Last Stand at Saber River (1997)

David Carradine springt eruit in deze prima western, al doet Selleck het ook niet slecht. HCarradine is hier weer eens samen te zien met zijn broer Keith Carradine, net als in de western The Long Riders. David Shire deed de score. 3 sterren

Last Stand at Saber River was de laatste noemenswaardige western van Tom Selleck die ik nog moest zien en het is zeker niet zijn minste. Het is ook niet zijn beste, maar dat is niet reëel om te verwachten en bovendien hoeft dat helemaal niet om dit een geslaagde film te mogen noemen. Want geslaagd is deze film zeker.

Wat vooral een western is, begint wat dramatisch, met onder andere de dood van het jongste gezinslid. Vervolgens wordt het hele verhaal wat geromantiseerd (uiteindelijk weet iedereen wel erg gemakkelijk te overleven) en verliest het zijn realiteit meer en meer (ik heb een onervaren vrouw nog niet eerder zo goed zien schieten). Toch is dit iets dat met een beetje goede wil gemakkelijk door de vingers gezien kan worden en dan verder ook niet hoeft te storen.

De film, gebaseerd op een boek van Elmore Leonard, heeft een mooi verhaal. Een voormalig soldaat aan de kant van de Geconfedereerde Staten van Amerika keert terug naar zijn oude woning. Wat volgt is een strijd met enkele rebellen die zijn huis hebben ingepikt. Het lijkt duidelijk wie er met wie af wil rekenen, maar een interessante plotwending zorgt er voor dat het allemaal niet verloopt zoals het lijkt te gaan lopen. Het ietwat verheerlijkte einde dient ten slotte als een aardige afsluiting van een goed verhaal.

slecht vond ik hem niet maar op een of andere manier kon het verhaal me onvodoende boeien .

Nog wat tijd over afgelopen maandag en aan de slag gegaan met Last stand at Sable River die ik op de gok had meegenomen vanwege Tom Selleck en de gedachten aan verschillende avonturen en western films waarin hij toch meer dan prima voor de dag komt.

En aanvankelijk lijkt het geheel redelijk van start te gaan met een goede cast, de naweeën van de burgeroorlog en een soms duistere sfeer. Maar vervolgens is het toch wel een erg standaard, zeg maar cliché aandoend verhaal met een stille doch doortastende held, de gebruikelijke bad guys/gemene landeigenaar, en de daar aangekoppelde strijd. Iets dat niet perse slecht hoeft te zijn, het is ook niet zo dat het slecht is, toch werkt het in het geval van de film niet echt.

Want ik vind het maar een trage en saaie bedoening, het is vlees noch vis waar het geheel nooit helemaal op toeren lijkt te komt en de karakters ook onvoldoende aanspreken. Ook erg bijzonder vind ik dat vijanden die elkaar kort daarvoor nog beschoten plotseling net zo snel vrienden worden om achter iemand anders aan te gaan. De belegering van Cable rond zijn huisje in de eén tegen 4 situatie is dan nog best wel oké maar veel te mager om de film te redden. Want het mag duidelijk dat deze film voor mij te kort komt voor een goed cijfer.