamd Ullmann en Josephson trok deze film me vanaf de eerste minuut naar binnen. Nooit zag ik een liefdesrelatie zo naturel, subtiel, teder en gevoelig vertolkt worden. Geen wonder dus dat je met ze mee gaat voelen, en als het vervolgens mis gaat, is dat echt een klap voor je smoel. Vooral tijdens de hartverscheurende scène in de slaapkamer nadat Johan zijn affaire met Paula heeft opgebiecht kreeg ik het echt even te zwaar. Dit is wat mij betreft één van de best geacteerde films ooit. Ik ben nu wel erg benieuwd naar de originele versie, want het kan bijna niet anders dan dat die nog beter is. De tijd vliegt toch wel om, of het nou vijf of drie uur is.

Sterke Bergman die zoals gewoonlijk veel aandacht vergt van de kijker. De opzet van deze film (die bestaat uit 6 episodes van een half uur) is heel minimalistisch: Liv Ullmann en Erland Josephson worden gevolgd in hun huwelijks/scheidings-perikelen. Af en toe vond ik wat saai, maar halverwege de helft gaan gelukkig alle remmen los en dacht ik 'Jezus wat een lul de behanger is die Josephson ook!' Ik had het maar te doen met Liv Ullmann . Emoties roept deze film in ieder geval wel op.

Sommige "top"-films zijn me echt een raadsel. Ik vind deze film echt zwaar gedateerd. Het is bovendien nauwelijks een speelfilm, meer een statisch toneelstuk, met een paar close-ups met veels teveel tekst. In feite is het 163 minuten ondertiteling lezen als je het Zweeds niet machtig bent, en dan is het bovendien bijna non-stop geneuzel. Nauwelijks boeiend.

Naar mijn gevoel is er in het begin ook helemaal geen perfect huwelijk. Ik zie 2 schapen die getrouwd zijn, het ene schaap komt na 1 uur uit zijn schapenvel en wordt eindelijk eens boos en heeft een scharrel, geheel voorspelbaar. Ik dacht niet wat een lul de behanger, maar hé hé eindelijk stapt er eentje uit zijn schapenrol. Ik vond die vrouw vooral irritant, hardnekkig het schaap blijven uithangen. Wordt verdomme een keer kwaad! Voor zij haar schapenkleren aflegt, hebben we er 2 uur opzitten. Dan wordt ze eindelijk boos, en krijgen we zowaar een interessante scene. Daarna zijn we opeens weer 10 jaar verder en blikken ze als gelouterde echte mensen met enige mildheid terug op henzelf.

Misschien was dit in 1974 een relevante film, aan het begin van het grote scheidingstijdperk, in die zin is het ook wel de moeite waard om het eens aan te zien. Het waren pioniers dus dan gaat het vaak wat moeizamer. Maar anno nu is het te traag, te voorspelbaar en achterhaald.

Erg sterke Bergman, met boeiende dialogen en sterk acteerwerk.

Want wat Liv Ullman hier laat zien is echt geweldig. Echt een enorm sterke rol, waarbij haar houding, haar uitstraling, haar manier van praten en vooral ook haar non-verbale gedrag echt zeer goed en overtuigend worden neergezet. Sowieso moet het acteerwerk bij een film als deze goed zijn, omdat de film leunt op de dialogen en daar een kleine drie uur (de versie ik zag) uit bestaat.

Ik wist dat het een zware film zou worden, maar had desondanks even moeite om in de film te komen. Vanaf het begin wordt de kijker overspoeld met de gesprekken over huwelijk, trouw en alles wat erbij hoort. De film begint vrij vrolijk en positief, maar wordt naarmate de film vordert somberder en zwaarder. Waar je in het begin denkt dat het een sterk en gelukkig huwelijk is, daar kom je er gedurende de film achter dat dit slechts schijn is en het huwelijk van de twee hoofdpersonen veel wankeler is, dan ik in eerste instantie dacht. Wel is het erg realistisch geschetst. Het gaat in feite over twee mensen die niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar lijken te kunnen. Bergman registreert dit of erg fijne wijze.

Fijne Bergman dus, soms best zwaar, maar absoluut de moeite waard.

4,0*

Sterke film, maar iets te weinig 'filmisch' voor een topwaardering. Verder weinig op aan te merken en volledig eens met SB hierboven. Lekker makkelijk. 4 sterren.

Goede film over de relatie tussen man en vrouw binnen het huwelijk als beklemmend en tot mislukken gedoemd instituut. Geweldig geacteerd door de beide hoofdrolspelers, Liv Ullman is met name fenomenaal. Eerste helft - de aanloop- vond ik verreweg het meest interessant vanaf minuut 1 voel je al aan dat er iets grondig mis is. De tweede helft vond ik wat minder sterk al lag dat wellicht ook aan het feit dat ik bijna in slaap viel (ik had niet gerekend op 3 uur film).

Goede film. Sterk en realistisch. Het acteerwerk is top en de dialogen vind ik over het algemeen interessant. Ik vind Marianne prettig overkomen en kan mij goed in haar inleven. De film duurt lang, maar verveelt niet, wat mij betreft. Een uniek werk. 4*

Zeer sterke film, als het ware één dialoog over de verschillende aspecten van het huwelijk met heel wat dispuutpunten over geluk, verdraagzaamheid, waardering, aanhankelijkheid, enz... (Ingmar Bergman zelf was reeds vijf maal gehuwd en zal dus wel geweten hebben wat er zich kan voordoen).

Prachtige close-ups van vooral de mooie, talentvolle Liv Ullmann.

Film heeft één nadeel. Hij duurt toch te lang. Onvermijdelijk gaat de aandacht verslappen als ge hem aan één stuk wilt zien.

Kan op zich nog weinig toevoegen aan wat hier al geschreven is. Boeiende Bergman over een koppel dat de verschillende fasen van het huwelijk doorloopt. Vertrouwen, respect en liefde enerzijds brokkelen langzaam aan af naar ergernissen, wantrouwen en discussies.

Een film die bestaat uit prima dialogen, lange dialogen ook die op zich erg boeiend op volgen zijn. Uiterst realistisch ook met grote gronden van waarheid of herkenbaarheid. Los van de zwaarte van het thema best luchtig en sereen, weg van enige sensatie.

Film duurt wel erg lang, kon best een half uurtje minder. Filmisch uiteraard ook weinig uitdagend. Maar het acteerwerk helpt wel om de film vlot door te komen. Elke zin of woord heeft zo zijn waarde en impact op het geheel. Mooi!

Intens, overweldigend en herkenbaar. Prachtig staaltje acteer- en camera werk.

En in mijn top allertijden :

https://youtu.be/T1VOhm8splA