El Sexo de Los Angeles (2012)

Een vakkundig gemaakte, volwassen, roerende, prettige film zonder pretenties, die minder provocerend was dan ik gedacht had. Het verhaal, over een seksuele driehoeksverhouding is onderhoudend, simpel en bescheiden en de personages geloofwaardig. Hetzelfde geldt voor hun reacties, die menselijk en natuurlijk overkomen (persoonlijke emotionele crisis). De aantrekkelijke en sexy cast laat uitstekend spel zien.

Uitstekende film over een gelukkig jong koppel waarbij de jongen een andere leuke jongen ontmoet. Alle drie de hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt en krijgen ook evenveel aandacht. En dit komt zeker ten goede voor de geloofwaardigheid van deze driehoeksverhouding. Onderhoudend en goed acteerwerk.

Film speelt in de studentenwereld. Meisje en jongen zijn verliefd. Dan raakt de jongen verliefd op een andere jongen. Meisje is boos en verdrietig. Ze probeert die andere jongen beter te leren kennen, ze raken bevriend en gaan wat voor elkaar voelen. Nu voelt de eerste jongen zich weer buitengesloten. Uiteindelijk besluiten ze er maar een soort driehoeksrelatie van te maken. Ziedaar El sexo de los angeles.

Zeker geen slechte film. De gevoelens en onzekerheden zijn integer in beeld gebracht. Er wordt aanvaardbaar geacteerd door een jonge cast. Maar het deed me te veel denken aan Los Castillos de cartón (2009) met het zelfde thema en die een stuk verder gaat in het tonen van de, ook seksuele, driehoeksrelatie. In El sexo de los angeles is, ondanks de titel, van seks nauwelijks sprake. Geen film die lang blijft hangen.

Weekje terug zag ik I Origins (2014) met de mooie Astrid Bergès-Frisbey en haar dromerig-romantische rol daarin. Dus toen ik tegen deze film aanliep was dat een mooie aanleiding om deze ook maar eens te kijken.

Een heel ander verhaal, vanzelf - een wat studentikoos en postpuberaal aandoend zoeken naar de liefde en de wat ingewikkeldere vormen daarvan. Niet echt iets wat me heel erg aanspreekt, eigenlijk, maar het verhaal wordt wel charmant verteld en door de drie hoofdrollen subtiel en goed gespeeld. Nou zijn er, zoals mijn voorganger ook al meldt, wel eens vaker films gemaakt over dit onderwerp - mijn oude favoriet was altijd Three of Hearts (1993). Waar deze wel een puntje in voorheeft denk ik is in de ietwat onberekenende en onschuldige manier waarop de driehoek zich ontwikkelt. Aardige film, daarmee.

Alleen het breakdance en hiphop gebeuren vond ik wat te overdreven hip. Zal wel aan mij liggen.

Afgezaagd zo plat als een dubbeltje soapie.