Barricade (2012)

Best oké.

De eindtwist mag dan wat matig zijn (welke is dat niet), de aanloop er naartoe is van best hoog niveau. Currie bezigt in ieder geval alles wat hij kan aangrijpen om de film spannender te maken en slaagt daar redelijk goed in.

Visueel lekker donker en grauw. Ook best speels qua camerawerk. De soundtrack is vaak nogal luid maar wel op een goeie manier. Eerder sferisch luid dan veel lawaai om goedkope schrikeffecten te bekomen.

Tijdens de film zelf is het vooral raden wat er gaande is. Zo'n filmpje waar je na verloop van tijd het goed volgen opgeeft omdat je weet dat de film op het einde toch alles wel uit de doeken zal doen.Het zorgt er wel voor dat je je vol op de sfeer kan richten. Eindtwist zoals gezegd niet denderend, maar het volstaat.

Geen verkeerde film dus, spannend en duister met waar sneeuw voor extra sfeer.

3,5*

De eerste 30 min zijn ijzersterk er heerst een creepy sfeer en de film is echt eng maar naarmate de film vordert draait de film zich zelf de nek om omdat alles erg onlogisch wordt, en je alleen met vragen achter blijft...Kortom een gemiste kans.

Veel sfeer en wat dat betreft ook een fijne locatie-keuze. Ook de kleine cast draagt hier zijn steentje aan bij. Je moet er dan rekening mee houden dat de film vaak drijft op suggestie en droom/realiteit, en je niet aan je trekken zult komen als je op gore hoopt.

Vooral in de eerste helft bij vlagen spannend doordat het desolate gevoel er goed inzit. Daarna gaan ze voor een beetje trippy benadering om naar een voorspelbare twist toe te werken.

3*

Gisteren de film Barricade (2012) bekeken.

Jammer dat je geen stem uit kunt brengen die 0 (nul) is.

Nog nooit zo'n slechte film gezien! Het is het aanzetten van je dvd -speler niet eens waard!

Net als met veel films in welk genre dan ook: typische Amerikaanse rotzooi!

"Something wants us to stay."

Niet helemaal wat ik ervan verwacht had.

Op zich begint de film best oké. Zoals eerder gezegd, kent het een goede spanningsopbouw. Tevens is de winterse locatie uitstekend gekozen om zoiets plaats te laten vinden. Hierbij word je als kijker in het duister gelaten hoe het geheel in elkaar steekt.

Allemaal prima en wel zou je zeggen, maar naarmate 'Barricade' vordert, komt de onlogica al gauw om de hoek kijken; in feite is de plottwist een hoop onzinnigheid bij elkaar. Wat dat betreft slaan de goedkope schrikmomenten nergens op.

Al met al matig te noemen, ondanks het aardige begin. Daarbij laat de film je met net iets te veel vragen achter. Gelukkig is de speelduur niet zo lang.

2,0 Sterren.

Helemaal niet verkeerd deze claustrofobische horrorfilm, die ook qua verloop nog wel redelijk origineel te noemen is. Vanzelfsprekend komen er wel wat clichés voorbij ... tsja het afgelegen hutje in het bos zagen we al eerder en natuurlijk schrik je de helft van de tijd meer door de crescendo's op de soundtrack dan dat er daadwerkelijk wat te schrikken valt, maar we bleven tot het einde geboeid.

Mooi gefilmd, goed geacteerd, voldoende spanning en verrassing, enige mate van originaliteit, meer mag je van een eigentijdse horror ook niet verwachten.

Regisseur Andrew Currie opende in 2006 zijn horrordebuut op een komische wijze, maar zijn tweede genrefilm gooit het echter over een heel andere boeg. Barricade is een typerende, koude winterthriller met diverse horrorinvloeden. Een redelijk klassieke vertelling van een gezin die recentelijk door een trauma is bestookt en langzaam merkt dat er een bepaalde dreiging rondom de omgeving heerst. Op dat vlak is het sneeuwachtige Vancouver, waar de film werd opgenomen, ideaal gekozen. De kou is voelbaar, de sfeervolle opbouw mag er wezen en Currie kent meerdere onheilspellende scenes. Spijtig genoeg zijn de minpunten wat excessiever. Het voortdurend onderbreken van de chronologie kent bijvoorbeeld geen meerwaarde en Eric McCormack acteert met weinig overtuiging. Richting de tweede helft verzandt Barricade in een opeenstapeling van flashbacks, horroropbouw en kortzichtige ideeën die nooit echt een samenhangend geheel worden. De uiteindelijke doodsteek komt met het suggestieve einde, die vooral het tegenovergestelde effect bereikt dan wat Currie waarschijnlijk in gedachte had.