Mr. Morgan's Last Love (2013)

Gevoelige mooie film over verdriet en frustraties met een wereld rol van Michael Caine en van het zelfde niveau Clémence Poésy die ik ken van de Franse uitvoering van de Bron namelijk de The Tunnel verder nog prima rollen van Jane Alexander en Justin Kirk en een mini optreden van Gillian Anderson als de dochter van Caine. De film laat ook goed zien dat een mens eigenlijk niet zonder affectie en liefde kan .

Weduwnaar Michael Caine speelt hier één van zijn glansrollen die uitzonderlijk helder en direct worden verfilmd door Sandra Nettelback. Een verhaal waarvan de dialogen tussen de oude verloren vader en de jonge vreemde, mooie, spontane, speelse, maar vooral verstandige Clémence Poésy, hoe sober ook onverwacht spreekwoordelijk de persoonlijkheden weergeven. Prachtig.

De stille momenten spreken vooral aan en de flashbacks naar de overleden echtgenote zijn gepast en zeker niet overdreven. Onbewust domineren deze gedachten voortdurend het verloop van de film.

Hoe dramatisch ook. Niet overweldigend gaan we naar een dubbel happy-end.

Een aanbevelenswaardige film.

Moet je een tweede maal herbekijken om de eerste vraagtekens op te ruimen en de inhoud nog beter te begrijpen.

4,5*plus

Een mooi en lief verhaal over een wat onwaarschijnlijke relatie. Michael Caine is geniaal als de wat krakkige en narrige oude Mr. Morgan, en Clémence Poésy is ontwapenend schattig als Pauline. Erg mooie beelden van het stelletje in Parijs en St. Malo. Het einde vond ik een beetje indutten, maar het kan ook zijn dat ik dat zelf deed. En cliche is het einde ook wel ietwat. Maar toch een erg fijne film, en dat komt vooral door Clémence Poésy en Michael Caine.

Aardige film, Caine is uitstekend, uiteindelijk is de film toch te voorspelbaar en iets te lang.

Goeie film over een bejaarde weduwnaar die een jongere vrouw ontmoet op de bus. Een mooi familiedrama waarin de onderlinge relaties goed worden neergezet. De film heeft een bitterzoete toon die hier goed bij past. Ietwat traag, maar het samenspel van Michael Caine en Clémence Poésy maakt het zeker de moeite waard.

Hoe haalt men het in het hoofd om de Britse acteur Michael Caine een rol te geven als eenzame Amerikaanse weduwnaar in Parijs Maak er dan gewoon van Britse weduwnaar. Hij speelde overigens wel zijn rol goed.

Voor de rest was deze Komedie / Drama wel genietbaar, hoewel de nadruk bij deze film toch ligt op Drama want te lachen viel er eigenlijk niets (hooguit wat glimlachen). Het verhaal zit aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Dat deze film vooral genietbaar is komt door de cast in de vorm van Michael Caine, Clémence Poésy (ik herkende haar van de film "In Bruges (2008)" en Justin Kirk die het alle drie goed doen. Visueel zit deze film ook goed in elkaar en dat komt mede door de fraaie stad Parijs en de andere locaties. De muziek is lekker ingetogen en past goed bij het verhaal en het trage tempo. De film is wel ietwat langdradig (had van mij ook wat korter gemogen), maar al met al is dit gewoon een goed drama met een eveneens goed einde.

P.S. de korte rol van Gillian Anderson (als de dochter) was noemenswaardig en ze zag er ook best fraai uit.

Een mooie drama/komedie film...

Mooi en prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Michael Caine speelt goed en

ook een bekende actrice Clémence Poésy speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Dit is typisch zo'n film waar je niet te snel moet afhaken (slow starter). Blijf dus vooral kijken. Mooie, warme momenten (waar iedereen zich op de één of andere manier in zal herkennen) afgewisseld met clichés die dan toch weer menselijk blijken te zijn. Caine lijkt in 1e instantie in de verkeerde Franse film te zitten, maar speelt zijn rol buitengewoon goed. Poésy komt over of je haar al jaren kent. Een aanrader dus voor cat. drama liefhebbers. En over het einde kan ik alleen maar zeggen: de cirkel is weer rond.

Ook deze eens meegebracht en 'k vond het een mooie film. De cast was goed op dreef, vooral de twee hoofdrolspelers waren goed op dreef. Ook nog kleine rollen voor Gillian Anderson en Justin Kirk (Weeds).

Een mooi klein drama die me wel kon boeien. Verder mooie beelden van Parijs.

'k had er niet echt grootse verwachtingen bij, maar het was een goeie film.

Een ouwe bok lust nog wel een groen blaadje. Vriendschap tussen een bejaarde man en een jonge vrouw is een controversieel onderwerp. Sommigen zien in Morgan een viespeuk, een dirty old man. De vriendschap is platonisch, maar je kunt je afvragen of hij dezelfde amicale gevoelens zou hebben voor een man van in de twintig. Ze is de zonnestraal die zijn duistere wereld binnendringt. De komst van zijn zoon brengt hem terug naar de realiteit.

In het begin is het moeilijk aan te nemen dat zij zich zo voor hem interesseert, maar later komt daar een verklaring voor. Hij vult voor haar de leemte op van de ontbrekende vaderfiguur. Zij herinnert hem aan zijn overleden vrouw, die hij geholpen heeft met euthanasie.

Ondanks zijn twijfelachtige Amerikaanse accent is dit een knap staaltje acteerwerk van de tachtigjarige Michael Caine. Bij hem zie je geen overdreven gezichtsexpressie of al te uitbundige gebaren. Zijn kracht zit erin dat hij zo weinig doet, alsof hij wat aan het kletsen is tussen twee acteerscènes door. Clémence Poésy vormt een mooi contrast. Hij is de winter, zij de lente.

Bij vlagen ontroerende film over een oude man, die na de dood van zijn vrouw aan het einde van zijn Latijn is, en een jonge vrouw, die zijn lethargie langzaam maar zeker weet te doorbreken. Een film over eenzaamheid, vriendschap, verstoorde familierelaties en liefde. Naast het verhaal zit de kracht van deze film vooral in het puike acteerwerk, in het bijzonder van Michael Caine, die min of meer zichzelf lijkt te spelen, en de bekoorlijke Clémence Poésy. De fraaie opnamen van Parijs doen de rest. Erg mooi.

Film die ge langs twee kanten kunt beoordelen. Kan inderdaad, zoals in sommige kritieken geciteerd, als een kleffe gedoe worden afgeschilderd met veel dode, zich vaak herhalende scènes, maar men kan er ook het etket "teder" opplakken.
Eigenlijk toch een beetje ontgoocheld omdat ik precies het hoofdpersonage, vertolkt door de charismatige, veelzijdige Michael Caine, niet precies kon plaatsen en er soms ook een korrel zout nodig was (als bejaarde, dansen na een overdosis slaapmiddelen).
Ook de redenen van de familiale vervreemding waren niet duidelijk.
Heel mooie oneliner : in ieders leven is er ergens een breuk en die breuk laat heel vaak het licht door.
Knappe beeldvorming en Clémence Poésy heeft niet alleen een mooie naam maar belooft ook voor de toekomst.

Een film die niet heel veel met mij deed. Ik vind het redelijk. De emoties voelden vaak niet oprecht, te gemaakt, en ik had niet heel veel met het verhaal. Ik vond het zelfs vrij saai en langdradig. Wel vind ik de twee hoofdpersonen fijne personages en de band die er tussen hen ontstaat, vind ik mooi en bijzonder. Ik heb geen spijt dat ik deze film gezien heb, maar hij voelt ook niet onmisbaar. Een 6. 3*

Aardig.

Michael Caine doet het goed in dit braaf niemendalletje. Tussen al z'n Nolan-samenwerkingen en andere blockbusters door is het wel eens aangenaam hem in dergelijke kleinere films te zien. Echt veel deed het me niet, maar de film doet evenmin iets fout. Het tempo ligt laag terwijl het verhaaltje zich kabbelend naar het einde werkt.

3

Verrassend hoge waardering voor deze film. Soms heb ik niet veel met een film, maar kan ik wel begrijpen waar de waardering vandaan komt, nu snap ik het maar ten dele, met name omdat de film me niet weet te overtuigen van de wisselwerking tussen de karakters. Ik begrijp dat de hoofdpersoon zich aangetrokken voelt tot de hoofdpersone omdat zij hem doet denken aan zijn overleden echtenote en dat zij in hem een vaderfiguur ziet. Maar er zijn zoveel andere oudere mannen, waarom ziet ze dan juist in hem een vaderfiguur? Maar goed, ik wil dit nog wel aannemen en het vervolg is zeker lieflijk en emotioneel. Maar de film ontspoort wat mij betreft volledig als de hoofdpersone kust met de ontzettend lompe zoon van de hoofdpersoon. Waar komt dit nu helemaal vandaan?

Verder is dit bijzonder droog gefilmd, waardoor ik na afloop met een kater achterblijf. Dit wordt alleen nog enigszins gered door de acteerprestaties van de hoofdpersonen, maar qua beelden en plot is dit prut. 1,5*.