Rauwer (2012)

Te zien op IDFA

TV uitzending: maandag 17 december 22.55 uur, NED 2

Trailer (YouTube)

Ziek wijf.

koekoek

Zo ziet ze er ook uit. Volledig gelijk dat haar kind inmiddels onder toezicht wordt gesteld. Gewoon zielig hoe zo'n jochie zijn jeugd en leven kapot wordt gemaakt. Wil 'm wel zien vanavond.

Die hond!

Dat dacht ik na de eerste docu (Rauw) ook, maar het zou goed kunnen dat het toch minder gek is dan je in eerste instantie denkt. De moeder heeft op veel vlakken denk ik echt wel een punt als het om voeding gaat. De rest van de maatschappij is misschien ook wel te veel inprent wat goed zou zijn. Ben zelf gaan twijfelen. (ook op allerlei andere vlakken) We nemen alles maar aan. Over melk bijvoorbeeld de jaren tussen deze docu's ook niet al te positieve geluiden gehoord. En zo hoor je dat over steeds meer producten. Wie hebben er gelijk? Ga er verder alleen in mijn voedsel consumptie ook weer niet te veel op aan passen. Daarvoor hou ik dan weer te veel van lekker koken en eten. (wat anders te veel moeite kost)

Tom komt wel erg geïndoctrineerd over dat vind ik nog wel het meest zorgelijke. In hoeverre is het echt zijn eigen keuze? En dat ie van school word weg gehouden is misschien, bijvoorbeeld sociaal gezien, ook niet zo goed. En mij lijkt de reden daarvoor ook te zwak. Maar ook daar zijn natuurlijk oplossingen voor. (hij zat ieder geval op voetbal om iets te noemen)

edit: Is het erg om 12 centimeter korter te worden als dat verder geen gezondheidsrisico's met zich mee brengt of zelfs het niet eten van de producten die daarvoor nodig zijn andere risico's verminderd? We worden met zijn allen steeds langer. Maar dat lijkt me helemaal niet nodig.

Ik moest huilen bij dat stukje. Dat vond ik toch echt het ergste. Komt de dierenbescherming ook nog om de hoek kijken of hoe zit dat ):

Verder ben ik het eens met Brammaretto. Een interessante docu over voedsel is overigensFood Matters (2008).

Verder vond ik dat de vrouw in de documentaire overkwam als eetgestoorde. Het eerste wat bij mij op kwam toen ik een paar van haar uitspraken hoorde (voor al die van 'dun' en 'dik') dacht ik aan Orthorexia Nervosa.

Ik vond het ook jammer dat vooral 'expert comments' werden gegeven door artsen in het ziekenhuis, en niet voedseldeskundigen die dingen weten over het 'raw food diet'. Want een kind kan gemakkelijk door zijn kinderjaren heen gaan zonder dierlijke producten.

Ik vond het een interessante documentaire maar ik heb het gevoel dat er meer uitgehaald zou kunnen worden.

Hup! Alles in de blender en klaar! School? Daar doen we niet aan. .. blijf maar lekker thuis en luister naar mamma. ..

In tegenstelling tot wat de synopsis beweert neemt deze documentaire op subliminale wijze wel degelijk stelling, jammer.

En waarom tegelijkertijd niet het andere -en tevens veel algemenere- uiterste belichten? Kinderen die door incapabele ouders kampen met obesitas en daaraan gekoppelde aandoeningen als diabetes en vergroeiingen zijn minstens zo slecht af...

Oppervlakkig.

Best aardig onderwerp. Dit soort internet wijzen heb je het laatste decennia steeds vaker. Hebben dan altijd allemaal apps en internet sites waarop allerlei dingen super duidelijk uitgelegd worden volgens hen. Van de aanslag van JFK tot de befaamde E codes. Het is altijd opvallend hoe snel men iets gelooft. En vooral hoe snel men opeens zichzelf als kenner bestempeld. (merk je op MM ook wel eens) Hier merk je dat bij de vrouw ook heel erg. Die guru zegt allerlei dingen (waar de basis extreem vaag van blijft) en je ziet haar glunderen.

Waarheid lijkt verder in het midden te liggen. Gezond eten lijkt me helemaal geen slecht principe. Irriteer me altijd dood aan mensen die tomaat of komkommer niet lekker vinden en het daarom nooit eten. (zeikerige eters zijn ook een docu waardig) Maar ze slaat duidelijk door. Wat de conclusie na het eerste deel ook al was.

Helaas lijkt de maakster wat te dichtbij de familie te zitten. Sommige kritische vragen lijken weg te blijven. Zo is haar oudste zoon niet zo klein. Was hij dat wel toen hij onder zijn moeder leefde? Ook krijg je een kort beeld van de vader. Hij vindt het onzin dat ze haar kinderen kwijt zou raken. Maar wat hij precies vindt van zijn kleine zoon die er erg zwak uitziet. Wordt niet helemaal duidelijk. Ook echt doorvragen op de moeder blijft wat uit. Want er lijkt meer schuil te gaan achter de keuze rauw te eten. Ze is ook extreem bang voor elke ziekte. Je hebt ook van die Doomsday Preppers waar ik me ook altijd afvraag of je wel wilt leven in een wereld waarin haast iedereen dood is gegaan. Heb je dat ook hier. Wil je wel zo oud worden met zoveel angst voor eten en het leven opzich.

Het blijft een wat mager tweede deel. Dat wel leuk wegkijkt want het blijft een aparte vrouw.

2.5*

Trouwens lachwekkend dat mevrouw een boete krijgt van maar 250 euro omdat ze d'r kind al 3 jaar niet naar school stuurt!

Een paar dagen voor een vakantie 'ziek' melden en je hebt meteen de leerplichtambtenaar op de stoep...

Dat stuk in de rechtszaal was trouwens al helemaal lachwekkend toen die moeder tegen dat kind zei of hij nog wat wilde vertellen tegen die mensen van Jeugdzorg... Daar hadden ze thuis of geoefend hoor, tjongejonge. Eerst wilde die niks zeggen maar toen bedacht die zich ineens en sprak toch maar de woorden die zijn moeder hem heeft aangedrongen.

'Wil je een manderijn om 't te vieren?'

'Op je 18e vindt iedereen je stoer'

'Wil je 1.77 cm worden? Veel zaden eten dan maar'

Jeugdzorg: jongen die rauw eet, moet met spoed uit huis - Binnenland - VK - volkskrant.nl

Het gevoel dat bij mij overheerst na het kijken van deze interessante documentaire is 'wat een afschuwelijke, dogmatische vrouw is die moeder toch.'

Haar lieve, meegaande zoon Tom is de dupe van de verstarde principes van haar. Ze vergelijkt dierlijke proteïnen met sigaretten en heroïne.

Tja, dan is het voeren van een normale, volwassen discussie haast onmogelijk. Ze hoort voor haar onwelgevallige argumenten niet eens.Of countert deze met absurde, extreme voorbeelden, zoals enigszins geëxtrapoleerd door ondergetekende 'van vis word je schizofreen.'

Zielig, met name voor Tom, een puber in het lijf van een 8 jarige, en voor de hond. De manier waarop de Nederlandse staat hiermee omgaat is ook te triest voor woorden.

100% met je eens! Kan het niet beter verwoorden.

Kijk naar wat de "normale mens" allemaal eet, of dat zo gezond is allemaal.

Veel van wat de "normale mens" als gezond bestempeld is echt niet zo gezond.

Extreem veel uit de supermarkt is geraffineerd en of bewerkt en is dus echt niet zo goed voor je...

Toch met enige verbazing en afschuw zitten kijken naar de moeder van Tom. Ze houd de ontwikkeling van haar eigen zoon, tegen omwille van persoonlijke principes.

De eerste docu heb ik niet gezien, en ik dacht in eerste instantie een jaar of 10 was. Het begin heb ik net gemist, misschien dat dit daar vermeld werd, maar ik kwam er dus pas wat later achter.

Een van de momenten die mij nog het meest zorgen baarde, was het moment dat ze dierlijke proteinen ging vergelijken met sigaretten, alcohol en heroïne! Sorry, maar toen ik dat hoorde, was dat voor mij het teken dat zij zich nooit aan zal passen. Vervolgens flapt ze er ook nog enkele uitspraken uit over dingen dat zij heeft gelezen dat je van vis schitzofreen wordt.

Ook wordt Tom weggehouden op school, ook dat kan de ontwikkeling van Tom nog wel hebben.

Lastig blijft het feit, wat de dame van Jeugdzorg al aangeeft, of het weghalen van Tom bij zijn uiterst schadelijke moeder opweegt tegen het trauma dat hij hierbij kan oplopen.

De moeder in kwestie ziet er nou ook niet heel erg gezond uit moet ik zeggen. Dit soort mensen, met dergelijke bijeenkomsten over hun 'way of life' zie ik al snel als een sekte. Voor kinderen als Tom is dit een 'way of destruction'. Hij loopt hierdoor zowel lichamelijke achterstand cq. schade op, alsook sociale en maatschappelijke schade.

Ik kan erg boos worden van types zoals de moeder van Tom. Ieder mag van mij zijn eigen keuzes maken, absoluut. En ieder moet zijn leven invullen zoals hij denkt dat dit moet. Maar laat daar niet anderen, en al helemaal niet je eigen zoon de dupe van zijn. Mijn inziens moet deze jongen ergens anders worden verzorgt, dan in zijn huidige thuissituatie.

Wat ik vooral heftig vond om te zien is dat zijn moeder wil laten lijken dat hij een eigen keuze heeft door hem te vragen of hij vrijwillig rauw voedsel eet. Kinderen zijn nu eenmaal loyaal aan hun ouders, dus natuurlijk zegt hij "ja". Hij houdt van zijn moeder en wil haar niet afvallen. Hij ziet immers ook wel dat zij dit doet om hem te beschermen, wat ik ook oprecht geloof. Of ze daadwerkelijk de juiste ideeën er op nahoudt durf ik (zelfs ik als overtuigd vegetariër) te betwijfelen. Ik vond moeder er erg slecht uitzien. Ze lijkt zo veel ouder dan dat ze waarschijnlijk is. Ze komt wat psychotisch over door de manier waarop zij gelooft in haar waarheid en hoe ze dit probeert uit te dragen. In Rauw zegt ze zelfs zoiets als "Buddha en Jezus vastten ook voordat er wat groots zou gebeuren", toen ze vertelde over waarom zij al een aantal dagen aan het vasten was. Ze zit erg vast in haar eigen kleine wereldje en zal op die manier nooit zien dat sommige dingen wellicht net wat anders liggen.

Een erg interessante documentaire die me wel aan het denken heeft gezet over in hoeverre jij je kinderen mee moet sleuren in je eigen overtuigingen.

Zélfs die hond is op een zeker moment het bokje.

Hoe die nietsontziende sociopaat alles ondergeschikt maakt aan haar selectieve (voedsel)inzichten is ronduit weerzinwekkend om te zien.

Complete waanzin (die hond!), wat mij betreft had de docu wel iets scherper gemogen. Zo kwam de vader wel erg gemakkelijk weg bij de interviewer. En waarom niet die goeroe scherp ondervragen (waar haalt hij zijn wijsheid vandaan?).

Goed gemaakte documentaire.

De moeder van Tom is het perfecte voorbeeld van moderne angst. Bang dat de kwik in de vis in je hersenen zitten en bang dat vlees eten kanker veroorzaakt. Na twee uur op internet zitten kan ze voor van alles en nog wat artikelen vinden die dezelfde soort visie hebben als de moeder.

Overigens is heel deze documentaire een overdreven onzin portret die totaal geen toegevoegde waarde heeft of maatschappelijke problemen aankaart. Zo vind ik de ouders die hun kinderen vier keer per friet laten eten en in de avond met zakken chips op de bank zitten veel erger dat deze moeder. Laat de instanties alsjeblieft deze kinderen helpen in plaats van Tom die de hele dag rauw eet en thuis leert. Natuurlijk mist Tom een bepaald sociaal aspect als hij niet naar school gaat maar hij mist ook het nutteloze van het naar school gaan. Hangen bij de Albert Hein met energiedrank is maatschappelijk aanvaardbaar maar alles rauw eten is een gigantisch probleem.

Het probleem is dat ze obsessief is en veel te veel doordraaft in haar levenswijze. hetzelfde kan gezegd worden voor de moeders met smetvrees, de moeders die vijf keer per week gaan fitnessen en de vaders die schreeuwend aan de zijlijn van het voetbalveld staan. Obsessies is een doodnormaal iets in de maatschappij.

De ene obsessie is de andere natuurlijk niet. Deze mevrouw raakt duidelijk het kind. Zowel fysiek als mentaal. Je moet omgaan met leeftijd genootjes. Ook al hang je bij de AH, dat is onderdeel van je jeugd. Het hele naar schoolgaan werkt ook gewoon aan je sociale vaardigheden. Dat leek hij al redelijk te missen. Was al 15 maar gedroeg zich nog als 10. (hoewel hij had een chickie, maar gezien zijn verjaardag was dat ook zijn enige vriendin uberhaupt.) Dat kun je dan wel allemaal lief vinden. Maar als hij op zijn eigen beentjes moet staan en hij alleen in de veilige mamie omgeving heeft geleeft, word het niets met die jongen.

Overigens is het niet naar school gaan het grootste probleem voor de moeder. Dat zegt jeugdzorg ook in de docu. Zie ook link van Kappeuter. Dat lijkt me heel verstandig van Nederland. Een kind moet altijd naar school! Over het eten maken ze zich natuurlijk zorgen, maar bij de dikke kinderen is dat natuurlijk ook gewoon zo.

Zo worden de Ed Gein's van deze wereld geboren

De mafketel die daar staat te preken over chronische pijn en gras die moet zijn eigen echt laten nakijken, mijn moeder heeft al jaren chronische pijn door ontstekingen veroorzaakt door fibromyalgie, en hij wil ze dan blootvoetend op het gras laten lopen en dan na 1,5 zou je genezen zijn. Ja duh.deze mensen zijn bij mijn inziens gek. Deze jongen ziet er van buiten misschien goed uit maar van binnen mist hij enorm veel dingen die hij echt nodig heeft.Tom van zijn moeder scheiden is niet goed, maar streng toezicht op het beter eten zou een goede oplossing zijn. Ik weet zeker dat als hij volwassen is dat hij zeker stopt met rauw eten. En dat goeroe gedoe gaat nergens over, deze mensen zien dingen die niet bestaan. En als het niet gekker kan, krijgt zelfs de hond paar dagen niks te eten ivm met een ontsteking aan de oor. Heel de ram bam van rechters ect is ook voor Tom niet goed en dan al 3 jaar niet naar school is toch vet strafbaar.

Wat een extremisten zijn die raw hippies, het erge is dat ze haar kind erin meesleept.

Jeugdzorg wil jongen die rauw eet uit huis plaatsen - Jeugdzorg - TROUW

"Wil je het vieren met een mandarijn?"

Als het niet zo wrang was kan je best lachen om zo'n opmerking. Laat ik vooropstellen, in beginsel mag eenieder zijn kind opvoeden zoals deze wil mits het kind zich in de maatschappij weet te passen (als bescherming dat het met zo'n persoon anders verkeerd afloopt). Want iemand een religie opdringen vind ik net zulke mishandeling. En dat kind beschermen is bij deze vrouw bij dit kind niet het geval. Zij heeft zo'n streng dogmatische ideologie, dat niets kan wijken. Als ze weer op onderzoek uitgaat, dan is de uitkomst eigenlijk al wel bekend. Ze zoekt alleen even de informatie op om dat te ondersteunen. Maar vooral voor Tom zelf, zwaar geïndoctrineerd, met dan wel een vriendinnetje maar verder geen vrienden zo het lijkt, straks niet klaar voor de maatschappij. Neemt niet weg dat beide wel van elkaar houden. Dat zie je in sommige shot's wel. En wil ook best geloven in de goede bedoelingen van moeders, maar door haar beperkte blik ziet ze enkel haar visie nog als de enige, als de juiste. En dat is kwalijk.

Over de docu zelf. Kort, helder, neemt wel degelijk stelling tegen moeders. Af en toe wat mooie beelden, af en toe aardige muziek, maar niet meer dan dat. Wel heel rauw wat betreft de beelden die worden getoond. Naakt en eerlijk, als moeders weer een ellenlange suggestieve vraag op haar kind afvuurt. Dat Tom rauw wil eten wil ik best geloven, maar dat is in die jaren er wel in gedrild. Zoals ook met enig geloof. Maar door dat zo te tonen, evenals de shake's (die soms er niet heel smakelijk uitzien, en wat andere schaamtemomenten is wel duidelijk aan wiens kant de maker staat. Ook de beelden van de kleine kinderhandjes van Tom om de middel van Tara tijdens het piano spelen. Zowel lichamelijk als geestelijk lijkt hij nog op een kindje. Goed geschoten dat.

Ze had overigens misschien wel wat kritischer in haar vragen mogen zijn tegen de moeder en vader. Hoewel, moeders antwoorden kan je ook zo wel dromen.

Rauwe-Groente-Eter ondergedoken voor Jeugdzorg

Die zit bij zijn vriendin, zijn moeder zij in de docu al waar hij ging onderduiken.

ja dat klopt. vandaag is hij ondergedoken.

Eerst even het korte eerste deel gezien en daarna deze wat langere follow-up. Ouderlijke vrijheid in de opvoeding valt niet zomaar op te geven natuurlijk, maar het is bijzonder pijnlijk dat dit jochie daar geestelijk en lichamelijk onder moet lijden. Als documentaire overigens wel iets beter dan het eerdere deel dat bijzonder slecht geluid en constante hinderlijke muziek onder de beelden had. Maar echt goed kan ik dit ook weer niet noemen, de docu is meer sobertjes dan rauw.

2,5*.

Ligt het aan mijn gevoel voor humor of was dit af en toe werkelijk hilarisch? Die moeder was soms gewoon net een typetje. Eerdere al aangehaalde voorbeelden als de vastende hond, die sekte (blote voeten op het gras tegen chronische pijn?) de feest-manderijn/sla-burritto, enkele ideeen (hersentumoren door vis, vlees met heroine vergelijken...) en ga zo maar door. Ik lag werkelijk dubbel! Maar ook de (aandoenlijke) stukken met Tom en zijn vrijgevochten vriendinnetje tussendoor: ik had er de grootste moeite mee te geloven dat dit ventje al echt (bijna?) 15 was. Echt een enorme boeiend onderwerp dit, waar je niet zo 1,2,3 een mening over klaar hebt: fascinerend op een zieke manier! (3*)