8-Pallo (2013)

Ingetogen drama dat een wat flets en onverkwikkelijk beeld van stedelijk Finland schetst. Uitmuntende actrice is die Jessica Grabowsky.

Een mooie combinatie van misdaad en drama.

8-Pallo vertelt het verhaal over Pike die op vrije voeten komt, en samen met haar dochtertje een nieuw leven wilt opstarten.

Ze wil niets meer met drugs te maken hebben, en zelfs haar lichaam gooit ze niet in de strijd.

Elias Kaski is een agent die niet graag zou willen dat Pike in haar oude gewoontes terugvalt.

Het enige obstakel is echter Lalli.

Hij is de ex-vriend van Pike, en tevens de vader van haar dochtertje Alexandra.

De grote vraag is of Pike in staat is om clean te blijven.

De spanning is op sommige momenten duidelijk voelbaar, en raak je als kijker vooral emotioneel betrokken bij het verhaal.

Actrice Jessica Grabowsky zet een uitstekende rol neer, en ook de rest van de cast doet het goed.

Pirkka-Pekka Petelius liet mij op sommige momenten aan Tobin Bell ( Saw (2004) ) denken.

Internationale films scoren over het algemeen goed, maar het grote nadeel is dat ze hier zelden in Nederland op DVD verkrijgbaar zijn.

3,5 *

Aardig net voldoende. Fins misdaad drama.

Een nieuwe film van de regisseur van Frozen Land, die een NL-release krijgt... Daar word ik nou blij van. Op de lijst!

Een gecompliceerd, donker, ruw en soms spannend en emotioneel misdaaddrama, met onder meer de ingrediënten liefde, verlies, spijt en drugs, over een vrouw die probeerde te ontsnappen aan haar verleden. Het verhaal zelf was onsamenhangend, aan de rommelige kant en vertoonde enkele plotgaten; aan het einde vloog het wat uit de bocht. De personages kregen de nodige diepgang en de cast speelde goed.

Vond niet alle personages uit de verf komen, film had zeker zijn zwakheden. Maar het donkere en rauwe greep me wel. Geen alledaagse misdaad film, verre van dat.

Inderdaad een beetje aan de rommelige kant. Acteerwerk is daarentegen wel goed tot sterk, maar dit maakte de film er zeker niet beter op.

Lichte tegenvaller.

*3-

Regisseur Aki Loumihis, die de voltreffelijke mozaïkfilm Frozen Land op zijn naam heeft staan, was ik alweer bijna vergeten. Logisch, want voor de rest is er niks van hem echt internationaal uitgebracht. Ook toen ik 8-Ball opmerkte dacht ik, hey, verrek; das de regisseur van Frozen Land. Ook hier schetst hij weer een lekkere, kille, stoere, geschifte, en vooral uiterst realistische misdaadfilm neer, met geheel dezelfte trucjes die hij ook in Frozen Land gebruikte.

Want ook hier krijgen we te maken met verschillende verhaallijnen die erg interessant zijn. Voornamelijk draait het om tatoo-girl Pike, die na een leven vol drugs, drank, hoerderije, onder toezicht van een zwaar gestoord vriendje in de gevangenis beland en weer, met een pasgeboren baby, op het punt staat om haar leven weer op te bouwen in de maatschappij. Ze doet dit ook op geheel haar eigen wijze en blijft lekker rebels en afstandelijk van al die hulpjes en eigenlijk ook alles wat met haar verleden te maken heeft. Dit verloopt echter toch anders dan gepland, want ook hier luid weer de boodschap; eens je een puntje van je nagel in de rivier van misdaad hebt gestoken, kan je moeilijk meer met je hoofd naar boven komen. De film weet hierbij ook erg sterk op te bouwen wanneer haar oude vriendje weer op de stoep staat, ze met tegenzin toch weer sporadisch iets met hem begint en dat we zo weer een blik mogen werpen in zijn geheime wereldje, en laat Pike's vader Elias (erg mooie rol trouwens) nou ook net een politieagent zijn samen met zijn depressieve gescheiden collega Ollie, en ja, er gebeuren daar dingen die Pike ook maar beter niet kan weten in haar nieuwe leven.

Toch jammer dat er verder geen films van deze man hier uitkomen want ik snak nu toch wel naar meer van hem. 8-Ball (Pallo) was in ieder geval een prima en weer een verrassende drama dat lekker aanleunt tegen het misdaadthema, met ideale timings en foute coole momenten; een lijk in stukken zagen met een joint in je bek. Dat Hollywood daar nog niet in is opgekomen. Ook de kille, grauwe settings van Helsinki waren weer ideaal. En een misdaadfilm die eens een keer goed afloopt?.... Mag ook wel weer eens.

Net zoals Frozen Land krijgt deze ook van mij de volle mep.

5,0*

Leuk aparte film die speelt aan de randen van de Finse onderwereld. Vooral erg goed gespeeld, Jessica Grabowsky en Eero Aho voorop. Mooi en geloofwaardig stel ook samen, hoe fout dat in de context ook is. Het verhaal is niet overal even spannend, vooral het begin lijkt zich een beetje slepend naar de eerste gebeurtenissen te dwingen, en de zijlijntjes vind ik ook niet overal even passend of sterk - iets meer focus op het hoofdgebeuren had wellicht een wat sterkere film op kunnen leveren. Toch is het zo ook niet mis.

Apart zonder meer, maar de verwachtingen lagen toch wel hoger gezien de trailer. Nu weet ik ook wel dat een trailer niet altijd veel zegt, maar de film leek me potentieel te hebben voor een prima score.

Het acteerwerk van Jessica Grabowsky is goed en de film weet een gevoel van troosteloosheid te scheppen waar het leven niet echt aangenaam is. Maar de film herhaalt zich veel zonder dat er veel gebeurt. Het verhaal kabbelt wat voort met veel dialogen en weinig spanning. Aardig, maar niet meer dan dat. 6/10

Wat een verschrikkelijke rommelige film (Het scenario is hier debet aan).

Finse film over een jonge moeder aan de onderkant van de samenleving en haar criminele vriend. Ach op zich is de film nog best wel redelijk. Hij blijft wel boeiend ook al is het zeker geen erg sterke film en rommelt er hier en daar wel wat in het verhaal. Je blijft ook met te veel vragen achter. Ik moest bij deze film ook sterk denken hoe de film geweest zou zijn als Mike Leigh of Ken Loach hem geregisseerd had. Die hebben vergelijkbare thema's in hun films. Maar maken wel heel andere films en van een heel ander niveau ook.

Grimmig fins misdaaddrama over voormalig prostituee Pike (de mooie Jessica Grabowsky) die na het uitzitten van een gevangenisstraf voor haar pasgeboren dochter moet zorgen. Wanneer haar ex-geliefde, een doorgewinterde crimineel, weer opduikt, wordt ze bikkelhard geconfronteerd met haar verleden. Het naargeestige milieu waarin de film zich afspeelt is overtuigend in beeld gebracht en de personages zijn rauw en door het leven getekend. Het script blijft helaas een beetje achter en bepaalde plotlijnen komen niet op gang, waardoor de film zich uiteindelijk niet echt weet te onderscheiden binnen het genre.