My Super Psycho Sweet 16: Part 3 (2012)

De afsluiter.

Zo, ik heb weer een trilogie mogen afsluiten. Niet de meest bekende trilogie, maar het is een trilogie. Ik heb alle MSPS16 delen achter elkaar gekeken, en dit heeft als voordeel dat je je iets makkelijker verbonden voelt met de personages. Dat ontneemt nog steeds niet het feit dat deze trilogie in zijn geheel erg matig in elkaar gestoken is.

Het eerste deel focuste zich voornamelijk op horror, het tweede deel nam al een stap terug en ging meer het dramapad op. De toevoeging van een grote dosis drama kwam deel 2 niet ten goede, een vorm van kritiek die Gentry blijkbaar goed realiseerde, want deel 3 gooit het roer weer om en gaat meer de horrorrichting op. Helaas voelt dit in een trilogie waarbij het tweede deel zich zoveel op ontwikkeling stortte niet goed aan.

Zo is het plot weer teruggebracht naar een A4-tje. Je moet het maar doen met de eigenschappen en ontwikkelingen van voorgaande delen, want veel voegt deze afsluiter niet aan de reeks toe. Het verhaal is kortzichtig, dus hoop je als kijker dat je op het gebied van horror wat meer te zien krijgt. Dit valt echter tegen.

Het excuus dat wordt gebruikt om de reeks draaiende te houden is ook best slap te noemen, en vooral makkelijk. De personages zelf krijgen niet genoeg vorm om diens motivaties te rechtvaardigen. McKnight is nu wel een leuk personage geworden, maar als het erop aankomt dat ze nu eindelijk wel de benodigde uitstraling heeft besluit Gentry haar personage terug te brengen naar vooral "een verschijning" zonder diepte.

Bijzonder aan deze film is het camerawerk, dat erg on-point blijft. Het in beeld brengen en vormgeven van zijn trilogie was voor Gentry eigenlijk sowieso nooit een probleem, en ook hier resulteert het in enkele sterk gedecoreerde scenes die op het vlak van cinematografie aardig wat geluid weten te maken. Jammer genoeg steunt de uitwerking van de horror dit niet.

Nog steeds zijn de moorden tam, te snel en vooral wat makkelijk. Gentry heeft een heel landhuis tot z'n beschikking met alle tools van dien, maar weet ze eigenlijk nooit goed te gebruiken. Alles wordt nogal vluchtig afgehandeld en de wendingen nauwelijks onderbouwd. Dit alles resulteert vooral in een derde deel die nogal kort door de bocht is en weinig indruk achterlaat.

Als geheel kent het vooral een sterke vormgeving, maar wordt afgeremd door een matig verhaal. Na een deel 2 die zich juist op ontwikkeling van de personages concentreert voelt dit nogal onnodig aan, alsof het werd gefilmd enkel en alleen omdat het gefilmd moest worden. Te haastig, en dat is jammer, want eerlijk is eerlijk, deze trilogie had best potentie.