Almost Human (2013)

Gaaf! Had vreemd genoeg een iets subtieler (suggestief) filmpje verwacht, maar Almost Human haalt gewoon lekker hard en vlot uit met een boel overtuigende gore fx en geen zweverig geneuzel. Nogal straight forward in de uitwerking, maar daarin wel uiterst effectief. Snap de twee lage beoordelingen op dit moment dan ook niet zo. Binnen de indie-horror is het kaf al lastig van het koren te scheiden, dus op deze manier blijven het ontdekkingen die je vaak gewoon zelf moet doen

Goed.

Zeker het eerste deel van de film. Vlotte opbouw, op zich veel clichés maar via kleine details toch interessant genoeg. Al was het maar omdat de film (qua acteurs) zich eens in een andere setting afspeelde. Vooral de acteur die Mark speelde was best te doen.

Eens het echte "horror" deel begon ging het ietwat achteruit. Deed me soms een beetje denken aan Slither, maar het tempo begint op dat moment wat tegen de film te werken. Begos racet doorheen alle plotpoints, misschien had hij sommige scenes iets beter kunnen uitwerken terwijl andere ook best geschrapt konden worden.

Maar hij toont hier zeker potentieel. Duister sfeertje, leuke details, interessante setting. Beter dan het gros van de horrorfilms dat tegenwoordig gereleased wordt.

3.0*

"I don't think that's Mark."

Op zich begint het nog best interessant; door de snelle pacing word je er als kijker gelijk ingegooid. Maar wat daarna volgt is middelmatig te noemen. Qua verhaal is het dan ook erg lineair zonder enige verrassingen, laat staan een uitleg rondom de ontvoering. Hierbij helpt het houterige acteerwerk niet echt.

Daarentegen zit het horrorgedeelte wel goed in elkaar. Het resulteert zich in een aantal toffe, gory kills. Het is te merken dat bepaalde dingen een hommage zijn aan de jaren '80 beïnvloed door o.a. een John Carpenter. Jammer genoeg redt het de film niet, ondanks dat er een aardig duister sfeertje wordt neergezet.

Al met al kan het er net mee door, helaas schiet het narratief tekort. Gelukkig duurt de film niet zo lang. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

Kleine 2,5 sterren.

"Something weird is going on !"

Ben je een liefhebber van het slasher-genre en moet het allemaal niet te ingewikkeld zijn, dan zal je ˝Almost Human˝ zeker appreciëren. Deze extreem korte film van nog geen 80 minuten vliegt er meteen in na een geslaagde introductie en raast dan vooruit in een angstaanjagend tempo. Waar Joe Begos, schrijver-producer en regisseur van deze scifi-slasher, de mosterd heeft gehaald is overduidelijk. Dat hij voor deze low budget een beroep heeft gedaan op een brede kennissenkring is het enigste minpunt uiteindelijk. Acteertalenten kan je het nauwelijks noemen. Maar ik moet toegeven dat het technisch en script-gewijs wel aardig in elkaar stak.

Patten,Maine,13 Oktober 1987. Seth (Graham Skipper) komt met een rotvaart aan bij zijn goede vriend Mark (Josh Ethier) en vertelt overstuur het onwaarschijnlijke verhaal dat een andere vriend Rob in het niets verdween nadat een blauw schijnsel vanuit de hemel hem opzoog. Mark gelooft er niets van, totdat dezelfde verschijnselen zich bij hem thuis manifesteren : blauw licht en een oorverdovend schel geluid. Voor de ogen van Seth en Jen (Vanessa Leigh), Mark zijn vriendin, verdwijnt deze laatste ook. Twee jaar gaan voorbij en Seth heeft nog steeds last van deze traumatische ervaring : neusbloedingen, slaaploosheid en eindeloze bezoeken bij een therapeut. Zelf werd hij aangehouden omdat men dacht dat hij iets te maken zou hebben met de raadselachtige verdwijning, maar wegens gebrek aan bewijsmateriaal werd hij vrijgelaten. Jen heeft ondertussen de draad terug opgepakt en heeft een omgecompliceerd leven met een andere levenspartner, totdat Seth komt opdagen met het nieuws dat er iets niet pluis is en hij het gevoel heeft dat Mark zal terugkeren.

De eerste gedachte die bij mij opkwam bij het zien van de filmaffiche is de gelijkenis met die van ˝The Thing˝ en die van ˝Scanners˝. ˝Almost Human˝is dan ook een hommage aan het VHS tijdperk uit de jaren 80. Het is een mix van B-slasher films uit die periode zoals ˝Friday the 13th˝ en ˝Sorority House Massacre˝ en SF films over buitenaardse ontvoeringen zoals ˝Invasion of the Body Snatchers˝ (vooral de oerkreet van Mark doet me daaraan herinneren) uit de jaren stilletjes en de recentere ˝Dark Skies˝. Je kan je dan ook verwachten aan het inventief gebruik van slagersmessen, hakbijlen en een kettingzaag. Soms komt het nogal simplistisch en ondoordacht over. Als Mark iemand benadert met een jachtgeweer terwijl die persoon bezig is met een kettingzaag en er ook nog eens een boomstronk te zien is met een hakbijl in, dan moet je niet al te snugger zijn om te raden hoe dit gaat aflopen. Het bloederige gore gedeelte is dus rijkelijk aanwezig en zal de echte horror fans zeker kunnen bekoren. De iets kritischer filmliefhebber zal echter struikelen over het soms abominabel slecht acteerwerk. Mark zijn poging om Jen te bevruchten was dan weer een origineel moment.

De twee hoofdrolspelers Graham Skipper en Josh Ethier konden nog het meeste overtuigen. Vooral Ethier leverde een schitterende prestatie. Skipper startte veelbelovend maar evolueerde langzamerhand naar een bedrukt en een door Gods hand geslagen persoon die het precies allemaal niet kon vatten en telkens herhaalde dat hij het niet echt begreep en dat er iets niet klopte.Zijn gelaatsuitdrukking was dan ook vanaf een bepaald moment louter infantiel te noemen. De rest van de cast acteerden alsof het een privilege was om deel te nemen aan deze film en dat het een prestatie was waarover ze naderhand konden opscheppen tijdens een partijtje bowling met enkele vrienden. Vooral de collega´s van Jen en Seth kwamen nogal amateuristisch over. Enerzijds keken ze alsof ze bang waren om hun volgende zin te vergeten. En anderzijds keken ze zoals een peuter die voor het eerst op het potje een plasje heeft gedaan : voldaan en vol trots. De reactie van Jens nieuwe verloofde als Mark ineens voor zijn deur staat is dermate stupide dat het gerechtvaardigd was afgeslacht te worden. Die kerel verdween op mysterieuze wijze en komt dan plots terug tevoorschijn na 2 jaren. Ik zou toch anders reageren.

Buiten de soms slappe vertolkingen waren er ook enkele onvolkomenheden die me opvielen. Het zijn dan wel kleine details , maar het vermijden van zulke foutjes komt de geloofwaardigheid van een film wel ten goede. Zo waren er de twee jagers die Mark als eerste ontdekten in het bos. Toen één van hen het eens van dichterbij wou gaan bekijken , onbevreesd omdat hij toch een joekel van een jachtgeweer vasthield, en de andere met het geweer in de aanslag achter hem aankwam, moest deze laatste toch nog zijn geweer beginnen laden toen ze werden aangevallen. Redelijk stupide voor een ervaren jager, lijkt me. Vervolgens was er het moment dat Mark met de buitgemaakte jeep wegreed aan het tankstation met een voorruit besmeurd met liters bloed. Het volgend moment rijdt hij rond met een propere voorruit alsof hij juist de carwash heeft bezocht.

Toch heeft ˝Almost Human˝ mij kunnen bekoren. Een korte,flitsend snelle SciFi horror met enkele gore fragmenten. Spannend is het niet echt te noemen. De acteerprestaties zijn dan wel soms belabberd, maar de montage van deze film is wel uitstekend. Geen moment had ik het gevoel dat ik naar een low-budget film aan het kijken was, dat gefilmd werd met een doorsnee digitale camcorder. Joe Begos is zeker een naam om in de gaten te houden.

Naderhand zat ik wel nog met een onbeantwoorde vraag : Waar is die Rob nu uiteindelijk gebleven ?

2,5*

Science-fiction, maar dan wel met een hele grote invloed van horror. Toch wel een flinke verrassing. Begint met een vermakelijke intro om vervolgens met een vlot tempo al gauw weer te eindigen. Een korte speelduur, goede gore, en een fijne sfeer. Nogal recht toe rechtaan, maar de uitwerking is goed genoeg om te vermaken.

Opmerkelijk speelfilmdebuut van Joe Begos. Het verhaal refereert duidelijk naar 'Xtro' (1982) en de Philip Kaufman-versie van 'Invasion of the Body Snatchers' (1978) aangevuld met John Carpenter en fijne bloederige jaren 80 slasher-scènes. Het uitgangspunt volgt verder de bekende sci-fi en horror-traditie uit de klassiekers. Iets nieuws doet de film niet! Maar dat hoef ook niet altijd want dit is ondanks zijn lage budget, verrassend goed gemaakt. Elke beslissing die wordt er genomen is een liefdevol eerbetoon in een of andere vorm. De soundtrack is een geweldige mix van Carpenter-achtige synth en orkestrale muziek. Een klein minpuntje was het gevoel dat ik kreeg bij bepaalde momenten, vooral in de derde act, waarbij het leek alsof het was opgevuld om de film de 80 minuten te laten halen. Echter dit is verder een heerlijke goed gemaakte throwback horrorfilm!