Conflict (1945)

Deze, blijkbaar onbekende Thriller is zeker een aanrader voor de Bogart en/of Film-Noir liefhebbers. Een boeiend plot die voorspelbaar lijkt, maar niet is. Het gegeven van een moordenaar als hoofdpersoon waarvan zijn geweten hem tegenwerkt is een interessante insteek met een rappe finale weet te boeien, fascineren en je in spanning te houden. Bogart speelt een stevige, beklemmende rol en kan geprezen worden om zijn diversitijd. Het jamere is dat hij ook in deze film met regenjas en hoed loopt waardoor een stukje passende identiteit weg ept. Een redelijk standaard cameravoering en idem montage zorgen er wel voor dat het niet met kop en schouders boven andere gelijkwaardige films uit die tijd uit steekt. Al wil net een stukje kruin dit wel doen.

You see marriage is a very tricky business. People have impulses, compulsions, drives that to say towards escape, escape from loneliness. They seek their escape in the companionship of someone else and just when they think they've achieved it, they find they put on their own handcuffs

Beklemmende, spannende thriller met kenmerken uit het Film-Noir genre. Vóór het zien van deze film lagen mijn verwachtingen niet zo bijster hoog, vooral ook vanwege het feit dat het hier om toch een relatief onbekende film gaat (gezien het stemaantal). Ik heb de film dan ook alleen op VHS kunnen vinden, wordt dus wachten op een dvd. Best vreemd aangezien het een Warner Bros 'picture' is met Humphrey Bogart in de hoofdrol.

Humphrey Bogart heeft altijd al tot één van mijn favoriete acteurs uit het klassieke Hollywood behoort, maar hier zet hij toch weer een prachtprestatie neer die te vergelijken valt met o.a.Casablanca en In a Lonely Place. Het verhaal had ook zo geregisseerd kunnen zijn door Alfred Hitchcock aangezien het plot voor heel wat suspense zorgt. Bogart speelt hier Richard Mason in, een man die verliefd wordt op de jongere zus van zijn vrouw. Hij besluit daarom zijn vrouw te vermoorden zodat hij een kans kan maken bij de jongere zus. Na het plegen van de perfecte moord, begint hij last te krijgen van zijn geweten waardoor hij aan zichzelf begint te twijfelen. En dat mondt uit in een prachtige finale die je niet ziet aankomen. Alleen jammer dat niet alle gebeurtenissen even geloofwaardig overkomen. De cameravoering is verder bovengemiddeld, zo komen er typische Noir-kenmerken naar boven zoals het schaduwspel. Vooral bij het plegen van de moord, wanneer je de schaduw van Bogart dichterbij ziet komen is prachtig. Maar het schaduwspel blijft aanwezig (wanneer Bogart dat juwelierswinkeltje binnenwandelt, zijn gezicht dat half overschaduwt wordt, ...). Ook het feit dat Bogart zijn vertrouwde hoed weer opheeft en dikwijls in maatpak of lange regenjas verschijnt draagt bij aan de sfeer. Daarnaast rookt hij weer de ene sigaret na de andere. Verder zijn er nog vele Noir-kenmerken aanwezig: het gevoel van angst en onzekerheid, het feit dat Bogart verstrikt raakt in zijn obsessie voor een vrouw, het ontbreken van een happy end, ...

Ik hoop dat de film ooit nog een degelijke DVD of Blu-Ray release gaat hebben want dit is toch wel echt een aanrader. (Opvallend laag stemgemiddelde op imdb trouwens.)

4.0 sterren

Prima noir/melodrama waarin Humphrey Bogart de sterren van de hemel acteert, hierin bijgestaan door de geweldige Sidney Greenstreet. Aan het strakke script werd meegeschreven door Robert Siodmak - nog zo'n noirheld - waardoor deze film zeer zeker een Duits tintje heeft. Regisseur Curtis Bernhardt en componist Frederik Hollaender waren ook al Duitse oorlogsvluchtelingen. Voor mij de tweede film van Bernhardt die ik onder ogen krijg, na het kwaliteitsvolle maar minder bekende Sirocco (ook al met Bogart).

De spanning zit van begin tot eind goed in deze film, en hoewel niet uitgesproken, bevat de film toch wel fijne noirvisuals. Sommige zaken in het script komen wel minder realistisch over: bijvoorbeeld Alexis Smith, de zus van de verdwenen Mrs Mason, die ruimte maakt voor romantiek, luttele dagen na de verdwijning. Hoe realistisch is zo'n situatie in het echte leven? Hier schiet de psychologie van de film toch wel wat tekort.

Maar verder: genieten maar.

Weer een Bogart die het bekijken zeker waard is , het sterke aan de film is deels dat ze de echtgenote ook echt zo onsympathiek hebben neergezet dat je als kijker bijna hoopt dat hij met zijn misdaad wegkomt .

Blijkbaar durfde hollywood dat niet aan en je ziet gaandeweg dat zijn personage ook zo geschreven is dat hij er niet mee weg mag komen .

Ondanks enkel onwaarschijnlijkheden een erg leuke film die mij toch wel een beetje tot op het puntje van m'n stoel bracht.
Verrassend dat die roos al meteen zijn schuld aantoonde, leuke "gotcha" á la Columbo.