Milos Forman, un Outsider à Hollywood (2012)

Het is dat Milos Forman zelf een fijne verteller is, want anders zou deze documentaire echt verschrikkelijk zijn. Hij is namelijk erg slecht gemaakt en weigert ook maar ergens de diepte in te gaan. Over het algemeen springen we van film naar film, waarbij alleen Cuckoo's Nest en Amadeus echt de tijd krijgen, waarbij Forman dan wat anekdotes verteld, vaak van dingen die op de set gebeurde. Af en toe worden er wat parallellen gelegd met Formans verleden onder het Sovjet-regime en zo nu en dan is er een korte motivatie van Forman over waarom hij een film wilde maken, maar dat wordt tot een minimum beperkt. De fragmenten die gekozen worden spelen niet in op wat er verteld wordt en bij bijvoorbeeld Valmont krijgen we alleen de trailer voor onze kiezen. Het meest onverklaarbare is echter de titel, aangezien juist steeds wordt benadrukt door Forman dat hij zich ontzettend thuis voelde in Hollywood, in plaats van dat hij een outsider was.

Er kan ongetwijfeld een prachtige documentaire gemaakt worden over Forman, maar dit is 'm niet.

2*

Forman is inderdaad een prima talking head, vol schitterende verhalen en anekdotes vanaf de filmset. Een outsider is ie wel degelijk, maar dat heeft vooral te maken met de thematiek van zijn films, die ook over eenlingen en rare snuiters gaan.

Maar goed, het filmmateriaal en bijdragen van andere personen, voornamelijk acteurs, zijn karig. Al helemaal als men het flikt (blijkbaar vanuit oogpunt van filmrechten???) om trailers van Formans films te vertonen in plaats van een of meerdere scenes. Zo voelt deze tv-documentaire nog extra goedkoop aan. Laat het dan achterwege...een gemiste kans.

Hoogstwaarschijnlijk is die er al: Milos Forman: Co Te Nezabije... (2009)

Mocht ik die ooit tegenkomen, zou het me niks verbazen als dit 'tv-aftreksel' een lagere score zou krijgen. Als Forman in die documentaire met dezelfde anekdotes komt aanzetten, dan is deze productie geheel overbodig.

Milos Forman is een formidabel verteller. Waarschijnlijk kun je er wel uren naar luisteren. Het is echter bijzonder jammer dat de makers vooral blijven leunen op die anekdotes. Ze zijn lang niet allemaal even essentieel voor het grote geheel. Daarbij helpen sommige interviews met acteurs ook niet echt. Met name Woody Harrelson houdt een standaard ´promotioneel´ praatje, al heb ik het vermoeden dat hij het ook nog werkelijk meent.

Geheel slecht is deze documentaire niet, want het biedt een aardig beeld van de persoon Forman en zijn motieven. Maar echte uitdieping blijft uit.