Brylcream Boulevard (1995)

Zeebonk van marsepein

Met Brylcream Boulevard ben ik aan mijn laatste bezoek aan Cinema Flagey aangekomen in het kader van het in memoriam van Robbe De Hert. Het is niet meteen de meest moeilijke te vinden film uit zijn oeuvre maar toch was ik om verschillende redenen dit telkens opnieuw misgelopen. Nog even getwijfeld om Blueberry Hill nog eens te herzien om alles fris in het geheugen te hebben maar wegens tijdsgebrek is dat uiteindelijk niet meer gelukt. Uiteindelijk kwamen er wel wat flarden terug maar het is wel duidelijk dat je de eerste film gezien moet hebben vooraleer je hier aan begint.

Want Brylcream Boulevard is een vervolg in elk opzicht van het woord. We pikken de draad zo'n 5 jaar later terug op en de leerlingen van de 5de metaal zijn elkaar uit het oog verloren. De terugkomst van Robin De Hert zet echter alles opnieuw in een stroomversnelling en dan vraag je je af hoe het überhaupt kan dat ze elkander uit het oog zijn verloren, want in een paar seconden komen ze de ene na de andere weer tegen. Het is echter maar een klein hekelpunt in een voor de rest wel degelijke film. Waar de voorganger nog die branie van een stel jongeren die het tegen de gemene schoolsecretaris opnemen bevatte, is deze film net wat genuanceerder. De focus is eigenlijk veel meer op Verbist komen te liggen en De Hert slaagt er in om daar echt een personage van vlees en bloed van te maken. Waar het in Blueberry Hill gewoon een machtsgeile tiran is, is het hier een enorm tragisch figuur geworden. Langs de andere kant zijn de andere personages, en dan vooral de scholieren, weinig gegroeid ten opzichte van Blueberry Hill en dat wringt dan een beetje.

Enkel Robin maakt een grote sprong vooruit, wat nogal logisch is aangezien het het personage is dat het dichtst bij de regisseur aanleunt, en wordt opnieuw degelijk vertolkt door Michaël Pas. Sowieso wel fijn dat alle grote rollen uit de voorganger terug komen opdraven. Stijn Meuris is in die paar jaar dat er tussen beide films zit niet echt een betere acteur geworden en ook van Oliver Windross (Rudy) is het niet verbazend dat diens carrière, met uitzondering van wat films voor De Hert, niet echt van de grond is gekomen maar toch.. Liever dat dan andere acteurs casten. Brylcream Boulevard is ook wel weer het zoveelste bewijs wat voor een goede acteur Frank Aendenboom was. Die man kan echt eender welke rol naar zich toe te trekken en het stuk nadat het filmpje met Blondie wordt getoond is hem echt op zijn best. Nederlandse co-productie dus ook wat Nederlandse acteurs en naast Babette van Veen, die uiteraard ook al in de eerste film meedeed, krijgen we nu ook de altijd goede Gert Jan Dröge voorgeschoteld. Veel cameo's ook van onder andere Soulsister (Jan Leyers en Paul Michiels zijn apart te zien, ze nemen ook de soundtrack voor hun rekening) en Tom Lenaerts en Andrea Crooneberghs tijdens het gala maar ook de bijrollen met onder andere Jappe Claes, Marc Van Eeghem en Jaak Van Assche zijn de moeite.

Nu resten me enkel nog de kortfilms en de documentaires. Ik hoop daar toch ook ooit eens aan te geraken. De Hert is zo'n regisseur die misschien niet de meest perfecte films maakt, maar hij is wel altijd consequent in zijn kwaliteit met niets dat lager dan 3.5* scoort. Ook aan deze Brylcream Boulevard zijn een aantal dingen mis, maar er blijft een zekere charme in zijn werk zitten die me altijd wel kan bekoren.

3.5*

Enigszins teleurstellend vervolg van Blueberry Hill (1989). Het zijn weliswaar dezelfde personages, maar het is een heel andersoortig verhaal. Ik vond er niet veel aan.