Paddington (2014)

Deze vorige week maandag in Antwerpen gaan zien.

Erg leuke, lieve familiefilm met mooie animatie van de beer, waarbij je als kijker tijdens het kijken bijna zou vergeten dat hij niet een echt levend wezen is.

Vooral de eerste beelden bij de beren in het oerwoud zijn erg mooi gemaakt, wanneer de film zich dan verplaatst naar "onze" wereld wordt het verhaal allemaal wat standaard en kan je als ervaren filmkijker de verloop wel redelijk tot het einde invullen.

Desalniettemin is het allemaal alleraardigst gedaan en is het zeker een leuke film voor de feestdagen (onbegrijpelijk dat hij in Nederland pas in februari gaat draaien).

Verder is Kidman in haar rol als schurk lekker vals & gemeen en speelt Dr. Who de buurman, die verkikkerd op haar is. Julie Walters is daar en tegen wel erg op automatische piloot bezig (dit soort types kennen we nu wel van haar). Let ook op leuk rolletje van Jim Broadbent.

Kortom: nergens echt goed, of heel bijzonder, maar als film voor het hele gezin geslaagd en gelukkig met een niet belachelijk lange tijdsduur.

Een zeventje, of wel 3,5 ster.

Jeugdsentiment met het beertje in de duffelcoat en rode hoed.

Een mooi gemaakte film. De vacht van Paddington ziet er heerlijk fluffy uit en de gezichtsexpressies zijn ook erg goed gelukt. Ik vond Paddington voor een computerbeer erg geloofwaardig. Ik vermoed dat dezelfde technieken uit de rise/dawn planet of the apes serie zijn gebruikt. Het zag er in ieder geval prachtig uit.

Aanrader voor jong en oud!

Dikke voldoende voor Paddington.

Leuk hoor, om Beertje Paddington op het witte doek te zien. Een beetje nostalgie kan nooit kwaad. Geloof dat mijn moeder m'n beertje aan haar kleinzoon, mijn neefje dus, heeft gegeven. Alhoewel ik hem graag mag, zie hem nooit met Paddie spelen zoals ik vroeger dat wel deed. Zijn X-Box heeft beduidend meer aantrekkingskracht dan een Peruaans Beertje.

Film heeft een aardig sfeertje en ziet er vakkundig uit. Onze kleine vriend oogt heel realistisch en komt als personage tot leven. Door het Puppy gehalte en sympathie vergeef je met een glimlach zijn onhandig klungelachtig manier van doen. Erg leuk zijn de verwijzingen naar andere films. Heb ze waarschijnlijk niet allemaal gezien dus een herkijk beurt zit er ongetwijfeld nog in 't verschiet.

Mr. Brown en Millicent respectievelijk Bonneville en Kidman geven het nog een extra kleurtje.

Erg aardig is ook om de auteur te zien als vriendelijk oude man die naar zijn eigen creatie zwaait

vlakbij Paddington Station uiteraard !

Onweerstaanbare oer-engelse familiefilm die precies de juiste toon weet te treffen. Heerlijk onderkoelde humor en leuke personages, gekoppeld aan een energiek script en zeer fraaie vormgeving maken hier een klein feestje van. De film heeft veel vaart en is kunstig vlot gemonteerd, zonder gehaast of afgeraffeld aan te voelen. Zo kan het dus gelukkig ook nog steeds: in krap anderhalf uur een leuk verhaal vertellen.

Een sympathieke familieprent van King met een beer als hoofdpersonage te midden van een gezin. Doordat hij uit een ander milieu komt zal hij moeten omschakelen en zich aanpassen en dit levert leuke momenten op. Ik had de Nederlandse versie gezien, welke natuurlijk weer belachelijk nagesynchroniseerd is, maar ik neem aan dat de Amerikaanse stemmen iets vlotter zijn ingesproken. Ik vond het wel een beetje jammer van die geknutselde shots van de zijkant van het huis. Je gaat dan heel nep van de ene kamer naar de andere en je ziet dan duidelijk dat het zich in een studio bevind. Verder mooie ogen van Hawkins.

Schattig.

Had de trailer al gezien toen ik Kaguya-hime ging kijken (zelfde doelpubliek uiteraard) en toen viel me al dat dit wel nét iets meer was dan een gewone kinderfilm. Niet echt qua inhoud of humor, maar wel qua productie.

En het is nu ook weer niet dat Paddington echt uit z'n voegen barst van de creativiteit, maar al bij al is het toch wel een zeer leuk filmpje geworden. Paddington zelf is mooi gemaakt, heeft gewicht en presence en de momenten waarop hij iets teveel CG beer is zijn schaars. Maar ook veel kleine, speelse visuele details zorgen ervoor dat dit een leuke film blijft.

Tweede helft is net iets minder, dan settelt het plotje zich en is het vooral het afraffelen van een typisch verhaaltje, maar de intro en Paddington's introductie in London zijn best grappig, schattig en fantasierijk.

Duidelijk gericht op kinderen, maar met veel liefde en kunde in elkaar gedraaid. Heb me er dan ook best mee vermaakt.

3.0*

Paddington

Paddington is een leuke familie film met een klein drama verhaaltje en veel leuke momenten. Ik heb me bijna niet verveeld tijdens het kijken van Paddington. Vooraf bij het kijken van de film had ik niet echt hoge verwachtingen voor de film. Maar achteraf is het gewoon een leuke, gezellig komedie film. Soms iets te voorspellend maar daar kan je mee leven. De film werd leuk gebracht en je keek er opzich best vloeiend door heen. Als was die natuurlijk met zijn 95 minuten aan de perfecte tijdsduur.

Ben Whishaw is de spreker van Paddington. Ik vraag me af of dit ook de persoon is die de Snickers reclame deed. Met het stukje "Better? Better." wanneer hij een hap nam. Toen Paddington "better" zei vond ik dat er verdomd veel op lijken!

Het verhaal was leuk om te volgen en geinig in elkaar gezet. Ik vond het toch wel een vermakelijk verhaal waar je de kinderen het ook niet al te moeilijk mee maakt. Het concept is erg leuk en heb het nog niet vaker gezien. Natuurlijk wel met andere dieren, niet zo maar in animatie vorm. Maar ik vond het leuk om eens gezien te hebben!

3.5*

Op alle vlak geslaagd. Gewoon een goede film voor de kinderen en om met het hele gezin te bekijken. Zo'n films kunnen er niet genoeg zijn. Alleen al het feit dat iedereen het normaal lijkt te vinden om een pratende beer te zien gaf al wat extra. Mooie vormgeving, leuke Britse humor, veel visuele fantasietjes, lieve inborst. Onweerstaanbaar werkje waar ik een warm hartje van kreeg.

Sympathieke, warme familiefilm rondom beertje Paddington. Waar ik overigens geen nostalgische gevoelens aan over heb gehouden, want meer dan de naam kende ik eigenlijk niet echt meer. Het eindresultaat is ieder geval een onderhoudend filmpje rondom de misverstanden van een beer die aan het inburgeren is in Londen. Dit alles wordt knap getoond met een mooi geanimeerde Paddington die ook een erg passende stem heeft. Prima keuzes. De typisch Britse humor die je tussendoor aantreft houdt het samen met het feel good gevoel leuk tot het einde toe, ondanks dat het allemaal wel voorspelbaar is. Origineel is Paddington niet, met liefde en passie uitgewerkt tot een mooie familiefilm is het wel. Ruim voldoende.

3,5*

film reviews in 100 woorden: Paddington (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Paddington is lief, charmant en schattig … en dan bedoel ik niet alleen de bekende beer, maar ook deze film. Het verhaal op zich is wat voorspelbaar en bedolven onder familiefilm-cliche’s maar de uitwerking is echt charmant en met liefde aangepakt. De menselijke personages, de beer, de muziek en vooral de amusante visuele stijl maken deze film een enorm uniek sprookje ... perfect voor zo’n koude winteravond. De effecten zijn voortreffelijk realistisch en de chemie tussen Paddington en de Brown familie is echt hartverwarmend. Een echte jaren ‘90 familiefilm met z’n hart en z’n Britse humor op de juiste plaats.

4.0*

Redelijke cliche film, maar wel heel goed gemaakt. De film verloopt lekker vlot en bevat de nodige humor. De special effects zijn uitstekend waardoor Paddington je hart weet te veroveren. De klik met de familie en London is daardoor ook perfect. Kidman doet het prima als badgirl. Prima film voor het hele gezin. 3.5

WoW, ik ben echt verbaasd, maar ik heb me echt heerlijk vermaakt met Paddington, ik twijfel zelfs over vier sterren. Als kind kon ik er niets mee (of gaf het geen kans), maar ik heb zelfs echt keihard zitten lachen om die scène met de tandenborstels. Was weer even kind. Ja Paddington is een kinderfilm, maar als iemand die kinderfilms, feelgood en de meeste komedies niet goed kan verdragen, kan ik in volle overtuiging zeggen: Paddington heeft ook voor volwassen genoeg te bieden. Leuke acteurs, visueel is er behoorlijk wat aandacht aan besteed, hommages aan andere films. De zoete familiemoraal is voor lost causes als ik (wat dit soort films betreft) altijd wat iffy, maar ik moet zeggen dat de film genoeg knipoog heeft om dat geen issue te laten zijn. Kudo's voor de filmmakers dat ze de ballen hadden om Colin Firth's reeds opgenomen stem bij nader inzien ongeschikt te bevinden voor het karakter, waarna Ben Whishaw is benaderd. En dat blijkt een schot in de roos, wat mij betreft.

Tegen alle verwachtingen in: een prima film! 7,5/10 - 3,5*

Wat een heerlijke familiefilm is dit zeg....bij mijn mening de beste en mooiste familiefilm van dit jaar!!!(ja voor mij hoort hij ook bij dit jaar)

De animaties in deze film zijn adembenemend mooi gedaan .....daarvoor alleen zou de film 5 sterren krijgen,maar het gaat natuurlijk niet alleen daarom..verder heeft de film nog veel meer te bieden,heel veel humor en een hartverwarmend verhaal en ook nog eens op de juiste manier op het scherm getoverd.

Een film voor jong en oud die je een glimlach op het gezicht zal brengen.

Acteerwerk is ook prima in orde.

Een topfilm voor een film in dit genre....4☆dikke sterren en misschien gaat hij nog naar de 4.5☆

Gekeken vanaf Blu-ray

Verrassend leuke familiefilm deze 'Paddington'. Het begin in Peru is al heerlijk en wanneer onze vriendelijke beer de overstap maakt naar Londen, begint het bijzonder vermakelijke avontuurtje. Het huis, de bibliotheek, noem het maar op.. het ziet er zo leuk en charmant uit en past precies in dit verhaaltje.

Verder heb ik heel veel moeten glimlachen tijdens het zien. Komische momenten worden afgewisseld met aandoenlijke scenes. Regisseur Paul King weet precies hoe je je weer een kind moet voelen. Muziek, sfeer, acteurs; alles zit goed. Fijn zondagmiddag filmpje dit. Eén die ik alle koters van harte kan aanraden.

Ik kende Paddington enkel van afbeeldingen die mijn moeder heeft op diverse prularia. Ze houdt wel van het beertje en een klein beeldje of een tas met de beer zal ze dan ook niet snel laten liggen. Niet dat het een verzameling is, maar ze had er toch genoeg van opdat ik de beer kende. Ik had dus verder totaal geen idee wat de film mij zou brengen. Verrassend genoeg dus.

De film is een heerlijke familiefilm geworden. Vooral voor kinderen met een simpel verhaal en enkele cartooneske figuren. Voor mij is Kidman zelfs wat storend, maar kinderen zullen hier wel van houden. De grappen zelf werkten vooral in het begin goed. Lekker Brits zonder in clichés te vervallen. Rustig en met een eigen insteek.

Ik ben het doelpubliek duidelijk niet, maar desondanks is deze film mooi gemaakt. Niet origineel misschien, maar wel met liefde voor Paddington. En op maakt van kinderen. Dat mag ook wel eens. Beter zo dan een infantiele film voor volwassenen.

Deze eens geprobeerd en vond het echt een goeie "ouderwetse" familiefilm, maar niet slecht bedoeld. 'k kende deze beer niet echt, maar vond het een vermakelijke, grappige, ontroerende film, echt een film voor jong en oud.

De special effects waren erg goed en gebruikt waar nodig, zonder overkill.

'k heb me er alvast mee vermaakt en vond het wel een aanrader.

Leuke en aandoenlijke Familie / Komedie film die geschikt is voor alle leeftijden en zelfs voor mij

Het verhaal (inclusief de leuke zwart/wit introductie in Peru) omtrent de jonge Peruaanse beer "Paddington" die vertrekt naar Londen vanwege omstandigheden (aardbeving), om daar een nieuwe woning te zoeken, zit leuk in elkaar en dat geldt al zeker voor de fraaie en kleurrijke uitvoering ervan, die ook nog eens vol zit met komische scenes. Behalve dat er meer dan voldoende valt te lachen, is het verhaal op bepaalde momenten ook wat aandoenlijk. Ook weet het verhaal te vermaken vanaf de eerste tot de laatste minuut (duurt ook maar circa 90 minuten) en spat visueel gezien deze film ook van het scherm en met name natuurlijk de beer "Paddington" die heel mooi en realistisch verwezen zit in het verhaal en dat ondanks dat hij maar een animatie is. Maar ook de kleurrijke decors, aankleding (o.a. de rode schoenen die Agatha Clyde continue draagt) en locaties spatten van het scherm.

De beer "Paddington" (de naam is overigens afkomstig van een stationsnaam in Londen, waar de beer terecht komt) steelt natuurlijk de show in deze film, maar ook de overige cast deed het leuk en vooral dan Madeleine Worrall in de rol van Agatha Clyde, die de warme, lieve en zorgzame moeder is van het gezin Brown die zich liefdevol ontfermt over beer "Paddington", hoewel de vader van het gezin (leuk gespeeld door Hugh Bonneville) in eerste instantie nog sceptisch is. Nicole Kidman in de rol van slechterik Millicent, die van plan is om beer "Paddington" te laten opzetten (prepareren), deed het verdienstelijk en ze zag er ook best leuk uit. Het einde van het verhaal was best goed en mooi en dat hoort natuurlijk ook bij een familiefilm.

Gewoon een leuke familiefilm welke visueel gezien van het scherm spat en waarvan het verhaal ook nog eens weet te vermaken. Normaal gesproken ben ik geen fan van dit soort films, maar met deze film heb ik me gewoon goed me vermaakt (zeker in de eerste 30 minuten) en ik heb ik er ook regelmatig om moeten lachen.

Een leuke komedie/familie film...

Leuk verhaal...

Leuk en grappig acteerwerk...

Bekende actrice Nicole Kidman...

Leuk gemaakt....

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Ben benieuwd voor vervolg deel 2 (2017)...

Het blijft een lieverd die Paddington..

En de sfeer is ook erg prettig in deze film,ik vind het een warme winter film.

maar in de zomer past het ook hoor.

3 1/2 ster

Hartverwarmende en humoristische film over het befaamde beertje Paddington. Het meeslepende verhaal is zeer gezinsvriendelijk en heeft een charmant karakter. Alles is warm en oprecht en heeft heerlijke hilarische momenten. Zeer goed acteerwerk met mooie animatie maakt het zeker compleet.

Leuke Britse kinderfilm gebaseerd op het kinderboek dat iedereen wel is gelezen heeft (of is voorgelezen). Best goed gefilmt en effecten lijden nergens af. Leuke gastdrol van 'Doctor Who' Peter Capaldi.

Heel leuke film met zowel komische als dramatische hoogtepunten. Hij kwam voorbij op de televisie en mijn moeder was er naar aan het kijken, en als zij al naar een film kijkt, kan ik moeilijk achterblijven. Ik kijk al uit naar deel 2 en hoop dat deze ook de gehele speelduur mij weet te vermaken.

Een beetje Beethoven dit, maar dan met een pratende beer in plaats van een sint-bernard. Het plot volgt ongeveer dezelfde route: opgevangen in een gezin tegen de zin in van de vader. Een antagonist die de hoofdpersoon wil doden, waarbij het gezin met de vader voorop hem komt redden.

Wel is dit een stuk leuker, met name omdat deze film visueel erg mooi en creatief is. Veel kleine details, de trein bij de antiquair, het instituut voor wereldontdekkers met het hele buizenstelsel, een lust voor het oog. Paddington zelf ziet er ook mooi geanimeerd uit. Muzikaal is er het Zuid-Amerikaanse bandje afgewisseld door bekende songs die goed gekozen worden gezien de context van de scène. Ook een leuke rol voor Kidman, die op een gave wijze een koude bitch neerzet.

Tegen het einde nemen de kleine details in frequentie af en wordt er meer op het plot gefocust. Het wordt meer Beethoven om het zo te stellen, en dat doet toch wat afbreuk aan de film. De incidentele Star Wars-editting had ook achterwege gelaten mogen worden.

Een paar losse opmerkingen die verder geen invloed op mijn waardering hebben: uit deze film blijkt toch ook maar weer eens dat duiven vliegende ratten zijn. En: kruimeldieven worden gedeeltelijk juist en gedeeltelijk onjuist uitgebeeld. Juist is dat de accu in no-time leeg is, onjuist dat ze een sterke zuigkracht hebben.

Eindstand: 3,5*.

Aangename familiefilm die ik samen met de kinderen zag. Zij vonden het alvast geweldig en ik was ook vrij aangenaam verrast. Het gevolg nu is de belofte dat ik hen volgende week meeneem naar deel 2. Paddington zit vrij goed in elkaar, leuke effecten, mooie intructie van de familie Brown via dat poppenhuis. Het verhaal op zich en de opbouw is natuurlijk erg herkenbaar. Ik las hier op

MM de vergelijking met Beethoven, klopt volledig, idem voor pakweg 101 Dalmatiërs of zelfs ET en nog talloze anderen: Iets of iemand wordt in de armen gesloten, eentje ligt er wat dwars, er wordt vertrouwen geschonken, het vertrouwen loopt per ongeluk uit de hand, dan een wegloopdramamoment, een ontvoering en uiteindelijk de redding en het happy end ... exact op maat voor kinderen dus!

Paddington springt er wat uit met zijn mooie visuele effecten, leuke humor en mooie scenes bij de antiquair en de gilde. Prachtig huis ook overigens van de familie Brown. Die plek ademt sfeer en gezelligheid uit. Paddington is een warme film die je aan het scherm kluistert. Ook Kidman deed het erg goed als bitch en ook Bonneville was erg fijn. Ik kijk al uit naar volgende week!

This family needed that wee bear every bit as much as he needed you

De kerstperiode is de periode bij uitstek voor het uitzenden van dit soort films en het was dan ook het plan om ergens in de vakantie me eens te laten onderdompelen in de sfeer van Paddington. De planning werd uiteindelijk gewijzigd, maar de opname van de film bleef op de decoder staan en met een beetje vertraging dan eindelijk eens hieraan begonnen. Wist niet goed wat te verwachten, het enige wat me echt nog bijstaat van de figuur Paddington is dat ik er vroeger een knuffel van had, maar heb me over de gehele lijn geamuseerd.

Want dit is het soort film dat een warme gloed in je hele lichaam laat opkomen. Een voorspelbare film? Uiteraard, en toch is dat ook ergens de kracht van de film. Je weet dat onze pluizige vriend uiteindelijk bij de Brown familie zal eindigen, maar de opbouw is geweldig. Komt vooral ook doordat die sfeer echt perfect goed zit. Het naïeve van Paddington in combinatie met een hoop gebruiken die hij niet kent (de tandenborstels!), het miezerige Londen terwijl het huis van de Browns zo enorm fleurig is, ... Vond sowieso die dwarsdoorsnede van het huis wel een leuk detail. Wat overblijft is een plotje dat al wel vaker is gebruikt in dit soort familiefilms (de link met bijvoorbeeld Beethoven of Air Bud is snel gelegd) maar dat stoort nergens. Er is genoeg fun te beleven voor de kinderen en ook voor volwassenen zitten hier nog erg leuke momenten in. De sequel loopt ondertussen in de zalen en ben daar toch ook wel benieuwd naar geworden.

Vooral ook omdat dit een film is die qua cast erg lekker op elkaar is ingespeeld. De grote aandachtstrekker is echter een visueel verzinseltje. Paddington zelf is volledig CGI in een niet-CGI wereld en hoewel dat een combinatie is die me normaal gezien niet ligt, doet regisseur Paul King het geweldig om de beer in de echte wereld te integreren. Sowieso visueel een huzarenstukje met de vacht en de gezichtsexpressies. De stem van Ben Whishaw past dan ook perfect bij de beer, een slimme keuze om Colin Firth door hem te vervangen. Ook de interactie met de Brown familie zit goed. Hugh Bonneville kan ik sowieso altijd wel waarderen en hij vormt een leuk duo met Sally Hawkins. Madeleine Harris en Samuel Joslin zijn kinderen zoals kinderen meestal in een film zijn maar ze kunnen er nog mee door. Fijne bijrollen verder ook nog van een heerlijk schmierende Nicole Kidman en zelfs een cameo van Michael Bond, oorspronkelijke bedenker van Paddington, aan het begin van de film.

Dit leek me een leuke feelgood film te zijn en ik kreeg zelfs meer dan dat. Dit wordt volgens mij het soort film die een volledige generatie gaat herkennen zoals mijn generatie dat had met films als Land Before Time. Hopelijk wordt Paddington niet teveel uitgemolken zoals bovenstaande titels, maar met de kwaliteit van deze eerste film zit het al erg goed.

Dikke 4*

Bear necessities.

Erg charmante film toch wel. Paddington is een erg leuk personage. En ook zijn avontuur Londen is erg leuk gedaan. Daardoor is de eerste helft erg vermakelijk en behoorlijk origineel. De wisselwerking tussen de beer en familie werkt erg goed, de grapjes zijn leuk en ook de op audio/visueel vlak valt er veel te genieten. Helaas vervalt de film in de tweede helft in een standaard, zoetsappige familie film en moet de originaliteit plaats maken voor alle bekende elementen die blijkbaar in een familie film thuis horen.

De grote kracht achter Paddington, is toch wel de voice acting van Ben Wishaw. Met zijn warme stem weet hij je helemaal mee te slepen.

Paddington is een verademing binnen het familie film genre en weet zowel kinderen als volwassenen te vermaken.

Kan me herinneren dat ik vroeger iets van boekjes had van Paddington, en toen vond ik het maar een irritante beer, zeker wat betreft zijn worrying marmalade habit. Had dan ook niet direct veel verwacht van deze film maar hij is echt behoorlijk leuk, zeker voor een familiefilm die geschikt moet zijn voor alle leeftijden. Ook voor volwassenen is het meer dan prima te kijken, vooral omdat het regelmatig echt heel grappig is.

Misschien iets teveel door Paddington veroorzaakte chaos, en daar hou ik nooit zo van, maar verder is hij schattig en sympathiek, is de rest van de cast ook heel leuk en zit het verhaal heel aardig in elkaar.

Ook ziet de film ziet er geweldig uit, vooral het huis van de familie Brown is superleuk (en ik ben fan van die muurboom!).

Onverwachte verrassing, verdient wel een kleine 4*

Toen deze film destijds uitkwam dacht ik: Páddington, gatverdamme. Ik had al een hekel aan die beer als kind en we zitten nu in een decennium waarin allerlei (tekenfilm)figuren hun opwachting maken in live-action 3d-films, zoals Scooby-Doo, Alvin and the Chipmunks, Yogi Bear en de Smurfen. Films die matig tot slecht werden ontvangen.

Van Paddington had ik dus al geen hoge verwachtingen, maar ik liet mij vertellen dat het heus wel een leuke film was. Toch maar opgezet, en inderdaad, het is eigenlijk een heel charmante film. Er zit leuke Britse humor in en een aantal creatieve visuele vondsten, en het is allemaal zeer warm en kleurrijk aangekleed.

De visual effects zijn ook geweldig en erg realistisch. Met name de berenvachten zijn prachtig gemaakt en ook hoe ze reageren op water is adembenemend.

Enige minpunt is dat het af en toe verzandt in een kluchtig gerommel. Niet alleen het huiselijke gestuntel van Paddington zelf, maar ook het subplot met Nicole Kidman als slechterik. Onnodig flauw en kinderachtig. Het mag dan een familiefilm zijn, maar ik had graag gezien dat ze dit soort cliché's achterwege hadden gelaten.

“This family needed that wee bear every bit as much as he needed you. There. Said my piece.”

Sterk, plezierig en hartverwarmend. Woorden die wel van toepassing zijn op Paddington. De film is er op uit om de kijker met een goed gevoel achter te laten, en slaagt daar formidabel in. Met een verhaal over een schattige beer en een leuke familie is dat ook niet zo moeilijk natuurlijk. De humor is Brits, wat ik altijd erg kan waarderen. En de film ziet er ook fantastisch uit, met een geweldige cast bestaande uit Hawkins, Kidman, Bonneville en de stem van Whishaw.

Geniaal.

Paddington is een geniale beer. Dat komt deels wel uit de boeken natuurlijk, maar de manier waarop deze film ervan gemaakt is doet recht aan de beer uit het boek en geeft hem ook nog eens een derde dimensie, met zijn aandoenlijk knuffelbare snuit. Maar dat is pas het begin - want de hele film zit wel erg goed in elkaar, van de stemmen tot de super mooie beren - let bijvoorbeeld eens op de mimiek die er in de gezichten zit. Zeker als er iets met marmelade aan zit te komen.

De gewone acteurs zijn ook een genot om te zien spelen. Sally Hawkins als Mary Brown is daar wel het beste voorbeeld van, maar zelfs Kidman met haar botoxface komt redelijk weg - ik kan haar eigenlijk niet meer zien, maar in deze film werkt het nog aardig.

Maar het sterkste punt is toch wel het verhaal en de enorme rijkdom aan grappige details die daar in verwerkt zit - zowel in beeld, geluid als vertelling, en het sluit allemaal mooi op elkaar aan. Dat is wel erg knap gedaan. Terecht dat er een tweede deel gemaakt is, en je zou haast hopen op nog meer delen.