Labor Day (2013)

Vrij zwakke sentimentele troep hoor. Van begin tot eind geloof je niet in dit verhaal. Zomaar een bloedende onbekende meenemen, dan meneer-kan-alles met zijn taarten, klusjes en omgaan met kinderen. Idealer als huisman kun je je niet voorstellen, en dus is het zowat vanzelfsprekend dat er een on-ge-loof-lijke liefde bloeit die een kwart eeuw zal standhouden . En na drie dagen plannen ze om naar Canada te emigreren. En wanneer je denkt dat het niet gekker kan, wordt je op het einde nog eens getrakteerd op junior die een taartenbusiness start . Echt lachwekkend hoe gemaakt dit is. Dat ik hier toch nog nipt 2 voor geef dankt de film aan enkele gespannen situaties (bezoekje van de flik) en het degelijkecamerawerk. Ook Brolin mag er zijn maar Winslet met haar eenzijdige zieligheid mocht van mij een dikke razzie krijgen. Voor de eerste keer ontgoochelt Reitman mij.

mooi in beeld gebracht. Toch over het algemeen nét wat te soft. Eind had wat dramatischer gemogen.

niets mis mee leuk weggekeken

Sfeervolle film, wel wat te voorspelbaar qua verhaal.

Kate Winslet is en blijft een stuk, 2 sterren voor haar. Maar de film, een zwaar over de kop Hollywood drama, letterlijk en figuurlijk.

Goed spel van de cast, maar het verhaal biedt te weinig. Het kabbelt langzaam voort zonder enig opvallende scène die het verhaal een duwtje zou kunnen geven. 6/10

Donde hay amor, hay dolor.

Ik jat het citaat maar even uit een andere film, omdat het wel toepasselijk is op de romantiek in deze film. Romantiek als Das Leiden des Jungen Werthers, in de zin dat het niet over zwijmelen bij een met kaarslicht verlicht diner gaat, maar over de tristesse, de onmogelijkheid, het verlangen op afstand, de onvervulde behoefte en de onzekerheid van de goede afloop. In die zin een tamelijk uitzonderlijke film uit Hollywood.

Wellicht daarbij wel wat erg afgezaagd en opgeklopt melodramatisch en volslagen onwaarschijnlijk, maar, het moet ook gezegd dat Kate Winslet en Josh Brolin erg goed op dreef zijn, aangevuld door de ook erg goed spelende sidekick-achtige observant Gattlin Griffith - die (bah) zijn kijk op het verhaal aanvult via voice-over. Wel van alle drie wat eenzijdig acteren - Winslet blijft in haar zielige-hondjes blik hangen, Brolin is teveel de onraakbaar stoïcijnse held, Griffith is teveel het brave jochie. Dat maakt de film ook wel wat saai, als je niet voor de romantiek valt.

Ik heb Jason Reitman's films hoog zitten, met name Juno en Young Adult.

Zijn werken hebben een maatschappijkritische toon.

En ook de vileine humor en de goed geschreven dialogen kan ik meestal erg waarderen.

Hij maakt normaliter 'independent-achtige' drama films die zich mooi onderscheiden van de bagger uit Hollywood.

Echter wat Reitman nu toch heeft klaargespeeld met Labor Day;

Je kunt bijna niet geloven dat hij deze film geregisseerd heeft.

Labor Day gaat ten onder aan klef sentiment.

Speciale vermelding voor wéér een topprestatie van Kate Winslet.

Zij hoort bij de allerbesten.

Mooie film! Wat ik niet altijd snapte is dat meneer wel openlijk in de tuin en aan het huis kan werken
Verder mooi verhaal, goed weg te kijken

Het verhaal is wat onwaarschijnlijk maar dat neemt niet weg dat de makers er wel in slagen om je de hele film mee te nemen in hun wereld. Belangrijk hierbij is het prima acteerwerk van Josh Brolin en Kate Winslet. Ook de zoon gespeeld door Gettlin Griffith doet het uitstekend.

Erg goed.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel bekende acteur Josh Brolin speelt goed...

Ook een bekende actrice Kate Winslet speelt goed...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Mooie film, beetje loom zoals de warmte. Maar wel een heel mooi verhaal en met een hele goede cast. Prima geacteerd.

Ongeloofwaardig, te weinig dwang en verzet.

1. Er is niets mis met films waarvan de verhaallijn een standaard patroon volgt. Een film wordt niet per definitie beter als daarvan afgeweken wordt. Als je dat wel vindt, neigt dat m.i. naar een elitaire houding.

2. Geloofwaardigheid is een gebod bij een verhaal als dit. De kijker moet zich immers kunnen inleven in het verhaal.

3. Je geeft geen inhoudelijke argumenten waarom dit plot zo goed is. Je verhaal impliceert dat afwijken van de standaard op zich al goed. is.

Een film die afwijkt van een standaardpatroon is ook niet per definitie beter dan een film die dat wel doet, dat zeg ik ook niet. Ik vind het wel fijn als een film niet voorspelbaar is en me weet te verrassen, vind je dat 'elitair'?

Met dezelfde logica die je toepast kan ik uit je opmerking opmaken dat je een film die een standaardpatroon volgt wel beter vindt dan een film die dat niet doet, en dat je films die geen standaardpatroon hebben per definitie elitair vindt?

Wat geloofwaardigheid betreft ben ik denk ik wel duidelijk geweest, ook ik hecht daar een hoge waarde aan zoals gezegd, maar bij deze film moet je daaroverheen stappen als je er nog van wilt kunnen genieten. Dat is een tip voor mij aan de kijkers, ik zag het in de bioscoop en zodra je het ongeloofwaardige tegenkomt en daar moeite mee hebt (zoals ik) dan heb je twee opties: of je loopt de zaal uit, of je accepteert dat je de geloofwaardigheid bij deze film met een korreltje zout moet nemen. Kies je voor geen van beide dan ga je je dus mateloos ergeren aan het ongeloofwaardige karakter ervan, en dat is zonde als je net een bioscoopkaartje betaald hebt.

Dat je uit mijn mening concludeert dat ik vind dat afwijken van een standaard op zich al goed is klopt niet. Ik heb genoeg "aparte" films gezien die ik niets aan vind. Ik schrijf nota bene ter waarschuwing dat deze film genoeg valkuilen heeft die het kijkplezier kunnen verpesten... Mijn doel met deze recensie was meer om de toekomstige kijkers te waarschuwen voor de minpunten, dan om het plot van de film te ontleden.

@ arno74

Als je met afwijken van de standaard inderdaad zoals je net zegt 'niet voorspelbaar' bedoelt dan heb je gelijk dat dit afwijken op zich positief is. Maar hoe zet je je in dit geval over de ongeloofwaardigheid heen. Deze film heeft toch niet de intentie om absurdistisch te zijn? Dus waarom zou je je dan moeten aanpassen aan de ongeloofwaardigheid? De ongeloofwaardigheid van deze film is niets anders dan een onbedoeld gevolg van een zwak plot.

Omdat ik een euro of 8 voor het bioscoopkaartje betaald had, dat helpt

Eerlijk is eerlijk, als ik het op TV had gezien was ik misschien binnen 15 minuten afgehaakt, maar in de bioscoop doe je dat niet, om te voorkomen dat het weggegooid tijd en geld wordt dan heb je dus geen keuze dan te accepteren dat de film een ongeloofwaardig uitgangspunt heeft. Hier op MM zijn er trouwens regelmatig discussies over hoe belangrijk geloofwaardigheid wel of niet is, en er zijn gebruikers die dat totaal niet belangrijk vinden ("film is toch fictie") en anderen die het wel belangrijk vinden (waar ik in 95% van de gevallen zelf onder val). Dus als anderen van films kunnen genieten die minder geloofwaardig zijn dan is dat in zo'n situatie wel het proberen waard.

Eenmaal in de zaal was het een kwestie van niet aan het ongeloofwaardige ergeren en kijken wat de regisseur en scriptschrijver voor ogen hebben. En eerlijk gezegd is het drama wat na die ongeloofwaardige start komt best wel goed, als je je maar niet blind staart op het ongeloofwaardige uitgangspunt.

Prachtige film waarin een ontsnapte gevangene zijn toevlucht zoekt bij een alleenstaande moeder en haar zoon. Een meeslepend verhaal en de film heeft een rustig tempo en een fijne sfeer (mede door de setting en de onderhuidse spanning). Een sterke rol van Kate Winslet en een ontroerend einde.

Ik sluit me geheel aan bij mijn geachte voorganger, met de vermelding dat ik de ongeloofwaardigheid die veel mensen hier noemen geen moment problematisch vond, en dat de mate waarin ik bij de twee bilsamenknijpscènes (de buurvrouw die Frank alleen thuis aantreft: "I'm just here to fix a few things." en de agent die Henry een lift naar huis geeft) in de rats zat al aangeeft hoezeer ik door deze film meegesleept werd. Superbe acteerwerk trouwens ook.

Prachtige film, heeft me geroerd.

Ik sluit me bij de positieve reacties aan; prachtige film met een lekker laag tempo. Zeer sterk acteerwerk van de drie hoofdrolspelers. Zeer mooi geschoten.

Daarnaast vind ik het verhaal niet zo ongeloofwaardig als hier steeds wordt beweerd. Niet alledaags, dat zeker. Maar wat zou er nu precies niet in het echt kunnen gebeuren? Er zit zeker wel een logisch verband tussen hun achtergrond en handelen.

Ik vond het alleen wat raar hoe hij doodleuk in vol daglicht in en om het huis liep in een buurt met veel sociale controle, maar niet op een storende manier.

Ik ga ook maar eens zijn andere films kijken, dit smaakt naar meer.

De verwikkelingen in deze film slaan nergens op, net als het gemiddelde hier. Alleen al het feit dat een crimineel zo makkelijk vertrouwen en liefde wint en plots de perfecte huisman wordt raakt in mijn ogen kant noch wal. Klef Hollywood-sentiment

Dat is vanuit hem geredeneerd, waarom hij " plots de perfecte huisman" wordt.

Zwakke regie van een weinig gelovenswaardig verhaaltje en bijwijlen zelfs zeer matig acteren, zoals in de scène met de agent en Winslet en deze met de buurvorouw en Brolin.

Verdienstelijk is dat alles, zijnde de gedragingen en gevoelens van volwassenen, bekeken wordt door de ogen en de fantasie van een tiener, waardoor dan toch wat aanvaardbare inhoud in de film sluipt.

Lekker sfeertje. Goed geacteerd van de hele cast. Mooi einde voor een feel-good movie

Een zeer mooi drama, welke naar een hoger niveau wordt getild door de uitstekende cast en dan vooral door Kate Winslet in de prima overtuigende rol van de verdrietige (haar hart is namelijk gebroken door droeve omstandigheden) Adele.

Het verhaal is misschien dan wel enigszins cliché en heeft ook wat weg van een sprookje, maar het zit wel goed en mooi in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering (de sfeer is inderdaad lekker) ervan. Zo was het verhaal zowel boeiend en spannend, maar ook vertederend en ontroerend (zeker wat betreft de gebeurtenissen omtrent Adele) en dat eigenlijk al vanaf de eerste minuut van het verhaal. De laatste 30 minuten van het verhaal zijn zeer sterk en bevatten alle voorheen genoemde ingrediënten. Het einde van het verhaal is overigens zeer mooi en wat dat betreft valt deze film zeker in de categorie van feelgood films. Visueel is ook alles mooi in beeld gebracht en hetzelfde geldt zeker ook voor de muziek (zorgt met name voor een versterkende ontroerende factor). Zoals eerder gezegd wordt deze film naar een hoger niveau getild door de uitstekende cast in de vorm van Kate Winslet (speelt eigenlijk altijd goed en overtuigend in films), Josh Brolin (in de rol van sprookjesachtige sympathieke ontsnapte gevangene Frank) en Gattlin Griffith (in de rol van sympathieke, goedaardige en zorgzame zoon Henry).

Al met al gewoon een zeer mooi drama, welke zich heerlijk wegkijkt en zeker ook weet te ontroeren. Gezien het aantal stemmen en berichten hier, is dit zo te zien niet een heel bekende film.

Film begint wel wat ongeloofwaardig, maar goed, het keek verder wel lekker weg.