Robot Overlords (2014)

“Sean Flynn. You are a fascinating phenomenon.”

Ik begrijp wel dat deze film gerealiseerd werd voor een jeugdig publiek. Ik zou dus eigenlijk een mening moeten vormen met dit in het achterhoofd. Wil dat zeggen dat films voor een jeugdig publiek er altijd vreselijk uitzien en ik het als volwassene altijd vanuit dat perspectief moet beoordelen ? Waarom ? “Goonies”, “How to train a dragon”,”E.T” en (Ik schaam me om het te zeggen) Frozen zijn ook duidelijk creatieve maaksels bedoeld voor de dreumesen onder ons. Als ik over deze creaties een mening zou schrijven, dan zou dit wel een opmerkelijk positief klinkende mening zijn. Jeugdfilms kunnen dus ook wel vermakelijk zijn, met een subtiel verhaal en verrassend goed uitziende SE’s. Maar juist zoals “Big Game” faalt deze film op meerdere vlakken en kunnen klinkende namen zoals Gillian Anderson en Ben Kingsley hier bijster weinig aan veranderen.

Vooreerst zijn er de erbarmelijk uitziende speciale effecten. Dit is wel te wijten aan het beperkte budget dat men ter beschikking had, waardoor het niet op een nieuwe versie van “Transformers” lijkt, maar eerder op een ouderwetse aflevering van de “Power Rangers”. Toegegeven , bij momenten zag het er helemaal niet slecht uit, maar de meeste tijd leek het alsof men een resem “Dinky Toys”-achtige robots in het beeld werden geplakt. Nog te zwijgen van het meesterbrein dat met het hele robot-arsenaal geconnecteerd was en eruit ziet als “Frank” uit de gelijknamige film. Dit sloeg echt nergens op.

Maar vooral het verhaal is vreselijk kinderachtig, onsamenhangend en voorspelbaar. De openingstekst is al enorm summier en wekt al sowieso argwaan. We krijgen te horen dat 3 jaar geleden een zwerm robots de aarde bestormden en dat er een oorlog was die 11 dagen duurde. Sindsdien (al 1264 dagen) staat de hele wereldbevolking onder huisarrest en is iedereen voorzien van een implantaat in de nek waardoor de robots onmiddellijk kunnen ingrijpen als er iemand zijn woning verlaat. De keuze die je dan hebt is ofwel je biezen pakken en zorgen dat je zo snel mogelijk terug in je woonst zit, ofwel een kanjer van een laserstraal te slikken krijgen waarna je als het ware verdampt. Want dat is de enigste regel die de robots hebben ingevoerd : “Niemand mag zijn woonst verlaten”. Deze regel geldt totdat de heersers klaar zijn met hun (onbekend en volgens hen onschuldig) onderzoek, waarna ze terug zullen verdwijnen. Zo superieur zijn deze robots toch niet, want ze maken toch gebruik van individuen die gekend zijn als “collaborateurs” en die zorgen dat ongehoorzame burgers de regel opvolgen. Ze kunnen zelfs ingrijpen door eventjes in de gebiedende wijs een bevel te roepen en een autorisatie code te gebruiken, waarna de in woede uitbarstende robot dadelijk kalmeert en zich uit de voeten maakt.

Ik stelde me al direct enkele prangende vragen. Hoe worden de thuisgebonden aardbewoners voorzien van voedsel en drank ? Ik veronderstel dat de zwakkeren stelselmatig verdwijnen doordat er geen medische verzorging aanwezig is? Elektriciteit, water en andere nutsvoorzieningen zullen normaalgezien niet meer functioneren. Hoe is het mogelijk dat de feestende bende later in de film nog altijd beschikken over alcoholische drank ? De manier waarop de implantaten kortstondig kunnen worden uitgeschakeld, is enerzijds zo simplistisch dat het onwaarschijnlijk lijkt en anderzijds stupide. En wetenschappers en rationeel denkende mensen zijn schijnbaar gedeporteerd als eerste, zodanig dat zij deze oplossing niet vonden. En schijnbaar had Mr. Smythe (Ben Kingsley) nog steeds niet door hoe de hersenspoel-machine werkte, anders zou deze laatste hem niet buiten westen slaan. En tenslotte vroeg ik me af wie in godsnaam de boodschap in die tennisballen zal lezen, daar niemand zijn huis mag verlaten.

Het steeds weerkerend gegeven uit jeugdfilms is hier ook weer van toepassing. De jongeren groeien uit tot ware helden die de scheefgegroeide, bedreigende situatie weer rechttrekken en alzo de wereld behoeden voor verder onheil. Dit herleidt dan de groep volwassenen weer tot een bende randdebielen die niet in staat zijn om deze problemen op een rationele en intellectuele manier uit de wereld te helpen. Dat Sean Flynn ook nog eens beschikt over een onbegrijpelijke kracht moet je erbij nemen. Dat de superieure robot die het hele netwerk van robots in de gaten houdt deze enkeling niet in bedwang kan houden, vond ik een beetje overdreven. Maar ja, dat past dan weeral in het nogal onlogische verhaal. Kingsley speelt geen gedenkwaardige rol, maar kan weer zijn “in trots gekrenkte” gelaatsuitdrukking bovenhalen. Anderson ziet er nog steeds sensueel uit. Maar dat is dan ook alles wat je hierover kan zeggen. Sean (Callan McAuliffe) speelt de held. Nathan (James Tarpey) is het irritante lid van de groep. Een praatjesmaker die door de mand valt als het er echt op aankomt. En Alex (Ella Hunt) vertegenwoordigt het vrouwelijke geslacht en is verder van geen betekenis (buiten het “Doornroosje” moment op het uiteinde). De enige vermakelijke acteerprestatie is die van Milo Parker als de kleine Connor. Schitterend hoe hij een groepje volwassenen kan overmeesteren door gebruik te maken van vuurpijlen. En ook nog pienter ook ! Ik wist niet dat Stannum het Latijns was voor tin.

Uiteindelijk is dit een te negeren film die echt wel mikt op een niche segment van het filmpubliek. Voor de echt jeugdigen kan het misschien een beetje te angstaanjagend zijn. Voor de iets ouderen een beetje te kinderachtig. En voor volwassenen is het helemaal te flauw en achterlijk. Ben je echter een “Dr. Who” aanhanger en ben je helemaal verslaafd aan ouderwets uitziende blokkendoos-achtige robots, dan zou deze avonturenfilm voor kinderen je misschien wel kunnen entertainen. Dit was echter niet aan mij besteed.

1*

Niet geweldig.

Niet elke film met kinderen in de hoofdrol is automatisch een kinderfilm, deze was dat duidelijk wel. Hoewel .. af en toe lijkt deze Robot Overlords zich toch iets volwassener te willen voordoen, alleen strookt dat niet echt met het groepje kindjes dat op nogal lullige wijze de maat neemt van een alien invasion.

Poster geeft de film een B-uitstraling, maar zo goedkoop oogt het nu ook weer niet. Er is in ieder geval iets meer moeite gekropen in de CG dan enkel wat goede rommel op het scherm gegooid. Jammer genoeg is de stilering van de robots geweldig saai en wil het verder ook nergens indrukwekkend worden.

Acteerwerk is redelijk vervelend, enkel Kingsley doet het nog wel aardig. Anderson is een nogal random keuze en de kindjes zijn eigenlijk allemaal vervelend. En dat de afwikkeling van het plot dan te gemakkelijk en flauw is zal wel zijn omdat het toch "maar" een kinderfilm is, maar een echt excuus is dat niet uiteraard.

Had toch iets meer verwacht van Wright.

2.0*