El Buen Amor (1963)

Ze bestonden nog niet : ff films van auteur Reguiero... later gekend geworden vanwege zijn esoterisch/ hermetische werken vol oedipale thematiek, hier zien wij daar reeds een voorafschaduwing van . Bovendien een film die- het is weer zo laat- werd genomineerd voor een gouden palm !

Aardig voor een debutant, maar niet zo moeilijk te verklaren : Reguiero tracht hier- als zovele beginnende Spaanse regisseurs toen- om de gekende buitenlandse modellen na te apen. Dat betekent in concreto dat we hier heel veel tracking shots alla Resnais zien, het betekent ook dat we worden vergast op de wederwaardigheden van een jong koppeltje dat alla Jules et Jim- bij voorbeeld- ronddartelt en alla godART cafégesprekjes voert.

Wat de film dan noodgedwongen onderscheidt van zijn rolmodellen is de setting : een heuse dictatuur waarvan de tegenwoordigheid metaforisch alomtegenwoordig is. We zien heel veel lieden in uniform, we zien ook overal gesloten deuren, hekken, tralies, vensters enz. Let ook op het slot. Speelt ook in de winter en af en toe lijkt het wel alsof we ergens in het oostblok zitten, zeker tijdens het reisje in de verrotte boemeltrein van Madrid naar Toledo.

Film is bijna non- narratief en een soort mood piece: 2 gelieven- starcrossed uiteraard- gaan een dagje op stap naar Toledo zonder dat hun familie- op de achtergrond steeds aanwezig als symbolen van repressie- van niets weet. Maar we begrijpen dat hun Liefde permanent bedreigt wordt door boze machten, meer bepaald de dictatuur en het bijbehorende verstikkende klimaat. Dat dus gesymboliseerd op reeds aangestipte wijze. De titel slaat uiteraard op het gekende werk van de archipreste van Hita, in het begin ook als motto geciteerd.

Duurt allemaal niet te lang, ging me in zijn hermetisme en krampachtig gewilde auteurisme toch wat vervelen. Dit ondanks de setting in Toledo waar we worden getracteerd op bijna alle gekende toeristische highlights, waaronder een uitgebreide contemplatie van de begrafenis van de graaf van Orgaz. Het was duidelijk off season !

Misschien kwam die verveling ook door de afwezigheid van een non- diëgetische score bijna, heel sporadisch slechts aanwezig. Zal wel een gevoel van vervreemding moeten oproepen oid.

Ik was er niet kapot van, ook niet van de fotografie met steeds weer die tracking shots, maar we moeten daarbij zeggen dat de DVD niet van zo heel beste kwaliteit is. U moet het allemaal zelf zien, zullen ongetwijfeld fansubs voor zijn. Voor mij was dit te derivatief en cultureel correct.