Les Garçons et Guillaume, à Table! (2013)

Vanaf 20 maart 2014 in de bioscoop (De Filmfreak)

Vandaag 31 december deze film gezien in de bioscoop!

Denkend dat Guillaume een homo is, werden we toch op een schitterende manier op het verkeerde been gezet.

Het heeft te maken met moederbinding. De wensen van de moeder die Guillaume geacht wordt in te vullen. Uiteindelijk vindt hij zijn ware identiteit en wordt hij verliefd.

Het zou zonde zijn te verklappen op wie. De verrassing komt helemaal op het eind.

De Engelse titel verklaart al veel: Me, Myself and Mum.

Schitterend gespeeld!! En ... een fijne film om een filmjaar af te sluiten.

Een door vergissingen, misverstanden en verwarringen geplaagde zoektocht naar de eigen seksualiteit. De gekozen vorm is een autobiografisch theaterstuk met als thema een omgekeerde coming out. Het verhaal heeft zeker potentie en de regisseur maakt gebruik van trefzekere grappen en zelfironie, wisselt slapstick af met meer ernstige scènes en schuwt daarbij grote clichés niet. Ik heb begrip dat er gekozen is voor een ongedwongen komedie als had ik een zwartgallig drama niet verkeerd gevonden. Op een gegeven moment begon de ijle zwakke stem van de hoofdpersoon mij wel te irriteren.

Dappere poging van Guillaume Gallienne om zijn uitermate succesvolle one-man-theatershow te vertalen naar het witte doek. Het lukt echter niet altijd, te geforceerd om menige stand-up-comedy-grap daadwerkelijk uit te beelden, waardoor de lacher/giller verloren gaat. Sommige grappen werken op het oog dan weer wel.

Toch is het allemaal zeer verzorgd. Gallienne speelt een dubbelrol als hemzelf plus zijn moeder met verve. En de bijrollen mogen er wezen (vader + grootmoeder).

Als tekst (nu ook uit in NLse vertaling!) leest het als een tierelier, in de film probeert de grapjurk een rasechte publiekskomedie te maken (zie aldaar de scene in het Duitse badhuis) zoals we ze al vaker gezien hebben. Oh ja, Sissi-liefhebbers, er zit een briljante Sissi-scene in de film!!! Hilarisch goed!!!!

Dubbel gevoel dus, vandaar de gulden middenweg.

Matig film weet op sommige momenten te pakken, maar is bij vlagen ook saai...

Goed acteerwerk, maar had meer humor en meer kracht ingemogen en een iets meer pakkend verhaal

2.5

Dit is een van de meest vettige films die ik al heb gezien.

Ik griezel ervan.

Absoluut geen aanrader!

Aardige film. Maar niet geweldig. Soms grappig vaak irritant. Hoofdrol speler acteert wel best goed. Maar niet bijzonder.

Fantastische film !

Echt uniek en absoluut de beste film die ik de laatste maanden zag !

Comédie-française acteur Guillaume Gallienne speelt een dubbele rol en is dan ook de man die deze film volledig draagt. Als regisseur poogt hij het het sukses van zijn eigen (gedeeltelijk autobiografisch) toneelstuk te herhalen wat echter niet altijd zo evident is. Toch een sterke prestatie met als thema de bijzondere geaardheid van het hoofdpersonage en de moeder-zoonrelatie.

Met muziek van Arno.

Een film over een man die op zoek is naar wie en wat hij is. Eigenlijk hou ik helemaal niet van dit soort films maar er zaten toch wel een paar erg grappige scenes in de film en hij keek ook lekker weg. Al zou ik dat aanvankelijk zo niet ingeschat hebben.

Vandaag heb ik de film weer gezien. En voor het grootste deel dacht ik er nu nog hetzelfde over als de vorige keer. Maar nu was ik voorbereid op wat ik ging zien. En de film is me toch altijd wel bijgebleven. Daarom weet ik hem nu ook nog meer te waarderen als de vorige keer. Het is ook echt een bijzondere film met een bijzonder onderwerp en mooi weergegeven en geacteerd. Ik kan me ook voorstellen dat mensen die zelf zo zijn zoals de hoofdpersoon, heel blij zijn met deze film. Misschien wel een feest van herkenning. En een waardering. Zoveel van die films namelijk zijn er denk ik niet. Ik ken ze in ieder geval niet.