Mary Is Happy, Mary Is Happy (2013)

127 minuten, veel en veels te lang voor een film met zeer weinig inhoud en sterk terend op een gimmick. Paar redelijk leuke momentjes ten spijt weinig soeps. 1.5*

Pijnlijk die lage cijfers hier, helemaal met MR eens juist (jammer dat napraten niet echt lukte maar we moesten snel door naar de volgende als je op misterwhite en mijzelf doelde tenminste?) Was hoe dan ook een fijn groepje liefhebbers bij elkaar zo (miste alleen Koen en Beavis) al ben en blijf ik uitermate slecht in het voeren van discussies: dat doe ik toch het allerliefst veilig achter mijn schermpje.
Ben nu al de hele dag aan het nadenken maar ik geloof niet dat het een film ooit eerder is gelukt om mij 2 uur lang zoveel niet te onderdrukken uitingen van glimlach, gegrinnik, medeleven en een accuut verwarmd hart (geen idee hoe je dat in correct Nederlands noemt, wat ik wel weet is dat het heel prettig is...) heeft doen slaken, en al zeker niet in een bioscoop waar ik me altijd zo ingetogen mogelijk probeer te gedragen. Geloof alleen dat ik overtroffen werd door Verhoeven (?) de rest van de (bomvolle) zaal bleef in mijn beleving, vreemd genoeg wat aan de stille kant. Het zijn dan wel niet de meest hoogstaande gimmicks (die telefoon die tot 4 keer toe explodeert, het overlijden van de directeur en de verdwaalde Wong-Kar Wai stills steeds) maar het enorme tempo en voelbare jonge frisse energie doen die, voor dit soort plot nog redelijk lange speelduur, voorbij vliegen. Eigenlijk is de humor wel veel meer aanwezig dan het ''drama'' aangezien je amper kans krijgt om op adem te komen, toch zou ''komedie als tweede genre een beetje vreemd zijn aangezien ik er wel steeds een serieus gevoel bij hield, moest (voornamelijk door die chat-berichtjes tussendoor) meerdere keren aan Iwai's All About Lily Chou Chou denken. Niet de meest mooie locaties ook, om het maar even zacht uit te drukken, al had dat pannenkoeken-kraampje op die verlaten spoorweg wel iets charmants. De omslag met de plotselinge dood van haar vriendin was aanvankelijk wat out of place maar voor Mary's verdere ontwikkelingen was het wel echt essentieel dus om die (3,75*) die tot daartoe mooi stond nu te gaan verlagen. Dacht altijd dat Scandinavië en Frankrijk toch de beste coming of age landen waren maar in Azië worden ze ook steeds beter en beter, Super! Snel 36 eens zien ook, die ik dan weer helemaal heb gemist verleden jaar. Hoop niet dat ik een te grote fan wordt anders moet ik de naam van die man nog uit leren spreken straks (nog erger als Weerasethakul) hehe...

Edit: Komt hier uiteindelijk nog een poster van? Beetje levenloze still dit, nodigt niet echt uit.

Leuke film inderdaad. Vooral door het gebruik van de twitter feed en dat koppelen aan wat er op beeld plaats vindt is heel erg komisch. In het eerste deel rolden de tranen van mijn wangen van het lachen, echt heel veel leuke komische momenten en ook de transitie naar de tragische elementen van de tragi comedy werken goed voor Mary is Happy, Mary is Happy. De film begint helaas enorm te slepen op een gegeven moment wat de film heel onaangenaam maakt. Mary is Happy, Mary is Happy had voor mij zoveel meer profijt gehad in een kortere speelduur (zo tussen de 80 en 90 minuten). Toch nog genoten en geef er dus met veel plezier een voldoende aan.

Ik vond het concept dan weer niet al te aantrekkelijk, maar door de regisseur ging ik kijken. Door de uitwerking, de droge en vindingrijke humor en de strakke vorm werkte de film bij mij helemaal. Wat ik ook heel interessant vond is dat hoewel de toon van het debuut van Nawapol Thamrongrattanarit, 36 en deze film erg verschillend zijn, veel thema's terugkomen. Zo is hij erg geboeid door het vastleggen van gebeurtenissen en dan vooral de missende puzzelstukjes. De twitterberichten in deze film zijn als de foto's uit de vorige. Verder is het een regisseur die op een boeiende manier met vorm speelt, vol met ideeën zit, ook nog een gevoel voor humor blijkt te hebben en misschien wel productief is (zou hij het tempo van een film per jaar kunnen volhouden?). Groot en oorspronkelijk talent. Ik hoop en denk dat het IFFR hem blijft volgen. Ik zal bij elke film in de zaal zitten. Een van de toppers dit jaar.

4.0*

Tegenvallende film die is gebaseerd op zo'n 400 twitterberichten van een tiener genaamd Mary. Een leuk concept waarbij de tweets daadwerkelijk ook in beeld verschijnen. Dit levert een aantal droogkomische momenten op waarbij de soundtrack vaak een handje mee helpt. Echter duurt deze film echt veel te lang, en zou dit idee beter tot zijn recht komen in een korte film.

Een matige dramafilm...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Goed kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Schokkende camerabeweging...

Goed achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Niet te moeite waard...

Doorsnee.

Ik mis geloof ik een beetje het speciale aan deze film. Behalve dan misschien het concept, maar dat vond ik eigenlijk redelijk vervelend. 400+ nietszeggende tweets die dienst doen als leidraad voor een dramatje met een beetje comedy (van het minder geslaagde soort).

Het zag er ook allemaal redelijk droogjes uit. Er valt weinig visueel te genieten, enkel de editing is opvallend. Die is best snel en onrustig, maar doordat je eigenlijk naar héél veel losse scenes zit te kijken wordt er nooit iets van een ritme gevormd. Het is gewoon constant doorstomen op zeer weinig.

De humor was wat aan de flauwe kant, het drama ook, het acteerwerk ook en de soundtrack ... ook. Het kabbelt allemaal maar een beetje voort en dan duren die 2 uur eigenlijk veel te lang. Maar jah, 400+ tweets dus we bomen maar door. Weinig memorabel filmpje vond ik het. Echt slecht werd het ook nergens, maar meer kan ik er niet van maken.

2,5*