Para Minha Amada Morta (2015)

Vanaf 12 januari 2017 in de bioscoop (Contactfilm)

bijzondere film niet uit te leggen!!

Deze "psychothriller" kreeg 4 sterren in Het Parool en het verhaal trok me wel, maar ik vond hem nogal saai eerlijk gezegd. De hoofdpersoon werkte behoorlijk op mijn zenuwen, ook met zijn eeuwige en na een tijdje stomvervelende sigaretten, en alles bleef nogal aan de oppervlakte. De film ontbeerde de onderhuidse spanning die nodig is om lange stiltes en schijnbaar onbelangrijke gebeurtenissen te vullen. Dan sla je al gauw aan het gapen, merkte ik.

Ook krijg je niet echt mee wat de relatie tussen de hoofdpersoon en zijn overleden vrouw precies voor hem betekend heeft. Ik voelde de inhoud van hun liefde niet, en daarmee verdween mijn interesse in zowel de hoofdpersoon als de afloop van de film.

Een thriller is het wat mij betreft zeer zeker niet, ergens las ik 'een subtiel psychologisch drama' - dat is een passender beschrijving, al hou ik zelf liever op een 'nogal saai psychologisch drama'. Bleh!

Fernando [Fernando Alves Pinto] houdt de herinnering aan zijn overleden echtgenote [Michelle Pucci] levend door haar spullen te betasten, terwijl zijn zoon [Vicius Sabbag] in bed ligt. Zijn pas gescheiden schoonzus Raquel [Mayana Neiva] blijkt wel interesse te hebben en haar voormalige echtgenoot [Lourinelson Vladmir] draagt een geheim met zich mee dat voor spanning had kunnen zorgen. Helaas beweegt deze vermeende thriller zich voort in een slakkengangetje en gebeurt er zelden iets interessants. Pinto’s emotieloze vertolking verlaagt de feestvreugde nog meer. Jammer, want het uitgangspunt is veelbelovend.