Guang Yin De Gu Shi (1982)

In Kino is er deze dagen een serie Taiwanese New Wave films te zien. De enige die ik nooit zag was deze en dit is wellicht de film die het allemaal begon. Vier debuterende regisseurs nemen vier decennia en vier leeftijden. Het eerste segment is 50's en gaat over schoolkinderen en ouders die ze verschillend opvoeden. Dat segment is ook een beetje kinderlijk, maar niet onaardig. De betere segmenten zijn het tweede (jaren 60, middelbare school) over een meisje dat verliefd wordt op een onbereikbare aanzienlijk oudere jongen en en jong jongetje die haar aandacht wil en het derde segment (jaren 70 studentenleven) over het mijnenveld van verliefdheid. Die twee segmenten zijn zowel qua stijl als toon het interessantst. Het vierde segment is een wat kluchtig segment dat in wat toen het nu was speelt en over jonge werkenden gaat.

Ik wist al kijkende niet wel segment bij welke regisseur hoorde. En gokte dat de veruit bekendst geworden regisseur Edward Yang (ik heb hem hoog zitten) het derde of misschien tweede segment had gemaakt. Het bleek het tweede. Het derde segment is van Yi Chang die ook nog een serieuze loopbaan had. De regisseurs van het eerste en vierde segment zijn van regisseurs waarvan nadien niet veel vernomen is.

Aangenaam puzzelstukje dat ik nog miste in mijn kijk op de Taiwanese new wave.

Deze film was verschrikkelijk. Elke scène was zo geforceerd en gekunsteld dat niets natuurlijk aanvoelde. Het acteerwerk was verschrikkelijk, het voelde alsof de acteurs de regels lazen in plaats van de personages daadwerkelijk te belichamen. Eerlijk gezegd was zelfs dat niet meer te redden. De personages waren allemaal karikaturen, het was zo cliché en voorspelbaar. De regie was echt ondermaats, zelfs het korte stukje van Yang dat ik helemaal niet had verwacht. Het camerawerk is okay maar erg saai en ongeïnspireerd. Ten slotte zijn sommige muziekkeuzes niet naar mijn smaak. Ze zijn meer voor het hipsterpubliek, om het maar eens botweg te zeggen. Het enige dat goed was aan deze film was de belichting en het gebruik van schaduwen, wat er weliswaar mooi uitzag. Dat alleen maakt een film nog niet goed.

Ik vond Taipei Story geweldig maar ik kan niet geloven dat ik zelfs het gedeelte van Yang zeer ondermaats vond. Ik had meer verwacht eerlijk gezegd.