Lieve Céline (2013)

Telefilm nummer vijf van de lichting 2013. Vooraf degene die me het minst trok, maar dat kwam niet uit.

Ook deze is niet zonder fouten, zo is het komische randje soms nogal misplaatst en is het vooral op een gegeven moment een nodeloze opeenstapeling van ellende, wat mij betreft was het gebleven bij de dood van de moeder, eigenlijk is dat hele gebeuren met het kind echt totaal overbodig, helaas is dit typisch weer zo'n film die veel te dikke lagen drama in het verhaal stopt, terwijl minder zoveel meer zeggingskracht had gehad. Beide zorgen ervoor dat een film die bij vlagen mooi en oprecht is soms onecht en gemaakt gaat aanvoelen.

Daar staan een behoorlijk aantal sterke scenes tegenover. Vooral als het meer om de belevingswereld van de (heel sterk spelende) Van Kampen gaat. En het einde is prachtig. Mooier haast dan de film verdient. Dat vergoedt veel.

3.0*

Matige film over een dik, zwakbegaafd meisje die samen met haar zus en moeder woont. Het hoofdpersonage wordt goed neergezet (mede door de rol van Esmée van Kampen. Echter gebeurd er in de film gewoon te veel waardoor er bij geen enkele gebeurtenis echt lang stil wordt gestaan en daardoor soms de impact verliest.

In de jaren negentig was zo´n beetje iedereen fan van haar.

Interessant, maar toch ook weer niet.

Dat ze laagbegaafd is straalt er direct vanaf. Goed neergezet, door iemand die ik niet goed kan uitstaan. Maar toegegeven: Ze doet het overtuigend. Aan de ene kant boeiend om te zien hoe het leven van zo'n meisje, die haar uiterlijk en achtergrond ook niet mee heeft, te volgen. Aan de andere kant is het zeer voorspelbaar en (te) veel van hetzelfde. Haar 'filmzusje' doet het ook goed, ik zie Carolien Spoor graag spelen.

Waar ik me echt vreselijk aan stoorde was die Johan, met zijn 28462947 x 'Poppedijntje'. Vervelend figuur zeg.

Het kabbelt voort. De echte problematiek komt niet volledig uit de verf. Van een The Bold and The Beautiful obsessie gaat het, na één liedje te hebben gehoord, over naar een Céline Dion obsessie. En daarvoor gaat ze over lijken. Ging me iets te snel allemaal, en de meeste scènes voelden aan als onnodige opvulling en tijdgerek.

Het einde, jezus. Discussiepuntje zeg. Mag iemand als Brooke wel kinderen opvoeden, in haar situatie? Nee, Brooke zou dat niet mogen. De ontknoping aan het eind vond ik dan ook verschrikkelijk. Mijn mond viel open van afschuw. Ergens ook akelig realistisch, maar het blijft naar.

Dubbel gevoel. Weet nog niet wat ik er mee aan moet.

Oh ja, ik lees hierboven ook dat Esmée aangeeft blij te zijn met haar lijf? Dat is iets wat ik niet kan begrijpen. Dat je geaccepteerd hebt dat je dik bent, tot daar aan toe. Maar blij met het feit dat je zo'n 50 kg overgewicht hebt? Nee, gaat er niet in.

Dit is best een goede film. Ik vond dat Esmée erg goed speelde. Geen overdreven type met een licht verstandelijke beperking, maar juist zoals het vaak is. Wel heftig wat er op een gegeven moment gebeurt. Je leest het vaak in de kranten, zoiets. En dan denk je 'die mensen zijn gek'. Maar als je een verstandelijke beperking hebt, kun je die verantwoordelijkheid ook niet altijd dragen. Zeker de moeite waard, deze film.

Meisje van de Plus krijgt van mij een plus.

Maar wat doet het Kruidvat in deze film Is dat nou sluikreclame of gewoon bedoeld als grap? En Unox worsten trouwens ook.

Die laatste scene in Las Vegas vind ik erg mooi.

Film lijkt een beetje op deze: The Year Dolly Parton...

Redelijke film, hij begint best goed, maar zo tegen het eind totdat zij een baby krijgt begint ie te vervelen en snap ik er niet zoveel meer van, beetje overbodige scene ook.

wel goed gespeeld!

Ik vind Esmée van Kampen erg goed in haar rol. Ze leeft zich helemaal in. Het verhaal boeide mij van begin tot eind. Wel gebeurt er misschien iets te veel drama. Zeker voor een vrij korte film. Mooi einde. 4*

De zwakbegaafde Brook [Esmée van Kampen] woont met haar moeder Pamela [Ellen Pieters] en haar zus [Carolien Spoor] in een woning in Amsterdam-Noord. Hoewel zij iedere onbetaalde rekening netjes archiveert, is zij zich totaal niet bewust van de benarde financiële situatie waarin zij zich bevinden. Sues nieuwe vriend Johan [Gijs Naber] brengt wat zonneschijn in haar leven totdat een tragische gebeurtenis haar leven op de kop zet. Van Kampen is briljant in dit uitgebalanceerde psychologische drama dat ondanks vele valkuilen nooit vervalt in goedkoop sentiment en waarin de humor nooit ten koste gaat van de hoofdpersoon. Ondanks een eenvoudig plot in gelijke mate ontroerend en hartverwarmend.

Wat mij betreft word deze film nogal onderschat. Sterk acteerwerk en vraagt ook wel de aandacht van mensen als Brooke in haar situatie, maar ook die van haar zus en vriend in dit geval. Goed verhaal wat het ook goed laat zien.

Je leeft mee en gaat er ook wel bij nadenken.

Best deprimerend en treurig verloop in dit dramatische verhaal over een zwakbegaafde moeder en dochter. Door een pijnlijke en eigenlijk traumatisch incident wordt de verhaallijn eigenlijk nog gecompliceerder.Ook het thema Celine krijgt richting de finale van de film een wrange betekenis die voor een huivering zorgt. Acteerwerk is acceptabel. En dat geldt ook voor deze " Lieve Celine". 3*

Ik heb niet het gevoel dat ik nou naar een echt slechte film heb zitten kijken. Een verhaal over een zwakbegaafd meisje dat samenwoont met haar moeder en zus. Het is een heel indringend verhaal, waar opeenvolgend hele vreselijke dingen gebeuren. Maar toch weet de film niet te raken met alles wat er gebeurt. Al wordt er prima geacteerd en is het verhaal ook duidelijk. Gezien vanuit het standpunt van het meisje, die niet altijd de juiste "plaatjes" bij een gebeurtenis weet te maken. Maar bij mij kwam de film toch niet binnen op de manier die ik bij een dergelijke film met een dergelijk verhaal zou verwachten. Het kwam op mij toch over alsof het verhaal te groot was voor een kleine film als deze. Te hoog gegrepen voor deze regisseur misschien. In ieder geval niet overtuigend of geloofwaardig genoeg. En daardoor miste hij vooral de noodzakelijke diepgang en emotie die bij dit soort film hoort.