My Amityville Horror (2012)

Wie gefascineerd is door de legende van het huis in Amityville dat centraal stond in een enorme serie horrorfilms (beginnend met The Amityville Horror (1979), mag deze documentaire niet missen. Daniel Lutz was één van de bewoners van het huis ten tijde van de (vermeende) bovennatuurlijke verschijningen en liet zich filmen tijdens een aantal sessies met een psycholoog en laat zich bovendien interviewen door Eric Walter. Lutz is duidelijk een getraumatiseerde man, maar hij is vooral een vat vol tegenstellingen. Eén en ander wordt in context geplaatst door specialisten en journalisten die 35 jaar eerder verslag deden van het verhaal van de familie Lutz. De specialisten komen met een verklaring voor alles, maar Walter weerhoudt zich ervan die theorie kritisch te bevragen. Daniels broer en zus besloten niet mee te werken aan deze film. Maar ook daar kun je moeilijk harde conclusies aan verbinden. Fascinerend is dit zeker.

Kale documentaire die een berucht figuur uit de oorspronkelijke legende opstoft in de vorm van Daniel Lutz. Een getroubleerd figuur dat duidelijk moeite heeft met zijn verleden en de verwerking hiervan wordt redelijk uitgebreid getoond in deze documentaire. Het spijtige is dat regisseur Eric Walter en zijn team daar buitenom niet zoveel te melden hebben en de speelduur daarom maar opvullen met onzin zoals een ritueel tussen Lutz en Lorraine Warren. Wat voegt zoiets nou precies toe? Je zult er enkel de twijfel mee uitrekken van Lutz zelf, die het duidelijk al zwaar heeft. In dat opzicht is My Amityville Horror niet veel meer dan een tragisch persoon niet de hulp bieden die hij zo nodig heeft en dat resulteert in een hoop nietszeggende, irrelevante scènes. Als variant op de legende irrelevant, als informatiebron te leeg en enige vorm van spanning of mysterie wordt ook vakkundig vermeden. Het is allemaal niet best, maar toch is het beter dan een hoop van de filmische drek, vooral omdat Lutz wel enige bewondering oproept.