La Torre de los Siete Jorobados (1944)

Wat zie ik, nog geen stemmen van de fantasy/ auteurscinema/ Rosenbaumbuffs voor een door Rosenbaum geroemde fantasy van auteur Edgar Neville ? Dat is opmerkelijk, want in feite zijn het alweeeeeeeer diezelfde fantasy etc. geweest die ons, onwetenden en luiaards, de weg moeten wijzen in het Neville universum...al had ik deze- zijn gekendste - net als die andere gekende LVEUH al gezien, dat neemt allemaal niet weg dat ik weer eens hopeloos achterliep verder. Gelukkig heb ik nog het fatsoen om "dank u" te zeggen, als enige.

Enfin, legendarische film waaromtrent vooral in Spanje in superlatieven over wordt gesproken en die als de eerste Spaanse horrorfilm wordt beschouwd, al waren er reeds enkele silent kortfilms in dat genre gemaakt. Voor kijkers anno nu echter is dit eerder een oldschool mystery met bizarre trekjes en bovendien de voor de regisseur en tijd typische kluchtige elementen. Die humor is er door Neville zelf ingebracht, want de roman van Carrere waar de romancier zelf het scenario bij schreef voor de gelegenheid schijnt serieuzer van toon te zijn en een flinke dosis magie te hebben bevat, wat in Spanje anno 1944 natuurlijk not done was. Dat element is dan ook grotendeels weggemoffeld.

Als bijna alle Neville films speelt het in Madrid en zoals vaker anno 1900, wat de goede man weer gelegenheid geeft om de couleur locale met enkele karaktertekeningen te schetsen, en er in het begin ook een muziekoptreden tegen aan te gooien. Al vrij snel echter verschijnt Caligari kloon - zie poster- professor de Mantua ten tonele, en wel via een spiegel. Deze eenoog is wat goedaardiger dan zijn expressionistische voorganger en heeft ook meer gevoel voor humor. Zoals gezegd is hij van gene zijde teruggekeerd om ene Basilio- Casal, een gesjeesde jongeman, te vragen hem bij te staan tegen het Boze, hier vleesgeworden in de sinistere dr. Sabatino en zijn 7 dwergen eh...bultenaars.

Deze lieden zouden verantwoordelijk zijn geweest voor de dood van de professor, die officieel suicide zou hebben gepleegd, zijn nichtje Ines ( gespeeld door de irl dochter van professor de Pomes ! ) verweesd achterlatend. De booswichten huizen in de beroemde "omgekeerde "toren van de 7 gebochelden, ver doorlopend onder het aardoppervlak. Basilio is geintigeerd door het verhaal van de professor, niet alleen uit intellectuele belangstelling maar ook vanwege ongeluk in het spel en de liefde voor de schone cabaratera "Medusa" . In Ines vindt hij bovendien een nieuwe love interest, hij en zij weten echter niet dat haar kamer via een geheime doorgang rechtstreeks verbonden is met het onderaardse rijk van de schurken, die haar- nog wat Caligari- hypnotiseren en ook ontvoeren naar hun onderaardse rijk. De wanhopige Basilio moet nu op zoek om zijn geliefde uit de onderwereld te halen, en het Boze rijk te vernietigen...

Zo klinkt het eerder als een sprookje, is het deels ook maar het wordt allemaal tongue in cheek en luchtig gebracht, met op de gekste momenten comic relief zoals e.g. de plotseling opduikende geest van...Buonaparte ! Griezelen is dit verder natuurlijk niet, al is dat onderaardse rijk wel rechtstreeks afkomstig uit een nachtmerrie, en bovendien uit het oeuvre van Lang, Murnau, universal horror, Gaudi, Piranesi en zelfs een beetje...Anton Piek. De art design verdient hiervoor een pluim, zeker het inro shot met de wenteltrappen mag er wezen. Neville had als theaterman trouwens genoeg verstand van decors, en bovendien universal Hollywood connecties. Ook de verplichte skeletten en mummies blijken niet te ontbreken in de cryptes.

And yet...daarna wordt het toch weer wat joliger, om tamelijk anti- climactisch te besluiten, misschien censuur maar het gaat uit with a letterlijke bang en een figuurlijke whimper.

Ik vrees dat dit overall voor de fantasy buffs wat te melig zal zijn, al zullen ze het gespeel met genreconventies en de art design wel weten te waarderen. Maar door het slot is het dan misschien uiteindelijk weer te standaard, blijf je toch met het gevoel achter dat er meer in had gezeten..

Ik stel echter voor dat die buffs zelf met enkele messcherpe observaties bovenstaande volledig zullen deconstrueren...

U kunt het allemaal zelf zien dankzij de DVD van versus die slechts Franse onderschriften bevat naast de Spaanse, resp. dankzij de fansubbed DVD rip per torrent

Had even gemist dat dit verzoekje van mijn kant al was toegevoegd

En mooie uiteenzetting weer Pippo

Dat kan scherper !

valt niet heel veel toe te voegen. ik had voor mezelf nog de volgende korte aantekeningen gemaakt:

"plot en expositie zijn wel behoorlijk clunky, maar de pulp/fantasy elementen zijn om te smullen en visueel ook erg goed, margueritte achtig…"

Inmiddels ook gezien. Het begin van de film vond ik visueel sterk, met de karig verlichte straatjes van Madrid midden in de nacht. Deze film laat ons ruim 100 jaar terug in de tijd reizen. Naar het Madrid van de paardenkoetsen en de hoge hoeden, maar ook van de appartementen met inwonende portiers, en van nachtwakers die, als je met je handen klapt, midden in de nacht met de sleutel aan komen lopen om je in je huis binnen te laten.

Dat vond ik toch wel de kracht van de (low budget) film, de blik die het op het verleden werpt, samen met de indrukwekkende beelden van de toren. De essentie van het plot is weinig origineel (man moet ontvoerde vrouw uit de klauwen van de slechterikken redden), toch wordt de uitwerking ervan best boeiend gebracht met mysteries en allerlei subplotjes en zijverhalen, al is het acteerwerk erg theatraal. De (classieke) horror uit deze film is voor huidige maatstaven inderdaad slappe hap, maar toch leuk om een keer te zien.

De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Emilio Carrere, nou ja... van Jesús de Aragón Soldado, want Emilio Carrere leverde een groot pak blanco vellen aan de uitgever, netjes verstopt tussen enkele pagina's met een kort verhaaltje die hij zelf echt geschreven had, en ging er met het geld vandoor. Toen mocht de zowat beginnend schrijver Jesús de Aragón Soldado van de uitgever de lege pagina's vullen, met als resultaat het boek dat Neville hier verfilmd heeft. De film werd destijds hoog gewaardeerd door de critici, maar door het publiek (onterecht) links gelaten.

3 a 3,5*

Deze Spaanse prent gefilmd in de late oorlogsjaren is een mix van fantasy, mysterie en comedy. Dat laatste vond ik niet echt geslaagd en het verhaal is eigenlijk ook niet echt om over naar huis te schrijven. Het begint ook pas in het laatste half uur echt interessant te worden als de protagonist een onderaardse stad ontdekt. Dat levert dan ook sfeervolle en fraaie beelden op. Jammer dat de aanloop erheen zo lang is en als het echt interessant lijkt te worden is het eigenlijk al afgelopen. Hier had veel meer mee kunnen worden gedaan.