Paddington (2014)

Na het zien van Christopher Robin was ik toch wel benieuwd geworden naar deze films. Ondanks dat Paddington geen jeugdsentiment voor me is, is hij er wel altijd geweest. Hij stond afgebeeld op de koffiemok van mijn oma en diezelfde oma heeft me ook ooit een boekje over deze beer cadeau gedaan. De koffiemok heb ik zelfs nog geërfd en wordt tot op de dag van vandaag gebruikt

Heerlijk! Dit voldoet aan de eisen van een ultieme familiefilm, omdat hij leuk voor kinderen is en geen van de eigenschappen bevat die er doorgaans voor zorgen dat volwassenen een hekel hebben aan dat soort films. Geen hysterisch gedoe, maar gewoon sympathieke, kleurrijke personages en een geduchte antagonist. Deze personages worden dan ook perfect neergezet door een geweldige cast. Sally Hawkins en Hugh Bonneville zijn erg leuk als de Browns en zij worden goed aangevuld door Jim Broadbent, Julie Walters en Peter Capaldi. Het was alweer een tijdje geleden dat ik Nicole Kidman in een film gezien heb, maar de rol van de gemene Millicent Clyde is haar op het lijf geschreven. De bloemen gaan echter naar Ben Whishaw, die Paddington van een essentiële warme stem voorziet.

Wat eventueel als een nadeel gezien zou kunnen worden is dat de film niet bepaald overloopt van originaliteit. Ik denk dat iedereen het verloop van dit verhaal wel eens eerder gezien heeft in een andere familiefilm. Het maakt dat het bij vlagen een behoorlijk voorspelbare rit is. En toch heeft de film daar uiteindelijk maar weinig onder te lijden. Doordat de film effectief humoristisch en in visueel opzicht een lust voor het oog is, zijn de clichés minder transparant en zijn ze ook niet storend. De film wordt voorzien van een typisch Britse sfeer, hetgeen de boel erg luchtig houdt. Het zou gerust gezien kunnen worden als een ode aan Londen.

Ondanks dat ik, op dat ene boek na, niet bekend ben met het originele werk van Michael Bond, durf ik wel te zeggen dat met deze verfilming eer wordt aangedaan aan de oude verhalen. De film is zeer toegankelijk en bovendien vooral erg warm en gezellig. Zeker iets om later nog eens terug te kijken!

Dikke 3,5*

Wel een fijne kinder/familiefilm, kijkt fijn weg en verveelt niet. Wel blijft het allemaal ontzettend braaf en je hoeft ook niets tussen de regels door te zoeken. Door de relatief hoge score had ik er wel meer van verwacht, ook omdat Paddington 2 opeens op een Rottentomatoeslijst verscheen als een van de beste films ooit. Maar ik zag daarna dat Rottentomatoes hetzelfde doet als IMDb en alle nieuwe commerciële grote films een tijdje in de toplijst plaatst... 3*

Ok.

Paddington is een lief filmpje geworden, maar wel eentje die niet heel erg grappig is. De beste scene komt eigenlijk al voorbij in de trailer en dat is de gehele bende met Paddington op het toilet. Dat is dan ook gelijk het goude moment in de film.

Want heel grappig is het nergens. Niet eens een glimlachje. Maar ook qua impact weet deze film weinig te beiden. Maar met Pixar en Disney die de ene na de andere film over de band laat rollen is het nog moeilijk om emotioneel het publiek nog mee te krijgen. Deze film doet er dan ook niet eens zijn best voor.

Wat deze film wel weer een beetje goed maakt is dat het visueel vaak verzorgd is en opvallend veel details bevat. Vooral de gehele introductie van de familie terwijl Paddington een brief schrijft is een sterk visueel moment. En daar heeft de film wel meer van.

Het camerawerk is ook bovengemiddeld, totaal niet verwacht. Regelmatig een paar aardige shots met interessante camerastandpunten. De beer ziet er voor de rest ook schattig uit. Het blijft een CGI-figuur, maar dat stoort hier niet heel erg.

Maar zo kent de film ook een paar missers, met onder andere dat er weinig impact of emotie in de film zit. Dit is gewoon vermaak maar doet het iets te braaf. De film durft eigenlijk gewoonweg niet zo veel. Daardoor krijg je een soms net wat te zoet filmpje dat nooit echt grappig is en nooit optimaal schattig is.

Maar het absolute dieptepunt kwam echt in de vorm van Kidman. Wat is er toch met haar gebeurd. Compleet debiele rol die helaas tegenwoordig maar al te voorspelbaar is in films zoals deze. Lief is het allemaal wel, vooral in de vorm dat het goedbedoeld is.

Visueel is het vaak knap en verzorgd. Acteerwerk van de familie en kinderen voldoen ook wel. Daar scoort de film op, maar de uitwerking is me toch wat te braaf. Maar het tweede deel schijnt een stukje beter te zijn. Aangezien die in de top 250 van reddit staat, ga ik die ook nog wel eens proberen.

Best een geinige film, het verhaal wordt met veel vaart verteld. Nicole Kidman weet toch weer goed een ijskonijn neer te zetten. De film is wel erg voorspelbaar maar wat geeft het.

Leuk om gezien te hebben.

Eén van de grootste verrassingen van de afgelopen jaren. Bij een verfilming van beertje Paddington ging ik er lichtelijk vanuit dat dit kwalitatief in de lijnen zou liggen van een Garfield, Scooby Doo of Yogi Bear. Oftewel; kinderlijke inwisselbare en clichématige films. Nooit gedacht dat Paddington een Wes Anderson voor de hele familie zou zijn. De stijl en creativiteit die hierin zit is wonderbaarlijk, wat een fantastische shots. Dit is duidelijk gemaakt door een filmmaker met een hele sterke visie, iets dat je toch niet veel ziet bij dit soort familie/kinderfilms. Naast prachtig geschoten bevat Paddington een reeks leuke, kleurrijke personages en vooral het titelpersonage is enorm aandoenlijk. En het script is daadwerkelijk erg grappig. Sure, een enkele grap is soms ietwat te kinderlijk of voorspelbaar, maar voor het grootste deel is de film oprecht grappig. Maar vooral stilistisch is dit een film om verliefd op te worden. En dan is het vervolg zelfs nóg leuker. Over uiterst aangename verrassingen gesproken!

4,5 sterren.

Paddington is een leuke familiefilm zonder inhoudelijke verrassingen. Gekeken met een kleuter van bijna 6 en een peuter van bijna 3. De computerbeer is mooi gemaakt en de Nederlandse stemmen zijn ook prima, met Beau van Erven Dorens als Paddington, Freek Vonk als ontdekkingsreiziger en Lange Frans als de slinkse buurman Curry.

Aan Nicole Kidman de ondankbare taak een cliché-boef te spelen zoals we die zo vaak zien in kinderfilms. Een simpel rolletje waar ze weinig van haar kunnen in kwijt kan. Je krijgt waar je voor gaat zitten, niet minder, maar zeker ook niet meer.

3,5 sterren

Gezellige film, maar voor de volwassen kijker is het wel iets teveel op kinderen gericht. Daarnaast ook boordevol Britse clichés, hoewel die ongetwijfeld ook in de originele verhalen zitten. Paddington als karakter is visueel heel mooi gelukt.

Verrassend leuk met een aantal meer dan gedenkwaardige scènes (de roltrappen in de metro, de Browns voor en na bevalling, de infiltratieactie van Mr. Brown en Paddington in het archief, etc.). Toch is het de charme van de innemende, naïeve, onschuldige en tegelijkertijd sterke persoonlijke persoonlijkheid van Paddington die de film veel van zijn kracht geeft. Visueel zit het ook uitstekend in elkaar. Flinke aanrader!

Fijne familiefilm. Het ziet er op visueel gebied prima uit. Het verhaal is onderhoudend en Paddington is een zeer sympathiek personage (en ook fraai geanimeerd!). London is een prima setting en komt hier ook goed tot zijn recht. Het acteerwerk is zeer behoorlijk. Leuke rol voor Nicole Kidman. Ik heb mij hier goed mee vermaakt.

Goeie film over een jonge beer uit de bossen die vertrekt naar Londen op zoek naar een onderkomen. Een vlot tempo en er gebeurd ook genoeg. Bovendien is het allemaal mooi in beeld gebracht en dat geldt ook voor Paddington zelf (je hebt niet echt het idee naar een cgi-beer te kijken). Simpelweg een geslaagde familiefilm.

Gezellige familiekomedie over Michael Bond’s creatie Beertje Paddington, dat de binnenlanden van Peru verruilt voor het hectische Londen. Het innemende cgi-beertje ziet er perfect uit en de ijzersterke cast met acteerkanonnen als Julie Walters en Sally Hawkins doet de rest. Een heerlijke film, waaraan je als vanzelf een goed humeur overhoudt.

Mijn favoriete genres zijn thrillers, heel af en toe wil ik wel eens wat anders, dit keer deze familie komedie.

Zeer aangenaam en leuk filmpje. Vanaf de start weet het te boeien. Het beertje Paddington is geen afgeborsteld tekenfilm figuurtje maar lijkt wat ruig en echt. Het verhaal is wel wat typisch, maar het is aangenaam om naar te kijken en verveelt geen moment. Ben benieuwd naar het vervolg van het verhaal…“Paddington 2”.

Mwoh. Duidelijk gericht op kinderen, met een zekere charme en schattigheid maar ook naïviteit. Maar ook met decors die meer op poppenkasten lijken dan echte interieurs. Het plezier spat er wel vanaf maar de film an sich wist me niet echt te boeien. Wel leuk hoe er een bepaald sfeertje hangt dat aan de jaren 50 (toen het beertje werd bedacht) doet denken maar toch in het moderne Londen speelt. Eigenlijk kijk je naar een fantasiewereld. 2,5*.