Plynace Wiezowce (2013)

Ik zie voor het eerst een Poolse filmproduktie en ik was best onder de indruk. Goede cinematografie, goed en geloofwaardig acteerwerk. Het hebben van een hetero relatie terwijl je enorm verlangt naar de homo- relatievorm die bij je past komt erg goed tot uiting door het intense acteerwerk van Mateusz Banasiuk. Erotiek en geweld zijn aanwezig, maar niet overbodig en goed in beeld gebracht wat mij betreft.

Ik wil zo wel meer films uit Polen zien. Een dikke 4.

Een statement niet zozeer politiek als wel het maatschappelijk ongemak van het homozijn. Knap gefilmd en de onderhuidse spanning die bijna voelbaar is. De kleuren dragen echt bij; en het contrast tussen romantiek en buitenwereld is heftig.

Mooie film. De drie hoofdrolspelers acteren erg goed. Vooral de vriendin. Ze heeft het al lang door. Maar durft de waarheid niet te zien. Leuke scene dat een keer een homo een hetero in elkaar slaat. Het einde is dan wel weer heel heftig. Ook mooi is de Poolse omgeving. En de sfeer van de hoofdstad.

Film over de schade en het onbegrip die een nieuwe (homo)relatie teweegbrengt bij een bestaande relatie en familie.

Eigenlijk kon de film mij pas in het laatste stuk boeien als de dramatische impact pas expliciet tot uiting komt.

Voorheen waren de twijfels wel goed weergegeven en, was de drang naar seksulaiteit ruim aanwezig, scènes waarin liefde en genegenheid spreekt uit de nieuwe relatie waren, op één uitzondering na, er niet bij.

Heb al betere, gevoeliger werken in dit genre gezien dan deze film, die eigenlijk niets toevoegt, tenzij dat dit de eerste Poolse film is die ik zie die dit thema aanraakt.

Droevige Poolse dramafilm over een ontluikende mannenliefde die wordt tegengewerkt door familie en een conservatieve maatschappij.

Cinematografie: donker en duister vaak in blauwtinten, licht en mooi bij het meer. Scѐnes: vaak binnen in het zwembad of bij Kuba thuis, buiten op straat, de P-garage en camperen bij het meer. Muziek: veelal dramatische filmmuziek of louter omgevingsgeluiden. Cast: de drie hoofdrolspelers acteren goed, realistisch en naturel, bijrollen van ondergeschikt belang.

Plot: Kuba woont bij zijn moeder en zijn vriendin Sylwia. Hij studeert en daarnaast traint hij intensief voor de zwemcompetitie. Tijdens een kunstexpositie ontmoet hij Michal en ze vormen een bijzondere band die verder gaat dan alleen vriendschap. Helaas is niet iedereen het hiermee eens......

Resumé: een dramatische liefdesgeschiedenis in een conservatieve katholieke setting. Je volgt Kuba in zijn doen en laten, waarbij de filmmaker vaak op de huid filmt, achter Kuba aanlopend, alsof je in zijn rol kruipt..... Eerste deel beetje onduidelijk, tweede deel wordt beter: hun geheime afspraken, de (niet te) expliciete scѐnes. Maar ik werd bijna misselijk en kreeg een knoop in mijn maag van de laatste 10 minuten van de film. Ik kan niet tegen zinloos geweld (alsof geweld niet altijd zinloos is.....). Zo lost een conservatieve maatschappij blijkbaar 'het probeem' op, ronduit afschuwelijk!

Boodschap: in een conservatieve samenleving is het vrijwel onmogelijk om jezelf en vrij te zijn om lief te hebben wie je zelf wilt.....

Beetje vreemde titel voor een film? In de film is een prachtige en ontroerende omschrijving hiervan, die ik hier niet zal benoemen........

Erg gedurfde film, gezien de omstandigheden voor LHBT-ers (zelfs nog vandaag de dag) in Polen en de PIS-regering. Alleen daarom al maakte hij veel indruk op me. Het einde was verbijsterend. Er zullen nog jaren voorbij gaan voordat mensen die tot deze groep behoren enigszins relaxed zichzelf kunnen zijn in Polen. Hopelijk heeft deze film (al dateert hij al van 2013) daar een beetje toe bij gedragen.