Sam Gang (2002)

Een beetje een wisselvallige drieluik. Maar wel goede verhalen.

Memories:

Het verhaal begint al luguber, grimmig en donker. Ik schrok me al meteen de tering van hoe dat popje zijn hoofd ineens omdraaid. Het verhaal is trouwens ook echt heel mooi en spannend. Het mooiste hiervan is natuurlijk dat je pas op het eind komt te weten wat er allemaal aan de hand is. Af en toe leek dit verhaal op een horrorfilm bv die grimmige hallucinaties van die man en dat ie in een hallucinatie zijn vrouw ineens op hem afloopt en in der hoofd begint te peuteren. Je denkt natuurlijk dat die man zich zorgen maakt om zijn vermiste vrouw en dat de vrouw van die man haar man zoekt maar dat komt echt heel anders uit. Toen die (geest van die) vrouw haar eigen in stukken gesneden lijk vind.
En die taxiscene in het midden geeft al een beetje het andwoord.

Dit verhaal verdiend een 4,0*. Gewoon prachtig, orgineel verzonnen met nog een donkere, grimmige creepy sfeer erin. Dit verhaal heeft veel indruk op me gemaakt.

The Wheel:

Was inderdaad een minder verhaal. Vaak erg vaag en flinterdun. Leek inderdaad een beetje op een B-film. Ware het niet dat er soms nog wat lichte creepy dingen inzaten. Het begin bv. Maar speelde dit zich nou vroeger af of nu?

2,5*

Comming Home:

Ik snap niet echt waarom mensen dit het beste verhaal vinden. Ik vond hem eigenlijk behoorlijk vaag en aan het einde zat ik nog vol vragen. Is dat meisje in het rood nou een
geest?, Wat gebeurde er nou met dat jongentje?, En wat heeft dat meisje nou met die situatie te maken met die dode (?) vrouw?, En dat eind.... daar snapte ik nou helemaal geen moer van. Wat ik wel weer weet is dat die man denkt dat zijn vrouw weer tot leven komt.

Kan iemand me de inhoud van Comming Home even uitleggen? Want ik snapte er geen snars van.

Voor dat verhaal een 3,0

Uitgetrokken vind ik Memories het beste verhaal van de drie. Die twee andere verhalen zijn nogal vaag maar toch wel goed verzonnen en geschreven. Die Aziaten hebben denk ik wel iets wat de westerlingen niet kunnen volgen kwa verhalen.

In Zwitserland heeft deze film de titel: Three...Nightmares. Zou denk ook een ideale internationale titel zijn geweest.

4,0+ 2,5+ 3,0=

Kom ik een beetje op een 3,5* uit. Ik ben al zeer benieuwt naar Three...Extremes.

Wat een drieluik zeg.. ik dacht een paar standaard spookfilmpjes te gaan zien maar dat pakte toch anders uit. Alleen de middelste film is flink onder het niveau van de andere twee.

Memories (Jee-won Kim) begint behoorlijk creepy: een paar tergend lange takes en met een erg sterke audio erbij. Het verhaal wordt vervolgens een beetje onduidelijk zodra van perspectief wordt verwisseld en beiden angstaanvallen lijken te hebben, maar origineel is het zeker. Het einde is helaas niet al te indrukwekkend (hij heeft haar blijkbaar vermoord) maar neemt niet weg dat de audio gedurende de hele film zo goed en sfeerbepalend is dat het een effectief horrortje is. 3,5*

The Wheel (Nonzee Nimibutr) is vooral teleurstellend. Een slap verhaal over een vloek die op straat-theater-poppen ligt. Nogal kinderachtig en rommelig uitgewerkt; de eerste echt goede horror van Thaise bodem moet ik geloof ik nog tegenkomen. 2*

Going Home (Peter Chan) vind ik verreweg de beste. Het begint met een paar typische horror-elementen maar daarna kantelt het voorzichtig naar een overtuigend, morbide drama. Een totaal onvoorspelbaar verloop en einde, en ook hier is een mooie geluidsband onder geplakt. Af en toe is er een ingetogen pianodeuntje te horen maar bij een van de laatste scenes groeit dat volledig uit tot de klassieke muziek van Je Crois Entendre Encore, niet alleen strak gedaan maar vooral ook erg stijlvol en ontroerend.
Visueel is het ook prima; constant grauwe, dof-groene kleuren tussen al die levenloze flatgebouwen. En net als in andere Chinese horrors is het niet toevallig dat het handelt over onder meer abortus.
Going Home is een prachtige combi van drama en horror die medeleven opwekt met
de persoon van wie je eerst denkt dat het alleen een maniak is, maar juist z'n vrouw jarenlang 'verzorgt' en daarvóór deed zij het bij hem. Dikke 4,5*.


Laat ik The Wheel maar gauw vergeten, die vliegt compleet uit de bocht, 4* in totaal.

(PS ik begrijp even niet waarom dit eerste drieluik de alternatieve titel Three Extremes 2 heeft, en het vervolg Three Extremes..)

Waardeloos horror-drieluik, met de bijdrage van regisseur Jee-Woon Kim als enige lichtpuntje, al valt ook zijn segment ("Memories") vies tegen. Vergeleken met de twee overige delen is het echter een onbetwist meersterwerk. "The Wheel" is thais gekke-bekken-trekken op zijn ergst en het afsluitende "Coming Home" is dodelijk saai. Twee uur lang doorbijten dit.

Blijft fijn.

Allicht omdat het meer een kwaliteitsfilmpje is geworden. Hier geen jonge regisseurs die hun gang mogen gaan met een klein budget, maar namen die zichzelf al bewezen hebben en hun land mogen verkopen op het internationale podium. En dat doen ze gewoon goed.

Is ook niet zo héél moeilijk, want ze kregen ook wel een degelijk budget en crew voor hun films. Verder kleuren ze netjes binnen de lijntjes, dus wie al eens wat horror uit Hong Kong, Zuid Korea of Thailand gezien heeft zal wel vertrouwd zijn met wat men hier voorgeschoteld krijgt.

Visueel verzorgde films, beetje couleur locale om de boel op te fleuren, en wat creepy momenten zodat de films binnen hun genre weten te overtuigen. Vind de HK short het best, maar eigenlijk zijn ze alle drie van een zeer gelijkaardig niveau. Aanradertje voor de fans van dit soort spul, de rest mag gerust skippen.

4.0* en een uitgebreide review