Kalimán, el Hombre Increíble (1972)

Er bestaan er 2 van : Kaliman films...maar daar vertel ik mensen die me dierbaar zijn niets nieuws mee. Lekker ding die Kaliman, jammer dattie alleen zwaar illegale, onbehaarde jongenskontjes doet. Maar je kunt niet alles hebben. Vertolkt door de Canadees- notabene- Cooper met bruine schmink op zijn bakkes, gelukkig heeft deze buitenlander van Kaliman zelve- die de film begint als voice- over- zijn zegen meegekregen omdat hij "zich bekwaamd heeft in de oefening van de Geest ".

De wordingsgeschiedenis van de held is gekend : hoorspel, later populairste comic uit de Mexicaanse geschiedenis en een verfilming kon niet uitblijven. Deze eerste kwam er pas toen de Mexicaanse cinema al in vol stadium van verval was, ze schraapten toch nog wat geld bij mekaar om het geheel op locatie te kunnen schieten, en wel in Egypte in de schaduw van de pyramiden en Cairo.

Het is een verfilming van het eerste Kaliman feuilleton schijnbaar, waarin de held ter plaatse is gearriveerd om conform de tijdsgeest uit te vogelen of de Egyptische beschaving toch het werk was van aliens. Meer bepaald zoekt hij een kosmisch energiecentrum , maar daarvoor heeft hij een kaart met de locatie nodig plus een geheimzinnig medaillon.

Die kaart heeft echter 2 delen ieder op zich onbegrijpelijk, helaas is 1 ervan in de klauwen gevallen van ene von Kraus, een - wat dacht je- door en door evil Teutoon die daarvoor de ouwe Tabor heeft vermoord en diens dochter, de schone Nila- Dosamantes , heeft ontvoerd. De andere helft is echter voorlopig veilig in handen van haar broer, die als een soort chaperonne werkt voor de egyptoloog prof. Morgan en diens dochter.

Kaliman zelf heeft soort van het medaillon, onwetend want dat blijkt een erfstuk van zijn Grote Liefde te zijn : Sorin, een weesje van een jaar of 12 en- zo leren wij en Kaliman later- enige erfgenaam van de farao's, waarvan het medaillon het bewijs blijkt te zijn.

Wat volgt is een avonturenfilm van het oldschooltype, als je vriendelijk bent zou je het de Mexicaanse versie van raiders of the lost ark kunnen noemen maar in feite betreft het een film die oogt alsof hij uit de jaren 50 dateert, extreem rommelig ook, vooral de finale waar tamelijk geen touw aan valt vast te knopen. Dat heeft nog een extra reden : de film duurde oorspronkelijk 150 minuten, werd voor de bioscoop teruggebracht tot 120 en later nog verder verknipt tot 105 ! Zo zijn alle scènes waarin Dosamantes bezoek krijgt van een of andere monsterachtige bruut eruit geknipt, en juist dat had ik wel willen zien...

Men verwarre deze gezinsfilm- nog een reden waardoor hij erg jaren 50 overkomt- niet met het cultklassiekertje Kaliman en el siniestro mundo de Humanon, een feest voor de trashbuffs wat dit verder absoluut niet is. Wat niet wegneemt dat de cheese factor af en toe aardig hoog is : men denke aan de introductie van de held met zijn strijdkreet KAAAAAALI- MANNNNNN, en passant een zonsverduistering oproepend.

Film schijnt nu tamelijk vergeten te zijn al was het toen schijnbaar een kassucces, ook niet te zien met subs of in de integrale versie bij mijn weten.

Wat vonden jullie er zelf van ?