Bath Salt Zombies (2013)

Inderdaad niet best. Dustin Mills verraste in 2010/2011 met zijn The Puppet Monster Massacre (2010) , maar heeft het een stuk lastiger in een live action film. Dan valt het budget nóg minder te verbergen. Wel vermakelijk om te zien hoe hij bepaalde elementen uit zijn poppen/animatie-werk meeneemt in deze film. Met name de gore is opvallend cartoonesk. Lelijk, uiteraard, maar wel vermakelijk. Evenals het green screen werk en de flauwe CGI. Übergoedkope, typisch Amerikaanse ongein. Zelfs als liefhebber van dat soort troep is het een taaie zit. Speelduur gelukkig nog onder de 70 minuten.

De titel 'Bath Salt Zombies' is een verwijzing naar Mephedrone, in Nederland ook wel ‘miauw miauw’ genoemd of als truc om de wet te omzeilen badzout. Het is een Drugs die vanwege bizarre en gevaarlijke bijwerkingen al menigmaal de krantenkoppen heeft gehaald. Sommige die onder invloed zijn krijgen de neiging om andere mensen te bijten/op te eten.

De regisseur haakt dan ook in op dit fenomeen en noemt de film een punk-rock hommage aan 'Reefer Madness' de voorlichtingsfilm over de gevaren van marihuana. Het is goed dat hij het vertelde want dat komt helemaal niet over in de film. Dit is meestal erg flauw en nogal saai. De Rode plekken onder de ogen van de verslaafde zijn eerder belachelijk en zijn van verf of lipstick. Andere special effecten worden uitgebeeld in animaties, deze zijn op zich nog wel leuk maar werken de film ook tegen want het mist vooral aan betere effecten of bloed. Wat dus wel zien is frontaal naakt van een vrouw aan het bijna begin van de film. En tja...al die dialogen over de achtergrond of de laboratoriumresultaten van de drugs, door niet heel erg bijzonder acteurs en die hadden veel beter achterwege kunnen worden gelaten. Een armetierig filmpje van een regisseur die het best beter kan!