La Corona Negra (1951)

Nog geen stemmen voor een Cocteau met Felix, Brazzi en Gassman ? Misschien komt het omdat Cocteau de regie uiteindelijk overliet aan de Argentijn Saslavski, of misschien omdat Felix hier minder op Ava Gardner lijkt dan de poster suggereert.*

Hoe dan ook: Cocteau schreef het scenario gebaseerd op een verhaal van de volstrekt vergeten de Peyret-Chappuis en huurde een Argentijn in om de text in het Spaans om te zetten en de boel te verfilmen.

Wel zet de maestro zoals gebruikelijk meteen zijn handtekening- letterlijk- en vertelt dat een zwarte kroon de vlucht gieren is die een stervende in de woestijn van boven begeleidt. Later blijkt het nog een andere, esoterische betekenis te hebben. De beginsequentie is ook TM Cocteau met handen die uit de woestijn steken, grijpend naar een dode/stervende op een paard. Arrabal en Jodorowsky hebben dit gezien.

Dit begin blijkt een droom van Maria Felix te zijn geweest, aangespoeld in een taveerne in toen nog Frans Marokko maar er uitziend alsof ze net een gala heeft bijgewoond. Zoals gezegd heeft ze geheugenverlies, maar misschien simuleert ze wel en heeft ze alle belang bij dit spelletje...de brave ingenieur Brazzi ontfermt zich over haar, maar dan verschijnt- pas vrij laat- bad boy en pre CAI icoon Gassman als ex- vriendje van Felix.

Je zou het allemaal een soort Cocteaueske noir kunnen noemen, met de in het genre gebruikelijke Freudiaanse thematiek , of wat dacht je van de scharen en gierenfetishes van Felix wier onbewuste een tamelijke puinzooi is, vandaar de amnesie natuurlijk.

Helaas is het voornamelijk een studio productie- ik weet niet welke studio precies- met bordkartonnen exotisme en een setting die voor Marokko moet doorgaan, had net zo goed een jaren 20 of 30 film kunnen zijn wat dat betreft.

Felix is natuurlijk volstrekt ongeloofwaardig als in groezelige cafes verloren ziel die moet worden gered door Brazzi, en paradeert weer als haar gebruikelijke zelf.

Behalve deze onopzettelijke humor zit er nog wat Cocteau comic relief in via de figuur van de hinderlijke dwerg, vergelijkbaar met die in e.g. LER. Spiegels zien we - vreemd voor een Cocteau semi noir- slechts 1 keer een belangrijke rol vervullen.

Ook jammer dat de score hier niet door huiscomponist Auric werd verzorgd.

Bij mijn weten nooit gereleased met anderstalige onderschriften.

* : ik zie dat deze film pas vrij recent is toegevoegd , vandaar de 0 stemmen. Mijn excuses.