Étoile (1989)

Interessante film die als voorloper gezien zou kunnen worden van Black Swan. Waar Black Swan vooral de psyche verkent, hebben we in Etoile echter meer te maken met fantasy. Soms werkt het, maar meestal niet. Het script is wat rommelig en het einde duurt wat lang, maar dit wordt gecompenseerd met een goede Connelly en een aardige Suspiria-achtige scène tegen het eind. Sowieso deed Etoile mij meermaals denken aan de klassieker van Argento. Zeker wat de barokke setting betreft.

3*

Naar Étoile was ik nieuwsgierig omdat Jennifer Connelly er in speelt en de film zo onbekend is. Op Moviemeter hebben (met mij erbij) 3 mensen de film gezien, op IMDB ook maar een stuk of 200. De film was ook zeker niet makkelijk te vinden, maar dankzij John Milton heb ik een Russische DVD-versie kunnen bemachtigen.

Étoile gaat over Claire Hamilton, een Amerikaanse ballerina die in Hongarije auditie wil doen voor een prestigieuze ballet-school. Daar ontmoet ze de tevens Amerikaanse Jason, het neefje van een antiek-handelaar. Claire wordt verward met een ballerina genaamd Natalie en gaat zich vreemd gedragen. Jason probeert te achterhalen wat er met haar aan de hand is en moet het geheim van de ballet-school zien te doorgronden.

Aangezien het een Italiaanse film is zal Jennifer Connelly ongetwijfeld zijn gecast naar aanleiding van Once Upon A Time in America of Phenomena. Connelly kan beter, maar ik vond het toch een bijzonder aardig rolletje. De verschillende identiteiten weet ze goed neer te zetten en het ballet-dansen was ook vrij indrukwekkend, en uiteraard altijd een lust voor het oog die Connelly. Gary McCleery deed het ook wel aardig, al was de chemie met Connelly soms een beetje matig. McCleery lijkt een soort mix van Tom Cruise en Christian Slater overigens... Verder speelt de Amerikaanse Charles Durning ook een leuke rol als de antiekhandelaar. De Franse Laurent Terzieff zette een sterk mysterieus personage neer.

De film doet erg denken aan Suspiria van Dario Argento, die ging ook over een Amerikaanse ballet-danseres die naar een mysterieuze ballet academie gaat. Ook een beetje aan Phenomena (waar Connelly in speelt) waar een Amerikaans meisje naar een Zwitsers internaat wordt gestuurd. Aangezien Het Zwanenmeer en Tsjaikovski's fenomenale muziek ook hier wordt gebruikt voor een identiteitscrisis is de film een voorloper van Black Swan. Het zal me niets verbazen als Darren Aronofsky door Connelly zelf getipt is over deze film, zij speelt namelijk ook in zijn Requiem for a Dream. Daarnaast vond ik de film ook wat van Vertigo weghebben, vooral omdat Jason moet achterhalen wat er met Claire aan de hand is en achter het bestaan van de verongelukte Ballerina komt.

De film begint als een Romantisch drama met een mooie barokke sfeer. Wat een verademing om eens tieners te zien die zijn geïnteresseerd in klassieke muziek en antiek en niet al die drank en drugs onzin die we zo vaak in tiener-drama zien. Langzaam maar zeker wordt de film steeds mysterieuzer en wordt duidelijk dat er iets niet helemaal in de haak is. Op een haast Gotische wijze wordt de identiteitscrisis van Claire/Nathalie behandeld. Prachtig hoe Het Zwanenmeer in de film is verwerkt. Uiteindelijk wordt de film ook een beetje Fantasy. Het einde met het beruchte ballet, het behekste theater en de verscholen zwarte zwaan in de kelder deed wederom aan Suspiria denken en maakt van Étoile een bijzonder gedenkwaardige film.

De film is over het algemeen erg mooi geschoten. Cinematografisch doet de film erg denken aan de Giallo, die ook vaak een aantal zeer mooie en innovatieve momenten kent en een aantal vrij goedkope. De manier waarop het verhaal werd verteld was in ieder geval erg sterk gedaan. Deed zelfs een klein beetje aan Hitchcock denken, met name de veiling scène zou een perfect bij Hitchcock's humor passen. De muziek vond ik ook erg goed. De Dans van de Zwaan van Tsjaikovski vind ik een van de mooiste muziekstukken ooit en kan ik niet vaak genoeg horen. Daarnaast is de muziek van Jürgen Knieper en Franco Micalizzi ook erg mooi, soms mysterieus en soms romantisch. De soundtrack is samen met de muziek van Stridulum (ook een obscure film) door RCA uitgebracht, maar ook zeer moeilijk te vinden.

Alles bij elkaar ben ik erg blij dat ik Étoile heb kunnen zien. Het mysterie zelf had mischien wat beter gekund in het middenstuk, maar de film viel zeker niet tegen. Erg bijzondere film. Onbegrijpelijk dat hij zo in de vergetelheid is geraakt.

Aanrader.