The Zero Theorem (2013)

Bij Terry Gilliam:

Christoph Waltz in nieuwe Terry Gilliam - Filmpjekijken.com

Klinkt alweer bizar.

Klinkt als Pi?

Gilliam heeft altijd een streepje voor door zijn werk met Monty Python maar ook zijn andere features als Brazil en Fear and Loathing zijn geslaagde films. The Zero Theorem kan me qua plot echter nog niet helemaal bekoren, zullen zien wat het visueel geeft.

Het is alleen te hopen dat hij deze keer geen problemen krijgt met de productie en dat hij echt volledig zijn ding kan doen.

edit: is dat trouwens een kale Christoph Walz op de still? Ik dacht dat het John Malkovich was

Toch ergens al een trailer kunnen opsnorren. Om een of andere reden wordt die overal nog zoveel mogelijk gebannen.

Filtrado el trailer de “Zero Theorem” | Entrada Numerada - entradanumerada.com

En toch heb ik het gevoel dat ik meer van zijn 'kleine' werk begin te houden, zoals het verguisde 'Tideland'...

Twee nieuwe foto's 'The Zero Theorem' - FilmTotaal filmnieuws

Ha ! Toch al een trailer !

En, wat wordt het collega's ?

' t wordt cool.

Ik vrees dat deze film verschrikkelijk gaat worden.

Nou ja. . . wie een recensie van een Gilliam-film wil gaan schrijven kan per definitie al beginnen met de woorden "bizar" en "visueel overdonderend". . . Het zal zéker apart worden, en Waltz ziet er goed uit. Ik ben toch wel heel benieuwd.

Gaat deze ook in Nederland draaien?

In België welgeteld 1 dag: zaterdag 12 april op het BIFFF in Brussel.

Ik weet het nog niet. Voel er nog geen sterke aantrekkingskracht van uitgaan. Het doet me wat geforceerd aan.

Erg leuke film van GIlliam, ontzettend maf en in die zin een film die in het verlengde ligt van Brazil (al kan dat ook door die buizen en slangen komen) en was Gilliam niet 30 jaar geleden al betrokken bij een film die 'The Meaning of Life' heette??

Waltz, Thewlis en Swinton hebben het zichtbaar naar hun zin en Mélanie Thierry is niet alleen maar mooi. Jammer dat de uiteindelijke afwikkeling/clou niet helemaal past bij een maffe film, maar eerder een veilige keuze lijkt. Een feest voor het oog.

geen enkele zin van de plotbeschrijving hier klopt!

ook jammer dat de clou niet passend en veilig wordt gevonden terwijl er toch meerdere mogelijke uitwerkingen worden aangeboden (er zit o.a. in dat het verkeerde/botte instrument van het blinde geloof wordt gebruikt door Vader en Zoon van het Management om de ratio te vernietigen waarna de ziel en de liefde wordt terug gevonden) maar zéér grappig is het zeker. Grappiger zelfs dan de Jodorowski van gisteren, waar ook al zo'n zelfde strijd werd gevoerd tussen matriarchaal geloof en patriarchale dogma om daar uiteindelijk bovenuit te stijgen tot iets minder dualistisch/meer menselijks... maar daar was het meer Hegel en Marx dan de Camus en Peggy Lee die Gilliam hier o.a. filtert. En net als die film behoort deze tot het beste werk van de regisseur!

Gilliam is het duidelijk nog niet verleerd. Deze film lijkt nog het meest op Brazil qua decors, maatschappelijke kolder en personages. Erg lollig bijvoorbeeld hoe ze op dat feestje allemaal op een tablet zaten (herkenbaar?). Waltz ook erg leuk in zijn overdreven rol, en verder nog wat andere theatrale personages die goed werken in deze erg leuk uitgewerkte film. Alleen jammer dat de uiteindelijke afwikkeling een beetje tegenvalt. Desondanks 4*

Helaas, ik had me veel van de film voorgesteld, maar hij stelt op alle punten ( behalve decor) teleur.

Het sloeg allemaal nergens op, had op een filosofische film gehoopt, maar het was gewoon te onzinnig voor woorden. In mijn ogen een grote flop/mislukking. niet boeiend verder.

Gilliam.

Eigenlijk zo'n regisseur die een regisseur boven zich verdient. Iemand die Gilliam zelf wat kan regisseren, hem leiden maar hem vooral afstoppen wanneer het mis dreigt te lopen. The Zero Theorem is geen verkeerde film, maar soms glijdt Gilliam in vervaarlijk diepe valkuilen.

Het lijkt wel een spirituele opvolger van Brazil, maar het deed me toch ook erg vaak denken aan One Point Only. Zeker het middenstuk waarin Waltz de hele tijd binnenzit. Daarin valt de film sterk in twee delen uiteen vond ik. De scenes in Waltz' woonst zijn vaak erg leuk, de scenes buiten eigenlijk niet om aan te zien.

Die fake reclametjes, het feestje (voorbeeld met de tablets wat Montorsi hierboven al aanhaalt), de referentie naar Facebook enzo ... het is allemaal een beetje genant. Gilliam's maatschappijkritische blahblah is nimmer leuk, maar ook helemaal niet scherp of relevant. En wanneer het dat dan wel eens is, is het zo'n open deur dat je je afvraagt wat nu eigenlijk de bedoeling is.

Ook niet alle acteurs waren even geschikt voor hun quirky personages. Vooral Thewlis vond ik aardig vervelend, al ben ik er niet helemaal uit of dat nu aan hem ligt, of het gewoon de rol is die irriteert. Waltz zelf is aardig maar eigenlijk ook net niet sterk genoeg, Thierry en Hedges vond ik beter voor de dag komen.

Einde is wat flauwtjes, maar het is vooral het stugge begin wat deze film wat in de weg zit. Eens Waltz zich terugtrekt (uitgezonderd dan de kijk mij eens belachelijk doen met een tablet als ik door een 3D-wereld heen navigeer 90s style scenes) wordt het stukken beter, al zit het geweldige decor en de mooie cinematografie daar zeker voor iets tussen.

Er zitten zeker mooie dingen in, maar Gilliam lijkt me niet echt meer geschikt om dit soort filmpjes te maken. In ieder geval niet als ze de pretentie hebben een wat serieuzere onderlaag te hebben via satire.

3.5*

Bizarre film welke me op een of andere manier bleef boeien.

Leuk bizar kijkfestijn.

Het begin is een beetje lastig om vat op te krijgen, maar zodra de handeling zich verplaatst naar het onderkomen van Qohen Leth begint het concept meer op zijn plek te vallen, wordt het verhaal wat overzichtelijker en de bedoeling (iets) duidelijker, wordt de focus helder. Niet dat het daarmee een logisch geheel wordt, misschien is een woord als droomwereld of sprookje ook wel op z'n plaats.

Waltz is verrassend - onherkenbaar van zijn rollen in de Tarantino-films. Tilda Swinton en Matt Damon in leuke kleine bijrolletjes, en het straalt er af dat ze daar lol in hebben. En natuurlijk Bainsley... ik bedoel Mélanie Thierry. Wisselend, zou je in het begin denken, maar de scene naar het eind toe verraadt dat zij ook erg goed speelt.

Toch is de beeldenpracht eigenlijk het meest overdonderend. Ik mag dat altijd wel, zo'n film waar je na drie keer kijken nog steeds nieuwe details terugvindt.

Tilda Swinton schijnt er ook in te zitten, dus ik ga hem zeker zien !!

Zo die trailer ziet er echt ontzettend goed uit.

Gaat deze nog ergens draaien? Of komt 'ie binnenkort op dvd/br?

Lijkt me weer een heerlijke typische Gilliam.

Een surrealistische, vermetele, verwonderde, verwarrende, vreemde, maar ook eentonige film over de zoektocht naar de zin van het leven binnen een toekomstvisie. Plaats van handeling was voornamelijk een verloederd kapelletje dat op een trieste wijze het innerlijk van de computergenie leek uit te beelden. Op de achtergrond speelde een eigenaardig liefdesverhaal dat ik niet goed kon plaatsen, maar het kan de bedoeling van de maker zijn geweest om aan te geven dat de liefde ook in de toekomst een centrale rol in het leven zal vervullen. Terry Gilliam heeft duidelijk oog voor detail en de productie is vooral visueel, met de pompeuze en schrille beelden, verdomd interessant.

Uier, deze is te bestellen bij bijvoorbeeld Bol.com (wel enige levertijd)

Maar deze film gaat aan mij voorbij, wat een vaag gebeuren...niet mijn ding !

Een nieuwe Gilliam is altijd op zijn minst interessant, maar dit is toch wel een flinke tegenvaller. Misschien des te meer omdat het onderwerp juist op en top in zijn straatje ligt. De visuele aanpak is vooral teleurstellend. Vrijwel de hele film speelt zich af in de woning annex kerk van hoofdrolspeler Christoph Waltz, een lokatie die al snel gaat vervelen. De gebruikelijke stoet mafkezen passeert vervolgens de revue, waaronder Matt Damon en een rappende (!?) Tilda Swinton. De personages maken echter geen enkele indruk en worden nogal karikaturaal uitgewerkt. De plot blijft ook erg vaag. Hier en daar een inventieve scene en het einde is mooi, maar dit is grotendeels nogal saai en soms zelfs vervelend.

Maffe film van Terry Gilliam, met een sterke hoofdrol van Waltz. Ook de diverse bijrollen worden prima ingevuld. Visueel overtuigt de film, en het surealistische verhaal steekt goed in elkaar. 3,5 Ster.

Deze film ziet er visueel echt schitterend uit.

Een heerlijk bizar verhaal, maar is op sommige momenten ook saai te noemen en niet altijd even boeiend. Miste soms wat humor.

Prachtig verhaal... zal het moeten herzien om er iets zinnigs over te kunnen zeggen.

Voor nu een *4.0

Inmiddels een nachtje er over geslapen...

Controle loslaten om controle te krijgen.

Zoektocht naar geborgenheid, terwijl het dichterbij is dan je denkt.

Identiteit niet afhankelijk laten zijn van factoren die je zelf niet in de hand hebt.

De zin van het leven zit niet in het ontstaan, maar in het leven zelf.

93% procent bewezen dat het leven toevallig is, ik hoor bij de overige 7%.

Een pareltje, de film beklijft, stem verhoogd naar *4.5

(krijgt een 10de plek in mijn top 10)

Ik kon hier heel weinig mee, lastig te volgen en de maffe karakters voegen niets toe aan het vage verhaal. Visueel ook weinig bijzonder en een nietszeggende climax.